ให้อภัย ให้โอกาส แต่ก็ไม่หวนคืนมาหาครอบครัว จะรอหรือพอแค่นี้

ปัญหาครอบครัวแตกร้าวคงไม่ใช่แค่เราที่เจอ ไม่เจอกับตัวเองก็ไม่รู้ซึ้งจริงๆคะ อยู่กินกับสามีมา11ปีกว่าแต่ไม่ได้จดทะเบียนมีลูกด้วยกันหญิง1ชาย1แต่ไม่ได้เลี้ยงลูกเอง ส่งให้ย่าเลี้ยงคือลูกชาย ส่วนลูกสาวอยู่ฝั่งป้า แต่ก่อนลูกๆเคยอยู่ด้วยกันทั้งสองอยู่ฝั่งย่า แต่มีช่วงหนึ่งที่ย่าไม่สบายแกเลี้ยงไม่ไหวเลยเอาลูกสาวมาให้ฝั่งป้าเลี้ยงให้ จนทุกวันนี้ลูกสาววัย10ขวบ ลูกสองคนก็ยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน จะด้วยเหตุผลอะไรหลายอย่างแต่ก็รู้ว่าลูกๆแยกกันแบบนี้ไม่ดีแน่นอนไม่มีความผูกพันธ์ ความใกล้ชิด หลายต่อหลายครั้งที่คิดว่าจะเอาลูกมาเรียนกรุงเทพด้วย แต่ก็ต้องพังเพราะอาจจะคิดเยอะ ทั้งค่าใช้จ่าย ทั้งการเดินทาง ทั้งเรื่องที่อยู่อาศัยปัจจัยหลายๆอย่าง จึงยอมให้ลูกๆอยู่ต่างจังหวัด หาเงินส่งอย่างเดียว แต่ดันมาเกิดเหตุเมื่อช่วงวันที่13/8/61สามีนอกใจ ความแต่วันนั้น จับได้วันนั้น สรุปหนีไปกับผู้หญิงคนนั้น เราอยู่กันมา เชื่อไหม เราไม่เคยสงสัยในตัวเขาเลย เพราะเชื่อใจและไว้ใจเขามาก และคิดว่ามีลูกด้วยกันแล้ว เขาคงรักครอบครัวคงไม่ทำอะไรแบบนี้ เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแต่เราไม่รู้เลย ว่าเขาจะจดจำมันไหมเพราะถ้าหากเขาจำ เขาจะไม่ยอมทำให้เราเจ็บทำให้ครอบครัวพังไม่ทำให้ลูกขาดความอบอุ่นไปมากกว่านี้ เราสองคนมีความคิดที่ดีตั้งแต่ต้นปีว่าจะเอาลูกมาอยู่ด้วยมาเรียนกรุงเทพ เราพอมีเงินเก็บ วางแผนกันออกรถ1คันเมื่อช่วงเมษาจะมาค้าขายกันหลังเรากับสามีเลิกงาน ทุกอย่างคิดไว้และทำแต่เรื่องลูกพูดกันไว้คือ เปิดเทอมหน้า ทุกอย่างเราคิดว่าโอเคนะ เพราะเราอยู่กันมาไม่เคยทะเลาะกันจนบ้านแตก มีบ่น งอนๆกันบ้างแต่เราสองคนประมาณโกธรง่ายหายเร็วทั้งคู่โดยเฉพาะเรา ครอบครัวมีความสุขดีนะเท่าที่เรามอง แต่มันมีภัยเงียบที่สามีก่อไว้โดยเราไม่รู้ตัวเราทำงานบ.เอกชนเช้าออกมืดกลับค่ำเราสองคนพักอยู่ท่าน้ำนนท์เราทำงานแถวสุขุมวิท สามีทำงานกับพี่ อยู่ท่าน้ำนนท์ แต่มีวิ่งงาน สุวรรณภูมิ และชลบุรี มีรถขับหลายคัน รวมกับคันของตัวเอง
