แม่บังคับเรามากจนเราเครียดกดดันมากทำไงดีค้ะ

คือพ่อแม่เรารุ้แล้วว่าเรามีแฟน แล้วเราอ่ะมีงานกิจกรรมที่รร.คือเราก้ยอมรับว่าอยากไปหาแฟนด้วย แล้วก้อยากร่วมกิจกรรมด้วย เราเลยบอกแม่ว่า พน.มีงานกิจกรรมที่รร.ไม่ต้องเรียนทั้งวัน แม่เราก้บอกว่างั้นพน.ไม่ต้องไปพายายไปวัดด้วยกัน ในใจเราอ่ะจะร้องไห้แล้ว เราเลยบอกว่าอืม คือเราเถียงไม่ได้เถียงแล้วก้จะโดนกลับมา ทำให้เราเครียดไปอีก แม่ไม่เคยรุ้เลยว่าเราร้องไห้ลับหลังมากแค่ไหน แล้วเรื่องมือถือแม่เราก้บังคับว่าให้บอกรหัส ซึ่งเราก้ต้องยอมบอก แม่เราชอบเข้าไปดูแชทที่เราคุยกับเพื่อน เราก้ไม่ค่อยกล้าคุยกับเพื่อน เพราะรุ้สึกเหมือนโดนกดดันยังไงไม่รุ้ แม่เราก้บอกว่าจะคุยกับใครก้ลงมาคุยข้างล่างอย่าไปคุยบนห้องลับหลัง เราก้ไม่กล้าคุย เพราะกลัวโดนด่าว่าคุยอะไรไร้สาระ เรารุ้สึกว่าเราไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตของตัวเอง รุ้สึกไม่มีเวลาส่วนตัว เวลาปิดเทอมเราก้อยากไปเที่ยวกับเพื่อนไม่ใช่อยุ่แต่ในบ้าน เราก้เบื่อ ช่วงนี่เราเครียดมาก กลัวเรื่องเรียนหนักสุด ถูกกดดันมาก คือเราไม่เข้าใจแม่ในบางเรื่อง แม่เราเปนคนใส่อารมณ์ขี้โมโห พูดแรง เราก้จะร้องไห้ง่ายมาก เราแค่อยากมีเวลาส่วนตัว ถึงเราจะมีแฟนแต่เราก้ไม่ทิ้งการเรียนนะ เราก้ยังใส่ใจการเรียนเหมือนเดิม เราก้บอกแม่แต่แม่ก้ไม่เชื่อเรา เราเบื่อชีวิตตัวเองที่อยุ่ในขีดจำกัดแบบนี้มาก เครียดมากเลย ถูกกดดันมากเลย บางทีเราก้เริ่มสงสัยว่าเราทำตามความฝันใครกันแน่ เราเหนื่อย ท้อมากในบางครั้ง อยากให้แม่เข้าใจ
อยากเปนอิสระ เพราะตอนนี้เราเปนวัยรุ่นแล้ว
แต่เหมือนถูกใช้ชีวิตในกฎเกณฑ์ เราเหนื่อยมาก ทุกวันนี่เราอยากไปรร.มากกว่าอยุ่บ้านมากเลย😭😭