ก่อนอื่นเลย ไม่เคยเชื่อคำว่า
หนังสือเล่มเดิมตอนจบก็เหมือนเดิม จนได้มาเจอกับตัวเอง นับรอบไม่ได้เลย มี3-4ครั้งใหญ่ๆ เท่าที่พอจำได้นะค่ะ555555
เริ่มต้นคือ เรารู้จักกับG(นามสมมุติ)ตั้งแต่ตอนเรียนม.ต้นแล้วค่ะ แต่ไม่ใช่ในสถานะเพื่อนหรือแฟนกันนะค่ะ แค่รู้จักกันเฉยๆค่ะ เพราะตอนนั้นเราคบกับแฟนคือC(นามสมมุติ)เขาอยู่ค่ะ ก็ใช้เวลาในการทำความรู้จักกันก็นานค่ะ ตั้งแต่เรียนยันจบเลย เรากับGเริ่มสนิทกันมากขึ้น เพราะเวลาเรามีปัญหากับC ซึ่งCเป็นเพื่อนของG เราก็จะให้Gช่วยตลอด หรือเวลาCไม่ว่างก็จะเป็นGแทนนี่ละค่ะ ที่ค่อยมารับมาส่งแทน(อารมณ์แบบทำทุกอย่างให้เธอแล้วงะ55555) ซึ่งตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกค่าา เพราะเราก็มีCเป็นแฟนอยู่ จนเราเรียนจบม.ต้น ต่างคนต่างแยกย้ายก็ว่าได้อะค่ะ ตอนนั้นเราก็ได้เลิกกับCค่ะเพราะเราเรียนคนละที่กัน จากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกับใครเลย จนมาวันนึงเราได้มีโอกาสกลับมาคุยกับGอีกครั้งค่ะ เราเจอกันในเฟสบุ๊คค่ะ Gเป็นคนเริ่มต้นทักมาก่อน
นั้นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เลยจ้าา ครั้งแรก*
Gซึ่งเป็นเพื่อนกับCแฟนเก่าของเราในสมัยเรียน คือคนที่คุยกับเราอยู่ตอนนี้ เข้าใจใช่ปะ5555 มันตลกนะแรกๆๆแต่เราก็ไปกันได้ดีอยู่สักพักใหญ่ๆเลยล่ะ อาจจะเป็นเพราะเขาคงจดจำเรื่องราวที่เราชอบและไม่ชอบได้ดีเลยทำให้เราเข้ากันได้ตอนนั้นโอเคมากเลยกับคนนี้ แต่นั้นยังไม่จบค่าาา Gเป็นคนมีเพื่อนฝูงเยอะชอบปาตี้อยู่บ่อยๆ+กับGเป็นคนติดเกม ไม่ต้องเล่าต่อนะว่า2 อย่างนี้รวมกันจะเกิดอะไรขึ้นโคตรปัญหาโลกแตกอะ 55555 เวลาอยู่บ้านนางก็จะเล่นเกมออกจากบ้านก็จะปาตี้กะเพื่อนๆ นี่ละค่าาา คือเรื่องที่เรารับมันไม่ได้เลยหลังๆเราก็ห่างกันเราไม่ค่อยได้คุยไม่ค่อยได้เจอกันความสัมพันธ์กับเราและGเริ่มเลือนลางทุกวันๆมากขึ้น จนเป็นเราเองที่เดินออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่ว่า
มีก็เหมือนไม่มี สู้ไม่มีดีกว่าครั้งแรกก็จบแบบไม่ค่อยโอเท่าไร