ด้วย งานก็เป็นเวลา กลับไม่ค่ำ แต่เรามาผิดสังเกตุช่วงหลังจากออกรถได้ไม่ถึงอาทิตย์ เขากลับห้องดึก เกือบเที่ยงคืนตลอด มีพูดแปลกๆๆ บอกว่าเบื่อ อยากมีอืสระ อยากอยู่คนเดียว บอกว่ามีรถแล้วจะกลับบ้านคนเดียว พูดเกือบทุกครั้งเวลาถามว่าทำไมช่วงนี้กลับดึกจัง ไม่เห็นไปรับเลยเวลาเลิกงาน เจาก็บอกว่างานยุ่ง รถติด กลับเองเลย ไปรอที่ห้อง เป็นอยุ่แบบนี้ แต่เราไม่เคยคิดนะว่าเขาแอบมีคนอื่น คงคิดว่างานเยอะจริงๆ รถติดจริงเพราะไหนจะไปชลบุรี วิ่งงานสุวรรณอีก จนแบบเขาพูดย้ำจน เราเริ่มรู้สึกจริงๆว่า แน่นอน มันต้องมีคนอื่นแน่นอน หรือเขาอยากจะบอกเราให้รุ้เป็นในๆ จนเราดักทางไว้จะทำอะไรคิดถึงลูกกับเมียด้วยนะ จะมีกิ๊ก มีชู้นอกใจ ถ้ารู้ว่าผิดก็บอกมา ให้รีบถอนตัวซะ ภาระหน้าที่ก็มี เราพูดทุกอย่างแต่เขาไม่ยอมปริปากอะไรเลย แต่เขาหลบสายตาเรา อันนี้เรารู้ พอหลังๆๆพูดก็แล้วเตือนก็แล้วไม่เป็นผล เราเลยไปปรึกษาพี่ชายกับพี่สะใภ้ เขาพอจะรับรู้นะเพราะสามีเอารถบริษัทไปใช้แล้วกลับไม่เป็นเวลา เขาเคยเตือน หลายครั้งแล้วจนเขาทนไม่ไหว มันเสียงานเขาด้วย โทรไปไม่รับ จนพี่ชายเขาเรียกคุย เขามีนอมรับนะว่าไปติดผู้หญิง แค่เล่นๆนั่นคือเขาบอกพี่ชายเขา พี่ชายเขาเชื่อคิดว่าคงจะปรับปรุงตัว แต่หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ เราก็วุ่นวายใจ คิดต่างๆนาๆ จนพี่ชายเขาโทรมาหาถามเราว่า เขามีพฤติกรรมอะไรไหม ดีขึ้นไหม ปรับปรุงตัวดีไหม ไปรับไปส่งเราไหมกลับบ้านเร็วไหม คำตอบตอบจากเราคือไม่ ๆๆๆ พี่ชายเขาเลยเรียกให้เราเข้าไปหาที่บ้าน ก่อนไปเขาบอกว่า ถ้ามาวันนี้ อะไรจะเกิดขึ้นก็ต้องยอมรับและเข้าใจ ทำใจให้ได้นะ ถ้าไม่มาก็คืออยู่แบบนั้นไป ห้ามทุกข์ใจ ร้อนใจ อยู่แบบ ไม่รับรู้อะไรเลย นั่นคือสิ่งที่เราต้องตัดสินใจ จะไปหรือไม่ไป และคำตอบที่เราอยากรู้ละ สรุปเราไปบ้านพี่เขา เขาให้เราเปิดโน๊ตบุคที่เขาทำงาน เจอคะ สร่างเฟสใหม่ไลน์ใหม่คุยกัรคะ ความจริงวันนั้นเปิดเผยคะทุกเรื่องราวทุกคำพูดที่เขาเคยบอกเรา เหมือนโดนฟ้าฝ่า คุยกันมานานแค่ไหน แล้วเรื่องรถที่ออกมาละ คุณวางแผนมาหรือคำถามผุดขึ้นมา อยากจะร้อง แต่ร้องไม่ออกเพราะอะไร