ทำยังไงกับการมีเพื่อนที่เป็นเเบบนี้ดีTT

คือเรามีกลุ่มเพื่อน ถ้ารวมเราทั้งกลุ่มก็มี8คน ขอบอกก่อนเลยนะคะว่ากลุ่มเราไม่ใช่เด็กเกเรหรือสก๊อยอะไร กลุ่มเราเรียนเก่งกันค่ะเเต่ก็ไม่ใช่เด็กเรียนที่เอาเเต่เรียนๆนะคะ อาจจะมีโดดเรียนบ้างเเต่ก็เเค่โดดเรียนพิเศษค่ะ เข้าเรื่องนะคะ5555 เรามาสนิทกันตอนเข้าม.4ค่ะ เเล้วเราก็ได้ย้ายเข้าไปอยู่หอเดียวกับเพื่อนคนนึงในกลุ่มค่ะ ขอเเทนเพื่อนคนนั้นว่าชื่อ แพร นะคะ อยู่คนละห้องนะคะ เเต่เป็นหอเดียวกันเราเลยไปนอนด้วยกันตลอด เลยทำให้เราสนิทกับเเพรมากที่สุดค่ะ แพรเด่นที่สุดในกลุ่มเลยหล่ะค่ะเพราะเเพรเป็นคนหน้าตาดี มีเเต่คนเข้าหา เเต่เราก็ไม่ได้อะไรเห็นมีคนมาชอบเพื่อนเราก็ยิ่งดีใจกับเพื่อนว่า เออ เนี่ยมีเเต่คนมาปลื้มน้าา เเต่ถ้ามีใครเข้าหาเเล้วทำตัวไม่ดีบอกพวกเราได้เดี๋ยวพวกเราไปจัดการ(อันนี้พูดแนวหยอกๆแซวๆนะ) อะไรแบบนี้แหละค่ะ คือพวกเรารักกันเเล้วก็หวงกันมากค่ะ5555 ฉะนั้นเรื่องอิจฉากันตัดออกไปได้เลย เเต่พักหลังๆเเพรเริ่มติดผู้ชายค่ะ555หมายถึง เหมือนเเพรจะเห่อตัวเองว่าตัวเองสวยเเล้วมีเเต่ผู้ชายเข้าหาตอนนั้นเเพรคุยซ้อนกับผช.หลายคนมากๆค่ะเเล้วพอมีเรื่องอะไรเเพรก็ไม่เล่าให้พวกเราฟังเลยเล่าให้เเต่ผช.ฟังจนถึงจุดๆที่แพรเอาเราไปด่า ใช่ค่ะ เอาเราไปด่าให้ผช.พวกนั้นฟัง เรามารู้เพราะว่าเรามีรหัสทรศ.แพร ตอนนั้นเหมือนเราก็เอาทรศ.แพรมาเล่นนี่แหละค่ะ เเล้วเราก็เลยเห็นเเชทค่ะ เเพรด่าเราเเรงมาก ด่าเหมือนไม่เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนอ่ะค่ะ ทั้งเรียกเราว่า อีห่า อี เราอ่านเเล้วปล่อยโฮเลยค่ะเพื่อนๆก็มาปลอบกันเราเลยบอกเเพรว่า เราเห็นเเชทละนะ  ทำไมทำแบบนี้ เเพรก็เลยบอกว่า นี่ก็ว่าจะลบเเชทเเล้วเเต่มาเห็นก่อนไง เเพรก็เอาเเต่ขอโทษๆๆๆแก้ตัวๆๆๆ เเต่ทุกคนบอกเราว่า มันหนักมากอย่าให้อภัยเลย เพื่อนเเบบนี้อย่าเรียกว่าเพื่อนเลยดีกว่า เเล้วเพื่อนอีก2คนก็ไปคุยกับผช.ที่แพรเอาเราไปด่าให้เขาฟังค่ะ เเต่สุดท้ายเราก็ให้อภัยเเพรค่ะ... คือที่เราให้อภัยเพราะเราก็คิดว่าเราอาจจะทำตัวเเย่จริงๆก็ได้เเพรเลยเอาเราไปด่าเเบบนั้น เราก็เลยให้โอกาสเเพรอีกรอบ ทุกๆอย่างก็เริ่มกลับมาโอเค เเต่เพื่อนคนอื่นๆในกลุ่มยังไม่โอเคนะคะ ยังถามเราตลอดว่าทำไมถึงให้อภัย ถ้าเป็นกูกูไม่ให้อภัยนะ เเต่พอหลังๆทุกๆคนก็เริ่มปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้ค่ะ เเต่ผ่านไปไม่กี่สัปดาห์เราก็มารู้ว่าเเพรไม่ได้เอาเราไปด่าให้เเค่ผช.คนเดียวฟังเเต่เอาเราไปด่าให้ผช.ฟังตั้ง2-3คน เเล้วเหตุการ์ณที่เราทะเลาะกันอ่ะค่ะเเพรก็เอาไปเล่าให้เเม่ฟังเเต่เล่าทำนองว่าเราเป็นคนผิดเองทั้งหมดอ่ะค่ะ เเต่เราก็ช่างเหอะ ไหนๆก็ผ่านมาละ เเล้วเเพรก็ทำตัวดีขึ้นนะคะ เราก็เลย เออๆช่างมัน เเต่พอขึ้นม.5(ปัจจุบัน) เเพรได้ดีมากเกินไปจนพวกเราดันรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเลยค่ะ เช่น คือเเพรไม่อ่านหนังสือเอาเเต่เล่นเกมส์ เเต่เเพรผ่านตลอดทั้งๆที่พวกเราอ่านกันเเทบตาย หรือตอนเราป่วยเราร้องไห้หนักมากแต่สิทธิ์การโดนดูเเลอ่ะค่ะเเพรดันโดนดูเเลมากกว่าทั้งๆที่แพรเเค่ปวดหัว หรือตอนไปค่ายค่ะ พวกเราต้องอาบน้ำที่รร.รวมกัน เเต่เเพรให้เเม่มารับเเล้วพาไปอาบน้ำ เเล้วเเพรเป็นคนที่ไม่ใส่ใจอะไรเลยค่ะ เวลามีงาน มีการบ้าน เราต้องเป็นคนเตือนเเพร บอกแพรทุกอย่าง ถ้าเราไม่บอกแพรก็ไม่ทำเลยค่ะ หรือทั้งๆที่บอกทั้งๆที่เตือนเเพรก็ไม่สนใจเลยยย ขนาดเรื่องเเม่ของเเพรว่าเเม่ของเเพรมาหาเเพรวันไหน เรายังต้องเป็นคนช่วยจำเลยค่ะ เเต่เเพรไม่เคยสนใจพวกเราเลยค่ะ เวลาที่พวกเราป่วย ไม่สบาย เเพรก็ไม่เคยถาม ไม่เคยเป็นห่วง หรืองานกลุ่มแบบนี้ใช่มั้ยคะพวกเราก็จะทำด้วยกันตลอด เเต่เเพรเป็นคนเดียวที่ไม่มาช่วยงานเลยค่ะนอกจากจะบังคับ เเต่พอมาก็ไม่ช่วยอยู่ดี คือมันอยู่ในจุดๆที่ไม่มีใครอยากเล่นกับเเพรเเล้วอ่ะค่ะ ทำยังไงดีคะคือควรเลิกเล่นไปเลย หรือให้โอกาสอีกรอบดีหล่ะคะ