สวัสดีค่ะทุกๆคน  วันนี้เรามีเรื่องอยากถามเพื่อนๆทุกๆคนในพันทิป  เราชื่อ เอ (นามสมมุติ) อายุ 22 ปีค่ะ ตอนนี้เราทำงานอยู่ที่ต่างประเทศได้ 5-6 เดือนแล้วค่ะ  ฉันมีแฟนเป็นคนต่างชาติ อายุ 29 ปี ..คบหากันได้สักพักแล้วค่ะ เราสองคนเจอกันแทบจะทุกวัน (ยกเว้นเวลาที่เขากลับบ้าน ปล.แฟนเข้ามาทำงานในเมืองค่ะ  กลับบ้านทุกวันหยุดสุดสัปดาห์) แฟนเราทำงานเป็นนักวิจัยที่บริษัทแห่งหนึ่ง  ส่วนเราทำงานร้านอาหาร  เราสองคนเจอกันเพราะแอพพลิเคชั่นตัวนึง  เราคุยกับแฟนเราทั้งวันถามชื่อ  ที่อยู่ อายุ และอีก หลายๆอย่าง  จนถึงวันที่เรานัดเจอกันครั้งแรก เขามาเจอเราตามวันและเวลาที่นัดกันไว้ วันนั้นเขาเห็นหน้าฉันครั้งแรกเขามองและยิ้มไม่หยุด  ฉันรู้สึกอายมากเวลาที่มีคนมองนานๆ เขามองหน้าฉันแล้วบอกว่า"คุณสวย คุณน่ารัก" (ฉันไม่ใช่คนสวยนะค่ะ  แต่แฟนเขาพูดแบบนี้เอง  555) ฉันก็ปฏิเสธตลอดเวลาที่เขาชมหรือพูดเยินยอฉัน  เราคุยกันได้สักพักเขาก็พาฉันไปที่สวนสาธารณะแห่งนึง เราสองคนเดินเล่นและคุยกันถามทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง (ฉันและแฟนต่างภาษากันทั้งคู่ค่ะ  เราคุยกันด้วยภาษาอังกฤษ) วันแรกที่เจอกันแฟนฉันเขามือไวมาก555 เขาจับมือฉันทั้งๆที่พึ่งเจอกัน ฉันก้ดันใจง่ายสะงั้น  เราคุยกันมาได้สักระยะนึงฉันกับเขาก้มีอะไรกัน(หากไม่สุภาพขออภัยด้วยนะค่ะ) หลังจากที่ฉันและเขามีอะไรกันแล้ว มันทำให้ฉันครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาว่า"เราสองคนเป็นอะไรกัน" เพราะเขาไม่เคยเอ่ยคำว่าแฟนออกมาจากปากเลย ฉันเป็นผู้หญิงตรงๆแมนๆสงสัยอะไรฉันก้ถามออกไปตรงๆเลย  เขาบอกว่าฉันเป็นแฟนเขา  เราสองคนเป็นแฟนกัน  ทุกๆครั้งที่เราสองคนมีวันหยุดตรงกันเราชอบชวนกันไปเที่ยว  ทานอาหาร  หรือหากิจกรรมทำเวลาว่าง คบกันมาสักระยะนึงฉันก้รู้สึกสงสัยในตัวเองอีกครั้ง  ว่าแฟนคิดยังไงกับฉัน เขารักฉันไหม(ฉันขี้สงสัยมากๆ) ต่างฝ่ายต่างถามกันคำตอบที่ได้คือไม่รู้ทั้งคู่  ถามเขาว่าชอบฉันไหม เขาก้ตอบว่าชอบ ถามว่ารักไหม..เขาก้เงียบ  5555  อาจดูเหมือนฉันกำลังหลอกตัวเองนะค่ะ  ฉันกับแฟนเจอกันทุกวันเพราะเราอยู่ด้วยกัน **อยู่ด้วยกันเร็วไปหน่อยนะค่ะ**  ฉันและเขาไม่เคยมีปันหาหรึทะเลาะอะไรกันเลย คงเพราะอยู่ในช่วงโปรมั้ง!!  เราสองคนอยู่ด้วยกันก้จริงนะค่ะแต่ฉันทำงานร้านอารหารตั้งแต่ 10โมงเช้าถึง5ทุ่ม จะได้อยู่ด้วยกันจริงๆก้เฉพาะเวลาที่ฉันเลิกงาน  เขาจะมารับมาส่งอยู่ทุกวัน ทุกครั้งเขาก้จะชอบซื้อของกินมาให้  เวลาที่เรางอนเขาก้จะซื้อของกินมาง้อ ทุกอย่างดำเนินมาแบบนี้อย่างปกติ วันหยุดชวนเที่ยวบ้าง  ทำกับข้าวบ้าง  ทำความสะอาดห้อง ดูแลกันและกันเวลาป่วย ไม่สบาย ทุกข์ใจ เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นที่ปรึกษา เราสองนิสัยคล้ายๆกัน เป็นแฟนสายบ้า  จนวันนึงฉันจึงถามกึ่งๆฮา "คุณเคยรักฉันไหม?" เขาก้ตอบมาว่า "ไม่รู้" ฉันจึงหงุดหงิดใส่เขาและถามเขาว่าคิดอะไรอยู่ เคยรักฉันไหม บอกฉันได้ไหม เขาตอบฉันมาว่า " คุณไม่รู้จักผม ไม่เข้าใจในตัวผม??" ฉันจึงพูดไปว่า "แค่คุณบอกฉัน ฉันก็สามารถเข้าใจคุณได้ ฉันอายุน้อยกว่าคุณก็จริงแต่ฉันมีความเป็นผู้ใหญ่พอ แค่คุณพูดและบอกกับฉัน แต่คุณกลับไม่พูดอะไรเกี่ยวกับตัวคุณเลย มีแต่ฉันที่พูดและบอกเรื่องของฉัน (ถ้าเรื่องแบบนี้ไม่เกิดกับตัวก็คงไม่รู้เนาะ) เขาจึงถามฉันกลับมาว่า "แล้วคุณรักฉันไหม??" ฉันก็ตอบเขากลับว่า "ฉันไม่รู้ เพราะถ้าฉันรักคุณแล้วคุณไม่รักฉัน  ฉันก็ต้องเสียใจใช่ไหม" ... เราสองคนเป็นแฟนกันแต่เราไม่ได้รักกันมันคืออะไร???  คุณเป็นแฟนฉัน  ฉันเป็นแฟนคุณ เราแค่ชอบกัน  แต่เราไม่ได้รักกัน  มีเพื่อนๆคนไหนเคยเจอเหตุการ์ณแบบนี้บ้างค่ะ รบกวนช่วยตอบด้วยนะค่ะ อยากรู้ว่าเรื่องราวของเพื่อนๆเป็นอย่างไรบ้างค่ะ
ปล.ขอบคุณมากนะคะที่อ่านจนจบ
**เรื่องราวยาวกว่านี้นะค่ะ  นี่แค่สรุปย่อๆ**