นี่คือคำตอบที่เราอยากได้ที่เราสงสัยมาไม่กี่อาทิตย์ นี่หรา พ่อคน นี่หราสามีเรา ทำกับแบบนี้ และเขาก็กลับมาจากทำงานเรานั่งรอที่บ่านพี่ เพราะเขาต้องเอารถมาคืนบริษัท เรารอพูดกับเจาจะเอายังไง เขากลับมา เขาเจอหน้า เขาบอกไปคุยกันที่ห้อง ตอนนั้นทุกคนรู้หมดเขาทำตัวไม่ดีเลย โกหก เราคุยต่อหน้าพี่เขาและพี่สะใภ้ นานมากร่วมสองชั่วโมงได้ แต่เรามองหน้าสามีเราตอนนั้น เขาคงไม่เลือกเราแล้วแน่นอน เพราะเราเรียบเรียงทุกอย่างจากที่เขาเคยบอกกับเราก่อนหน้านี้ เขาคงคิดมาก เขาไม่สบตาใครเลย ไม่พูดสักคำ ก้มหน้าก้มตา แต่เรามองเขามองด้วยความรักและสงสัยเราร้องไห้หนักมาก หลังจากคุยกันเขาบอกต่อหน้าทุกคนว่าเขาเลือกเรา นะ แต่ ขอไปเคีลยร์กับคนนั้น เอ้ยยยยย ได้ไง ทำไมต้องพูดแบบนี้ ในเมื่อคุณบอกต่อหน้าพี่แล้ว มีอะไรต้องเคีลยร์อีกละ ทำไมไม่ตัดละ จะไปยุ่งวุ่นวายอีกทำไม นั่นคือสิ่งที่เขาพูด เราคิดไว้แล้วแหละงานนี้กูเป็นหม้ายแน่นอน  ตกลงกันไม่ได้เลยกลับห้องระหว่างนั้น เราขับมอไชต์กลับห้องเรากอดเขาและร้องไห้เขาก็ร้องสะอื้นเหมือนกันแต่ไม่รู้ร้องเพราะอะไรนะ อันนี้ไม่ได้ถาม พอถึงห้องแค่นั้นแหละ สิ่งที่เขาพูดกับเรา เขาขอกุญแจรถ จะเอาไปทำไม มาคุยกันก่อนใจเย็นๆๆนะ เราพยายามคุยดีกับเขา รั้งเขาไม่ให้ออกจากห้องแต่เราทำไม่สำเร็จเพราะเขาได้กุญแจรถไป เขาบอกว่าเขาจะกลับมา เขาจะไปทำหน้าที่สุดท้ายให้ผู้หญิงคนนั้น แล้วเขาก็ไป หละงจากที่เรานิ่งไปสักพัก เราคิดหาทาง เราไปส่องเฟสผู้หญิงแมสเซ็นเจอร์ไปคุย ส่งรูปเรา สามี ลูกๆๆ ครอบครัวไปให้เขาดู เขาว่า เขางง เขาบอกว่าผู้ชายคนนี้มีแต่ลูก เลิกกับเมียไปนานแล้ว เราอึ้งมาก เขาบอกว่า จะพาเรากลับบ้านด้วย เราคุยกับผู้หญิงคนนั้นนานนานจน ผู้ชายขับรถไปหา และถึงผู้หญิงคนนั้น หลังจากนั้นผู้หญิงคนนั้น โทรกลับมา คุยกันนาน จนรู้ว่า สามีเราไปติดผู้หญิงหม้ายมีลูกติดอีกสองคน เอ้ยยย  ลูกมีจะไม่เลี้ยงจะไปเลี้ยงลูกคนอื่น เราเจ็บใจและเสียใจมาก คุยไปคุยมา จน สามีเราพาผู้หญิงคนนั้นมาหาเราจนถึงท่าน้ำนนท์ มาคุยมาตกลง แต่สุดท้ายเราเจ็บเอง เขานั่งรถคันใหม่หนีไปด้วยกัน ตั้งแต่13/8/61 เราไม่ได้นอนยันเช้า ลางาน นั่งบ้า