ก่อนที่ทุกคนจะอ่าน เราขอแค่อย่าซ้ำเติมแฟนเราก็พอคะ เพราะเขารู้แล้วว่าผิดและสำนึกแล้ว เราอยากมาขอคำปรึกษาจากทุกคน
ก่อนอื่น เราขออธิบายก่อนเลยว่า เรากับแฟนอายุต่างกัน ประมาณ 9 เดือน เรา27 ส่วนแฟนเราอายุ 26 ย่าง27 คบกันมา 3 ปีกว่า กำลังจะเข้าปีที่ 4 ซึ่งตอนที่เราคบกัน เราได้ทำงานออฟฟิตที่เดียวกัน แต่อยู่กันคนละแผนก เรา 2 คน ได้ทำงาน เก็บเงิน จนมีรถ มีที่ดิน ____ ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้ เราได้รู้ว่าแฟนเรานั้นเอาของบริษัทไปขาย ตอนแรกเราถึงกับทรุด เพราะไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นบังไงต่อไป แต่เราก็ได้เปิดอกคุยกับแฟนเรา ว่าเอาเงินไปทำอะไร เขาก็บอกว่าเอาไปใช้ซื้อของเข้าบ้าน และเอามาใช้ในยามที่เงินเราขาด และเราก็ได้ถามแฟนเราว่า รุ้ใช่มั้ยว่ามันผิด รู้ใช่มั้ยว่ามันไม่ดี แฟนเราก็บอกว่ารู้ แต่เขาไม่ได้อยากทำไปตลอด ถ้าครอบครัวเราโอเค เขาก็จะหยุด
ซึ่งตอนนี้ ทางบริษัทก็ได้จับเขาได้แล้ว และเขาก็ให้ไปลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน แต่เขาเห็นในความดีที่แฟนเราทำมาเลยแจ้งในคดีแพ่ง ไม่ต้องติดคุก แต่ต้องหาเงินไปให้เขา ซึ่งเบ็ตเสร็จทั้งหมดที่ทางบริษัทประเมินมานั้น ประมาณ 1 ล้านบาท แต่เขาขอก่อน 400,000 บาท ซึ่งเราก็ไม่ได้มีถึงขนาดนั้น เราเลยโทรไปปรึกษาทั้งแม่แฟน ทั้งแม่เรา ซึ่งในส่วนของแม่เราเขาไม่มีแน่เพราะท่านก็ทำงานหาเช้ากินค่ำ ส่วนแม่แฟนเขาจะช่วย 100,000 และประมาณวันจันทร์หรือวันอังคารทางฝ่ายญาติพ่อของแฟนเขาจะช่วยเอาทนายไปไกล่เกลี่ยเพื่อให้ตัวเลขมันลดลง ซึ่งตอนนี้ก็ให้ทางฝ่ายผู้จัดการดูยอดที่แท้จริงอยุ่ว่ามันเท่าไหร่ แล้ววันจันทร์จะเอาไปวางให้เขาก่อน 100,000 เพื่อเป็นการบอกว่า แฟนเราไม่ได้หนีไปไหน คือเขารับสารภาพทุกอย่าง เพราะเขารู้ว่าเขาผิด
และเงินเดือนเขาก็ถูกไม่ให้สั่งจ่ายไป เราเลยต้องเอาเงินเราจ่าย แต่มันก็ไม่พอเพราะบัตรเครดิต และบางส่วนก็ยังไม่มีจ่าย แฟนเราเลยบอกเราว่า เขาจะเอาของในบ้านที่เขาซื้อมาไปขาย ตอนแรกเราบอกเลยว่าไม่โอเค แต่แฟนเราบอกว่า มันเป็นของนอกกายไม่ตายก็หาใหม่ได้
ซึ่งวันจันทร์วันอังคารนี้ละคะ ทางฝ่ายครอบครัวแฟนเราจะเข้าไปไกล่เกลี่ยกับทางบริษัท ได้แต่ภาวนาให้เขาเอาเาให้น้อยที่สุด ถ้าเขาให้ผ่อนเรา็จพสู้ผ่อนไป
แล้วตอนนี้แฟนเราก็ถูไล่ออกจากงานแล้ว แต่แฟนเราเขาก็สู้นะ เพื่อไม่อยากให้เงินมันขาด และไม่อยากให้เราลำบาก แฟนเราเลยเริ่มที่จะขายหมูปิ้งหน้าโรงเรียน หรืออาจจะเป็นหน้าที่ดิน ซึ่งคนก็พุพลานอยู่
