คือผมอยากถามความเห็นคับเรื่องเพื่อน
เริ่มเลยละกัน คือตอนผมอยู่ม.ต้นผมเข้าเรียนได้เพื่อนมากมายและผมก็ได้เพื่อนสนิทที่สนิทกันมากๆแบบเกาะกันเหมือนปิงเลยอะแล้ววันหนึ่งมันก็เลิกคบเพื่อนกับผมด้วยเหตุผลที่ผมคิดไม่ถึงเลย
เหตุผลเพราะผมไม่ให้เล่นโทรศัพท์แบบตอนนั้นผมมีโทรศัพท์ 2 เครื่องแล้วเครื่อง1ผมจำเป็นต้องใช้ค้นหาอะไรซักอย่างนิและครูให้ค้นหาอะนะแล้วมันอยากเล่นโทรศัพท์ผมผมก็บอกไปเล่นอีกเครื่องหนึงสิคือเครื่องหนึ่งผมมีเน็ตอะนะแต่เครื่องสองไม่มีเน็ตถามว่าทำไมผมไม่แชร์เน็ตหรอคือตอนนั้นผมรีบไงไม่ใด้คิดด้วยพอผมบอกให้มันไปเล่นเครื่องนั้นมันก็งอลผมอะไม่คุยกันเลยแล้ววันใหม่มามันก็เลิกคบกับผมแบบผมไม่กล้ามองหน้าเลยเอาแต่หลบหน้าจนผมขึ้นม.ปลายอะแล้วก็ย้ายโรงเรียนย้ายแล้วผมก็ใด้เพื่อนอีกเช่นเคยแล้วผมก็ได้เพื่อนสนิทเป็นผู้หญิงแล้วผมก็ว่าจะไม่ทำเหมือนครั้งก่อนเเล้วคือผมทุ้มเทนะกับคับว่าเพื่อนและแล้ววันหนึงผมว่าจะไปซื่อข้าวกินแล้วก็ชวนเพื่อนสนิทไปเดินไปประมาณหนึงนี้และมันบอกไม่หิวข้าอยากซื่อขนมโตเกียวแล้วมันบอกให้รอแล้วดวงซวยของผมผมหิวข้าวแรงมากกกกแล้วเดินไปประมาณ20ก้าวจะถึงร้านอาหารผมหิวข้าวแรงเนาะผมก็เลยไม่ใด้รอมันเลยก็เดินไปประมาณ10ก้าวมันก็ซื่อเสร็จพอดีมันก็เดินตามหลังมาแล้วผมถึงก็รีบสั่งข้าวกินเลยมันมาถึงตอนข้าวเสร็จพอดีมันก็มานั่งข้างผมนะแต่ก็ไม่ใด้พูดอะไรแล้วผมกินข้าวเสร็จก็เดินกลับมันวิ่งเลยคับไม่ใด้รอผมผมก็เดินไปธรรมดาผมก็คิดอยู่นะมันรีบจะไหน?แล้วก็ไม่ใด้คุยกันแล้ววันใหม่มามันก็ไม่คุยกับผมผมก็จะชวนคุยอยู่นะแต่ก็ไม่กล้วแม้จะมองหน้าก็ไม่กล้าผมกลัวว่าผมผิด!!หรือผมผิดหรือมันงี่เง้ากันผมก็ไม่รู้
แล้วผมมาคิดดีๆหรือผมไม่มีเพื่อนเพราะเหตุนี้กันนะแต่ผมก็ไม่เคยทำผิดใจเขานะแล้วผมมาคิดดูเหตุผลที่ผมคิดไม่ถึงเลยผมก็เซ้าใจว่าผมผิด??หรือผมไม่ควรมีเพื่อนกันนะมีแล้วทำให้เขาเซ้าใจผมก็คิดว่าไม่มีจะดีกว่าถ้าคบกับผมมันแย่ขนานนั่นนะ สุดท้ายผมอยากให้เพื่อนสนิทผมกลับมานะแต่ก็มาคิดเหตุผลว่าผมทำให้เขาเสียใจหรือไงเพราะงั้นผมเลยไมกล้าก็อยากถามคนที่อ่านว่าควรทำยังไงคับ
