@@…ชั่วกัปกัลป์…@@

กลอนสรตะ Pranit หมากปราง นางปอกแล้วใส่โถแก้ว แพร้วพรายแสงยามชื่น รื่นโรยแรงปรางอิ่มอาบ ซาบนาสา พลับจีน จักด้วยมีดทำประณีต น้ำตาลงาคิดโอษฐ์ อ่อนยิ้มมายายิ่งผล ดลพลับพรรณ น้อยหน่า นำเม็ดออกปล้อนเปล

บุญกรรมทำก่อไว้      สะสม ดีชั่วสุขทุกข์ตรม       ทั่วถ้วน ชาติภพที่ทับถม        นานนับ กัปกัลป์ วัฏสงสารล้วน           

0 เสียงไก่ขันแว่วฝ่าอุษาสมัย บอกจันทร์ให้งำรอยแล้วถอยหลบ เพื่อเปิดฟ้าแรกวันให้ครันครบ การบรรจบรูปธรรมแสนอำพน 0 ลมหนาวพลิ้วผ่านอยู่แต่ตรู่สาง หมอกก็คลี่ม่านพรางทั่วทางถนน หนาวเนื้อตัว, หนาวในหัวใจคน นั

โคลงกระทู้ รัก..ควรมอบสู่พ้อง............แผ่ผาย ยาว..ชั่วกัปกัลป์คลาย.......โศกกล้ำ ให้..ถนอมจิตละลาย.........ละโกรธ บั่น...อคติหม่นคล้ำ...........ทุ่มทิ้งหทัยศานต์ ฯ รัก..คือทานอย่าคร้าม.........คน

0 ที่เห็นทอดยาวไกลคงใฝ่ฝัน ด้วยในชาติมีชั้นคอยกั้นขวาง ไม่รู้หนาวรู้ร้อนจึงว่อนวาง ลงแทรกกลางบทกรรมชี้นำไป 0 ปราศใบไม้สายลมและแสงแดด มีเพียงแวดล้อมขวัญกับฝันใฝ่ และเพียงหวานหอมกลั้วกับหัวใจ กับรันทดอา