เรารู้ดีนะ ว่าสิ่งที่แฟนเราทำมันผิดมาก แต่เราก็รู้ว่าเหตุผลที่เขาทำๆเพราะอะไร ตอนนี้เราอยากขอปรึกษาทุกคนในพันทิปหน่อยนะคะ ว่ามีใครมั้ยที่ล้มหนักขนาดนี้ แล้วทำยังไงคะถึงจะไม่ท้อ ..... ถ้าเป็นคนอื่น ถ้าเกิดแบบนี้ขึ้นคงทิ้งกันแล้ว แต่เราไม่อยากทิ้งแฟนเรา เพราะเราเดินมาไกลแล้ว เราข้ามอุปสรรคกันมาเยอะมาก ผานร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันหนักมาก แต่ครั้งนี้หนักจริงๆ แต่เราก็ให้อภัยเขานะ ถึงเขาทำผิด แต่เขาก็เข็ดแล้ว และเขารับปากว่าเขาจะไม่ทำอีก ซึ่งเราเชื่อ เพราะทุกครั้งที่เขาทำผิด แล้วเรารู้ พอให้เขารับปากและสัญญาเขาก็ไม่เคยทำอีกเลยคะ
ทุกคนเคยล้มกันหนักขนาดนี้มั้ยคะ แล้วแต่ละคนล้มแล้วจะให้กำลังใจกันยังไงคะ และส่วนคนที่ทำอาชีพอิสระ มีความสุขขนาดไหนคะที่ไม่ต้องทำงานประจำ
แต่เราโชคดีที่แฟนเราทำงานเป็นหลายอย่าง คือเขาชอบขายของ ร้องและเล่นดนตรีเป็นอาชีพเสริม ซ้อมคอมพิวเตอร์/ประกอบคอมพิวเตอร์เป็น
แฟนเราเขาชอบคิดชอบอ่าน เหมือนมีกลยุทธ์อยู่ในหัวตลอด
เราขอปรึกษาทุกคนหน่อยนะคะ ช่วยเราคิดหน่อยว่าเราควรทำยังไงดี ตามจริงเราก็กลัวนะ กังวลด้วย ข้าวก็กินวันละ1 มื้อกับแฟน เพราะกินไม่ค่อยลง ไม่ค่อยหิว เพราะมันไม่รู้ว่าวันต่อไปจะเป็นยังไง
ขอบคุณนะคะที่ทนอ่านกระทู้ของเราจนจบ เราขอบคุณจริงๆคะ
ขอคำแนะนำในการให้กำลังใจแฟนหน่อยคะ และก็ ขอคำแนะนำ ของคนที่ทำอาชีพอิสระโดยไม่ได้ทำงานประจำหน่อยนะคะ
ก่อนอื่น เราขออธิบายก่อนเลยว่า เรากับแฟนอายุต่างกัน ประมาณ 9 เดือน เรา27 ส่วนแฟนเราอายุ 26 ย่าง27 คบกันมา 3 ปีกว่า กำลังจะเข้าปีที่ 4 ซึ่งตอนที่เราคบกัน เราได้ทำงานออฟฟิตที่เดียวกัน แต่อยู่กันคนละแผนก เรา 2 คน ได้ทำงาน เก็บเงิน จนมีรถ มีที่ดิน ____ ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้ เราได้รู้ว่าแฟนเรานั้นเอาของบริษัทไปขาย ตอนแรกเราถึงกับทรุด เพราะไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นบังไงต่อไป แต่เราก็ได้เปิดอกคุยกับแฟนเรา ว่าเอาเงินไปทำอะไร เขาก็บอกว่าเอาไปใช้ซื้อของเข้าบ้าน และเอามาใช้ในยามที่เงินเราขาด และเราก็ได้ถามแฟนเราว่า รุ้ใช่มั้ยว่ามันผิด รู้ใช่มั้ยว่ามันไม่ดี แฟนเราก็บอกว่ารู้ แต่เขาไม่ได้อยากทำไปตลอด ถ้าครอบครัวเราโอเค เขาก็จะหยุด
ซึ่งตอนนี้ ทางบริษัทก็ได้จับเขาได้แล้ว และเขาก็ให้ไปลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน แต่เขาเห็นในความดีที่แฟนเราทำมาเลยแจ้งในคดีแพ่ง ไม่ต้องติดคุก แต่ต้องหาเงินไปให้เขา ซึ่งเบ็ตเสร็จทั้งหมดที่ทางบริษัทประเมินมานั้น ประมาณ 1 ล้านบาท แต่เขาขอก่อน 400,000 บาท ซึ่งเราก็ไม่ได้มีถึงขนาดนั้น เราเลยโทรไปปรึกษาทั้งแม่แฟน ทั้งแม่เรา ซึ่งในส่วนของแม่เราเขาไม่มีแน่เพราะท่านก็ทำงานหาเช้ากินค่ำ ส่วนแม่แฟนเขาจะช่วย 100,000 และประมาณวันจันทร์หรือวันอังคารทางฝ่ายญาติพ่อของแฟนเขาจะช่วยเอาทนายไปไกล่เกลี่ยเพื่อให้ตัวเลขมันลดลง ซึ่งตอนนี้ก็ให้ทางฝ่ายผู้จัดการดูยอดที่แท้จริงอยุ่ว่ามันเท่าไหร่ แล้ววันจันทร์จะเอาไปวางให้เขาก่อน 100,000 เพื่อเป็นการบอกว่า แฟนเราไม่ได้หนีไปไหน คือเขารับสารภาพทุกอย่าง เพราะเขารู้ว่าเขาผิด
และเงินเดือนเขาก็ถูกไม่ให้สั่งจ่ายไป เราเลยต้องเอาเงินเราจ่าย แต่มันก็ไม่พอเพราะบัตรเครดิต และบางส่วนก็ยังไม่มีจ่าย แฟนเราเลยบอกเราว่า เขาจะเอาของในบ้านที่เขาซื้อมาไปขาย ตอนแรกเราบอกเลยว่าไม่โอเค แต่แฟนเราบอกว่า มันเป็นของนอกกายไม่ตายก็หาใหม่ได้
ซึ่งวันจันทร์วันอังคารนี้ละคะ ทางฝ่ายครอบครัวแฟนเราจะเข้าไปไกล่เกลี่ยกับทางบริษัท ได้แต่ภาวนาให้เขาเอาเาให้น้อยที่สุด ถ้าเขาให้ผ่อนเรา็จพสู้ผ่อนไป
แล้วตอนนี้แฟนเราก็ถูไล่ออกจากงานแล้ว แต่แฟนเราเขาก็สู้นะ เพื่อไม่อยากให้เงินมันขาด และไม่อยากให้เราลำบาก แฟนเราเลยเริ่มที่จะขายหมูปิ้งหน้าโรงเรียน หรืออาจจะเป็นหน้าที่ดิน ซึ่งคนก็พุพลานอยู่
เรารู้ดีนะ ว่าสิ่งที่แฟนเราทำมันผิดมาก แต่เราก็รู้ว่าเหตุผลที่เขาทำๆเพราะอะไร ตอนนี้เราอยากขอปรึกษาทุกคนในพันทิปหน่อยนะคะ ว่ามีใครมั้ยที่ล้มหนักขนาดนี้ แล้วทำยังไงคะถึงจะไม่ท้อ ..... ถ้าเป็นคนอื่น ถ้าเกิดแบบนี้ขึ้นคงทิ้งกันแล้ว แต่เราไม่อยากทิ้งแฟนเรา เพราะเราเดินมาไกลแล้ว เราข้ามอุปสรรคกันมาเยอะมาก ผานร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันหนักมาก แต่ครั้งนี้หนักจริงๆ แต่เราก็ให้อภัยเขานะ ถึงเขาทำผิด แต่เขาก็เข็ดแล้ว และเขารับปากว่าเขาจะไม่ทำอีก ซึ่งเราเชื่อ เพราะทุกครั้งที่เขาทำผิด แล้วเรารู้ พอให้เขารับปากและสัญญาเขาก็ไม่เคยทำอีกเลยคะ
ทุกคนเคยล้มกันหนักขนาดนี้มั้ยคะ แล้วแต่ละคนล้มแล้วจะให้กำลังใจกันยังไงคะ และส่วนคนที่ทำอาชีพอิสระ มีความสุขขนาดไหนคะที่ไม่ต้องทำงานประจำ
แต่เราโชคดีที่แฟนเราทำงานเป็นหลายอย่าง คือเขาชอบขายของ ร้องและเล่นดนตรีเป็นอาชีพเสริม ซ้อมคอมพิวเตอร์/ประกอบคอมพิวเตอร์เป็น
แฟนเราเขาชอบคิดชอบอ่าน เหมือนมีกลยุทธ์อยู่ในหัวตลอด
เราขอปรึกษาทุกคนหน่อยนะคะ ช่วยเราคิดหน่อยว่าเราควรทำยังไงดี ตามจริงเราก็กลัวนะ กังวลด้วย ข้าวก็กินวันละ1 มื้อกับแฟน เพราะกินไม่ค่อยลง ไม่ค่อยหิว เพราะมันไม่รู้ว่าวันต่อไปจะเป็นยังไง
ขอบคุณนะคะที่ทนอ่านกระทู้ของเราจนจบ เราขอบคุณจริงๆคะ