นั่งร้องไห้ โทรหาเขาก็ไม่รับ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ จะร่วมสามเดือนเราเอารถกลับคืนมาได้หลังจากเขาหายไป2อาทิตย์เพราะรถเป็นชื่อเรา เขาไม่เคยโทรหาเราเลย บล็อคเฟส ไลน์ เบอร์โทร ถ้าเขาอยากคุน เขาถึงสกิดเบอร์มาไม่มีอะไรนอกจากจะมาขอยืมเงิน เพราะตอนเขาไป เขาไปแต่ตัว เงินไม่มี พี่ไล่ออกจากงาน เราสงสารเขานะ ตอนที่เกิดเรื่องแต่ไม่ได้สงสารตัวเองเรา เอ้ย ความรักบังตาจริงๆ ล่าสุดที่ได้คุยคือเมื่อเช้า แต่ถามสารทุกข์สุขดิบ แล้วถามไม่กลับมาหาครอบครัวหรา ลูกกับเมียรออยู่ น้ำเสียงที่ฟังเขาก็มีความสุขดี เราถามว่าอยู่ไหน ทำงานอะไร แต่ไม่มีคำตอบให้สักคำถาม บอกให้เราไม่ต้องรอ หาผัวใหม่ได้เลย ไม่หวน ไม่กลับ ลูกก็ไม่ทิ้ง สายเลือดคือส่ยเลือด เชื่อไหม ลูกทั้งสองคนรักพ่อเขามากคะ รักมากกว่าแม่อีก โดยเฉพาะลูกสาวคะ เราได้ฟังเขาบอกแบบนี้เราอึ้ง ผิดอะไรขนาดนี้ถึงต้องทิ้งครอบครัวเราบอกเขาเราให้อภัย ให้โอกาสได้เสมอขอให้คิดกลับตัวกลับใจมาพิสูจน์ตัวเองสิเพื่อครอบครัวมาทำให้ลูกกับเมียภูมิใจสักครั้งได้ไหม นี่คือคำขอร้องผู้หญิงโง่ๆๆที่รักและอยากดูแลเธอและลูกไปตลอด รั้งไว้สุดท้ายเธอก็ไปอยู่ดี  ถ้าเรามีลูกอยุ่ด้วยเราเจอเหตุการณ์นี้ เราคงจะดีขึ้นได้เร็ว ผ่านมาจะสามเดือนถามว่าลืมได้ไหม ยากเนอะ ยากมาก ทรมานด้วย บอกเขาคิดถึงลูก สงสารลูกก็กลับมานะ ทุกคนรอ ให้อภัยได้เสมอ
----เราควรทำใจ และยอมรับความจริงให้ชินกับคำว่าครอบครัวที่พร้อมหน้าคงไม่มีอีกแล้ว พ่อไปทาง แม่ไปทางลูกๆทั้งสองก็อยู่คนละทาง
----ควรรอเขาไหม รอแบบมีหวังแค่1% ยังไม่รู้เลยว่าจะถึงไหม ที่เขาจะกลับมา
----การพิสูจน์ตัวเองกลับตัวกลับใจ มันยากมากใช่ไหมระหว่างศักดิ์ศรีกับคำว่าพ่อแม่ลูก
----เหตุผลของคนจะกลับมาทำไมต้องมีข้ออ้างต่างๆเสมอ
----คิดเข้าข้างตัวเองนะสำหรับเราเอง หวังว่าเขาจะกลับมาทำเพื่อครอบครัวแต่เขาบอกอยู่เอาแต่ลูกเมียไม่เอา เสียใจหนักเข้าไปอีก
----ควรปล่อยเขาไป อย่าไปรั้ง ปล่อยให้เขาเลือกในสิ่งที่เขาต้องการ
---- ควร และควร ทำไงต่อไป อยู่มาได้จะสามเดือนแต่ทรมานนะ 😔😔😔
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่