คำว่าเพื่อน
เริ่มเลยละกัน คือตอนผมอยู่ม.ต้นผมเข้าเรียนได้เพื่อนมากมายและผมก็ได้เพื่อนสนิทที่สนิทกันมากๆแบบเกาะกันเหมือนปิงเลยอะแล้ววันหนึ่งมันก็เลิกคบเพื่อนกับผมด้วยเหตุผลที่ผมคิดไม่ถึงเลย
เหตุผลเพราะผมไม่ให้เล่นโทรศัพท์แบบตอนนั้นผมมีโทรศัพท์ 2 เครื่องแล้วเครื่อง1ผมจำเป็นต้องใช้ค้นหาอะไรซักอย่างนิและครูให้ค้นหาอะนะแล้วมันอยากเล่นโทรศัพท์ผมผมก็บอกไปเล่นอีกเครื่องหนึงสิคือเครื่องหนึ่งผมมีเน็ตอะนะแต่เครื่องสองไม่มีเน็ตถามว่าทำไมผมไม่แชร์เน็ตหรอคือตอนนั้นผมรีบไงไม่ใด้คิดด้วยพอผมบอกให้มันไปเล่นเครื่องนั้นมันก็งอลผมอะไม่คุยกันเลยแล้ววันใหม่มามันก็เลิกคบกับผมแบบผมไม่กล้ามองหน้าเลยเอาแต่หลบหน้าจนผมขึ้นม.ปลายอะแล้วก็ย้ายโรงเรียนย้ายแล้วผมก็ใด้เพื่อนอีกเช่นเคยแล้วผมก็ได้เพื่อนสนิทเป็นผู้หญิงแล้วผมก็ว่าจะไม่ทำเหมือนครั้งก่อนเเล้วคือผมทุ้มเทนะกับคับว่าเพื่อนและแล้ววันหนึงผมว่าจะไปซื่อข้าวกินแล้วก็ชวนเพื่อนสนิทไปเดินไปประมาณหนึงนี้และมันบอกไม่หิวข้าอยากซื่อขนมโตเกียวแล้วมันบอกให้รอแล้วดวงซวยของผมผมหิวข้าวแรงมากกกกแล้วเดินไปประมาณ20ก้าวจะถึงร้านอาหารผมหิวข้าวแรงเนาะผมก็เลยไม่ใด้รอมันเลยก็เดินไปประมาณ10ก้าวมันก็ซื่อเสร็จพอดีมันก็เดินตามหลังมาแล้วผมถึงก็รีบสั่งข้าวกินเลยมันมาถึงตอนข้าวเสร็จพอดีมันก็มานั่งข้างผมนะแต่ก็ไม่ใด้พูดอะไรแล้วผมกินข้าวเสร็จก็เดินกลับมันวิ่งเลยคับไม่ใด้รอผมผมก็เดินไปธรรมดาผมก็คิดอยู่นะมันรีบจะไหน?แล้วก็ไม่ใด้คุยกันแล้ววันใหม่มามันก็ไม่คุยกับผมผมก็จะชวนคุยอยู่นะแต่ก็ไม่กล้วแม้จะมองหน้าก็ไม่กล้าผมกลัวว่าผมผิด!!หรือผมผิดหรือมันงี่เง้ากันผมก็ไม่รู้
แล้วผมมาคิดดีๆหรือผมไม่มีเพื่อนเพราะเหตุนี้กันนะแต่ผมก็ไม่เคยทำผิดใจเขานะแล้วผมมาคิดดูเหตุผลที่ผมคิดไม่ถึงเลยผมก็เซ้าใจว่าผมผิด??หรือผมไม่ควรมีเพื่อนกันนะมีแล้วทำให้เขาเซ้าใจผมก็คิดว่าไม่มีจะดีกว่าถ้าคบกับผมมันแย่ขนานนั่นนะ สุดท้ายผมอยากให้เพื่อนสนิทผมกลับมานะแต่ก็มาคิดเหตุผลว่าผมทำให้เขาเสียใจหรือไงเพราะงั้นผมเลยไมกล้าก็อยากถามคนที่อ่านว่าควรทำยังไงคับ