จากนั้นเวลาผ่านไปเป็นปีค่ะ อยู่ๆมาวันนึงไลน์ของGนี่และก็เด้งขึ้นมาแล้วนี่ก็คือ ครั้งที่2* ก็ไม่รอช้าที่นี้และเป็นตาของเราบ้างที่เริ่มกลับไปคุยก่อนด้วยความคิดถึงเนอะ ละเราก็กลับมาคุยๆกันได้สักพักแต่ไม่ใช่ในสถานะคนคุยใหม่หรือแฟนเก่ากันนะค่ะ แบบอารมณ์เพื่อนกับเพื่อนกลับมาคุยกันมากกว่า เพราะตอนนั้นจริงๆเราก็มีคนใหม่แล้วด้วย เลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยเราคุยกันได้ดีเหมือนรอบก่อนเลยค่ะคุยกันทุกวันๆคุยยิ่งกว่าแฟนของเราที่คบอยู่ตอนนี้อีก55555 แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจนได้ค่ะ แม่เจ้าแฟนใหม่เราจับได้ว่าเราแอบคุยกะGที่เป็นแฟนเก่า ตอนนั้นสับสนมากค่าา(ก็คิดนะเราคุยแบบเพื่อนมากกว่านะ)
แต่สุดท้ายแล้วการที่เราไปคุยกะคนอื่นแบบแอบๆนั้นก็คือผิดค่ะ เราเลือกที่จะขอโทษแฟนใหม่เราค่ะแล้วหายไปจากG ด้วยบทความที่ว่าอะไรใหม่ๆมันต้องดีกว่าอะไรเก่าๆ และก็ไม่อยากตัดความสัมพันธ์กะคนใหม่แล้วจบแบบนี้อะ เราก็เลยใช้ชีวิตใหม่เราต่อกับคนนี้ค่ะ ซึ่งแน่นอนค่ะความรู้สึกเขากับเราก็เริ่มไม่เหมือนเดิมมันเปลี่ยนไปเลยอะกลายเป็นความระแวงมากกว่า เลยเป็นสาเหตุที่เราต้องจบกันในที่สุดค่ะ
ตอนนั้นก็เริ่มเหนื่อยเริ่มเบื่อกับชีวิตที่ต้องมานั่งสนใจอะไรที่มันไม่เป็นตัวเรา เราเลยเริ่มเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตเลยค่ะ จากเดิมต้องตรงเป๊ะกับทุกๆๆเรื่องตอนนี้ไม่เลยค่ะ เริ่มเปลี่ยนตัวเองใหม่ New lookเลยค่าาาารอบนี้ เรากลายเป็นคนที่ติดเที่ยวไปได้ทุกที่ เช้าทำงานตกเย็นออก ทำแบบนี้มาตลอดเกือบๆ2ปีได้ ก็รู้สึกได้ว่าคำว่าแฟนมันไม่จำเป็นจะต้องมีก็ได้อะเราก็ทำชีวิตเราให้มีความสุขได้โดยไม่ต้องมีใคร ชีวิตที่มีแต่เพื่อนฝูงไปไหนมาไหนได้ตลอด เพื่อนโทรเราไปเพื่อนทักมาเราออก ชีวิตตอนนี้ใช้คำว่าโคตรอิสระเลย55555555 ก็เริ่มชอบกับการใช้ชีวิตแบบนี้ มีแต่คนถามว่าระหว่างที่ไปเที่ยวหรือไปทำงานไม่มีใครเข้ามาในชีวิตบ้างหรอ เราก็ตอบนะค่ะก็มีนะแต่ไม่ได้คิดจริงจังเหมือนครั้งก่อนๆแล้ว
เราสนุกกับรูปแบบนี่มากกว่าที่จะไปนั่งสนใจใส่ใจความรู้สึกใคร อะค่ะแต่แล้วก็เหมือนมีบางอย่างที่ทำให้เราได้เจอGอีกรอบค่ะจำได้ประมาณในช่วงใกล้สิ้นปีของหลายๆปีก่อนค่ะ เนื่องด้วยGเป็นคนชอบปาตี้เพื่อนฝูงเยอะค่ะ เราเลยได้เจอกันในสถานที่บรรเทิง ตอนนั้นเรียกได้ว่าพรหมเลยค่ะ *พรมเช็คเท้าอะค่ะ55555 ทุกอย่างแม่งกลับเข้ามาในหัวอีกรอบเป็นคืนที่แย่มากกกกก ของการเที่ยว เราไม่อยากกลับไปรู้สึกอะไรเดิมๆอีก พยายามบอกใจตัวเองเลยค่ะว่าห้ามเข้าไปทักทายเด็ดขาด เราก็ทำได้ค่ะแต่อยู่แบบไม่มีความสุขเลยค่ะ มองตลอดต่างคนต่างมองเลยงะที่นี้ แต่ก็เป็นคืนที่ผ่านไม่ได้ด้วยดีค่ะ เราทั้งคู่ไม่ได้ทักทายหรือเข้าไปคุยอะไรกันเลยค่ะ อาจเป็นเพราะว่าเรื่องวันนั้นด้วยล่ะค่ะ ที่ทำให้เราไม่กล้ากันแต่ก็ตามนั้นค่ะ เราเองยังคงใช้ชีวิตแบบใหม่ต่อไป คือเที่ยวๆๆเที่ยวไม่หยุดแม้แต่วันที่เราหยุดทำงาน55555 เที่ยวจริงๆค่ะทุกวันเลยว่าได้ หลังจากนั้นมาก็ยังเที่ยวค่ะจนช่วงเกือบปีใหม่ เราปลดบล็อคทุกอย่างที่เราปิดกั้นเขาค่ะ แล้วก็ได้เพิ่มเขาไปทางเฟสบุ๊คอีกครั้ง ^แค่อยากปลดปล่อยแล้วเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ค่ะ^
แล้วก็เริ่มต้นเปิดปีใหม่มาได้ดีค่ะ แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นหลักค่ะ ผ่านมาได้ไม่ถึงเดือนนางก็กลับมาอีกแล้วแต่รอบนี้บอกก่อนว่าต่างคนต่างไม่มีใครนะค่ะ คือนางก็ทักมาค่ะ ถามทุกอย่างแถมเล่าเรื่องตอนโดนแฟนคนล่าสุดเราด่าด้วย5555
นั้นไม่ใช่จุดเริ่มต้นของรอบที่3* ค่ะ เราก็คุยกันเหมือนเดิมเลยค่ะปกติ แต่นั้นละค่า อย่างที่บอกไปว่าตั้งแต่เลิกกับแฟนคนล่าสุด เราก็เปลี่ยนตัวเองเปลี่ยนมากกก แล้วก็ใช่ค่ะ Gก็รับไม่ได้ค่ะนางไม่โอเคค่ะที่เราปาตี้บ่อย แต่ก็ได้แค่คิดและค่ะเพราะเรายังไม่ได้กลับมาเหมือนเดิมกัน100% คือตอนนั้นก็กล้าพูดได้เต็มปากอยู่นะว่าเราจะมีหรือไม่มีGก็ได้อะค่ะ จากนั้นเราก็คุยกันได้ไม่ถึง2เดือนค่ะ เราก็เริ่มกลายเป็นคนเบื่อง่าย ไม่ชอบอะไรที่จุกจิก แล้วนั้นก็เลยทำให้เราหายไปจากGเองค่ะ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้มีใครแล้วGเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด555555 แต่เป็นเราเองค่ะที่โอเคกับชีวิตอิสระแบบนี้มากกว่าค่ะ เราก็กลับมาใช้ชีวิตในการปาตี้ต่อไปอย่างไม่หยุดพัก
จนมาถึงเกือบช่วงจะกลางปีมั้งค่ะ นางกลับมาอีกรอบค่ะ รอบนี้เป็นรอบที่4* แล้วค่ะทุกคน นางเริ่มจากการกดไลท์นุ้นนี่นั้นมาก่อนค่ะ แล้วเริ่มการทักทายนั้นขึ้น (เราคิดอยู่ตั้งนานนะว่าจะไม่ตอบไป แต่เพราะใจยังเชื่อค่ะว่าหนังสือเล่มเดิม ถึงมันจะจบแบบนี้ แต่เราสามารถอ่านและทำความเข้าใจกับมันใหม่ได้)นั้นละค่ะ เราเลยตอบไปแล้วต่ปจากนั้นก็เริ่มกลับมาคุยกันเหมือนเดิมค่ะ แต่ครั้งนี้เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างเห็นได้ชัด เวลาจะไปไหนมาไหนGรายงานตลอด จะไปนุ้นไปนี่Gขอก่อนไปตลอด