เรา เป็นลูกสาวคนสุดท้อง เรา เรามีพี่ชายอยู่ 2 คน พี่ชายคนแรกออกไปอยู่นอกบ้านแล้ว ส่วนพี่ชายคนที่สองอยู่มอ 4 เราอยู่มอสอง คือเรารู้สึกว่าแม่รักเราไม่เท่ากับพี่ชาย เช่น เวลาไปกินข้าวแม่ไม่เคยถามเราเลยว่าเราอยากกินอะไรจะถามแต่พี่ชาย เวลาซื้อเสื้อผ้า แม่ไม่เคยซื้อให้เราเลยเสื้อผ้าที่เรามีมีแต่พี่ชายคนโตซื้อให้ ถ้าแม่ซื้อให้ก็จะซื้อพวกของตลาดมาให้แต่ถ้าซื้อให้พี่สุพรีมบ้างมีแต่ของแพงๆ ตอนนี้พี่ชายเราใช้ I 8 Plus เราใช้ samsung พี่ เราได้เงินไปโรงเรียนวันละ 250 บาทส่วนเราวันละ 70 พี่ชาย ได้เรียนพิเศษทุกอย่างที่อยากเรียน ส่วนเราขอแม่เรียนเท่าไหร่ก็ไม่เคยให้ พี่ชายเราทำผิดอะไรแม่ก็ไม่เคยว่า ที่บ้านเรามีแม่บ้านแม่จะให้แม่บ้านทำทุกอย่างให้ซักผ้าทุกอย่างเลยส่วนเราแม่ให้ทำเองทุกอย่างและถ้าวันไหนเราลืมรีดผ้าแม่ก็จะด่าเราตีเรา ด่า เราสารพัด ไม่รักดี อี

อีสันดาน ทุกอย่างมาเต็ม เราอยู่อย่างนี้มาตั้งแต่จำความได้ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว เราเคยเล่าให้พ่อฟังแต่พ่อก็ไม่สนใจแล้วพ่อก็เอาไปเล่าให้แม่ฟังแล้วแม่ก็จะมาด่าเราอีก เวลา ไปเที่ยวที่ต่างๆพ่อกับแม่ซื้อของพี่ชายเราไม่เคยช่วยถืออะไรเลยแล้วเราเป็นผู้หญิงเราต้องถือทุกอย่างของทุกคน เราเคยทะเลาะกับแม่เราก็พูดไปประมาณว่าแม่รักลูกไม่เท่ากันแล้วแม่ก็ตีเรา แม่บอกว่าแม่ก็รักเท่ากันนั่นแหละ แต่คือแม่ไม่เคยรู้เลยว่าแม่ทำอะไรลงไปบ้าง พี่ชายเราไปเที่ยวกลางคืนบ่อยมากส่วนเรากลับบ้าน 5 โมงเย็นทุกวัน เราเลิกเรียน4โมงครึ่งเราต้องนั่งรถสองแถวกลับบ้านส่วนพี่เราแม่ไปรับ คือไม่ใช่ว่าเราแยกว่าแม่รักพี่มากกว่านะแต่นี่มันรู้สึกจริงๆแล้วแบบมันไม่ไหวมากแล้ว
ถ้ามีใครที่มีครอบครัวแบบเดียวกันแล้วสามารถผ่านมาได้ก็ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