บางครั้งหอบเราไปนั่งเฝ้าด้วยก็มีค่ะมันก็ผ่านมาเวลาแบบนี้ได้สักพักนึงเหมือนกันค่ะกับที่เขาพยายามทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น แต่ในระหว่างอย่าลืมค่ะฉันก็ยังปาตี้เหมือนเดิมเลยจ้าาา5555 Gก็ปาตี้นะแต่จะคนละที่กันปิดร้านค่อยมารับกลับไรงี้ ต่างคนต่างเที่ยวเลย แรกๆก็ดีอะชีวิตโอเค จนวันนึงนางก็เอ่ยปากขอร้องว่าถ้าจะปาตี้ขอให้ปาตี้ด้วยกันได้ไหม แบบนางคงนอยๆกลัวมีคนมายุ่ง เราก็เลยลองคิดเรื่องที่Gพูด+กับที่นางพยายามเปลี่ยนตัวเองด้วย เราก็เลยยอมปาตี้น้อยลงไปก็ไปด้วยกัน นานๆครั้งถึงจะขอไปเอง(จนเพื่อนๆเราบอกแล้วติดผู้หรอ5555) คือเรายอมเปิดใจเข้าหากันใหม่ค่ะปรับตัวเข้าหากันคนละนิดอะไรที่ไม่โอเคเราจะพูดกันตลอดค่ะ เวลานอยไม่พอใจเราก็พูดคุยกัน ดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้จะดีขึ้นมากกกค่ะ ใช่ค่าามันดีขึ้นมากก(จนคำว่าเราจะไม่มีทางเลิกกันแน่ถ้าเรามีอะไรไม่พอใจกันแล้วเราเปิดใจคุยกันอย่างนี้)เห้ยมันเกิดขึ้นมาในหัวอีกแล้วอะ แต่ก็ตามเนื้อผ้าอะคะนางดีขึ้นเราก็ปรับตัวเข้าหากันมากขึ้น แต่มันก็ต้องมีอยู่แล้วค่ะเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ทำให้ไม่เข้าใจกันทะเลาะกัน แต่เราก็ผ่านมันมาค่ะ แต่บทสรุปในต่อไปนี้ตั้งใจอ่านเลยนะคะ เพราะเราเองยังเสียใจกับเรื่องนี้อยู่จนทุกวันนี้ พีคโคตรค่ะบอกเลยยย เราก็รักกันดีและค่ะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ทุกคนแฮปปี้เพื่อนฝูงแฮปปี้ แต่อยู่ดีๆมาวันหนึ่งค่ะเราทะเลาะกันขั้นรุนแรงกับเรื่องที่Gปาตี้แล้วบอกเวลากลับบ้านแต่พอเลยนางขอไปต่อ วันนั้นเรามีเรื่องนอยๆกันอยู่แล้วด้วยพอเกิดเรื่องนี้ขึ้นมันเลยใหญ่มากกก เราไม่โอเคเรายอมรับว่าเราโมโหละหัวร้อนมากอะไรที่ทำด้วยกันมากทุกอย่างมันพังไปหมดเลยค่ะไม่เหลือเลยจริงๆตอนนั้น ละด้วยความที่เราประชดเก่ง ก็จัดไปสิค่ะ บอกเลิกเขาแล้วด่าด้วย#%^+=[{}#\•<$฿&@“พอด่าเสร็จก็นั่งคิดทั้งคืนและว่าจะออกยังไงต่อ แต่แล้วเราก็เป็นคนตัดปัญหาทุกอย่างแล้วเดินออกมาอีกครั้งเองค่ะ แต่ครั้งนี้ใจมันลั่นๆ กล้าๆกลัวๆๆกับการทะเลาะกันครั้งนี้ ความรู้สึกตอนนี้บอกได้คำเดียวว่ายังรักเขายังคิดถึงเขา และยังเป็นห่วงเขามาก แต่ถ้าเราอยู่ตรงไหนแล้วไม่มีความสุขไม่เป็นตัวเองเราก็ควรที่จะเดินออกเองอะถูกแล้วค่ะ เลยเลือกจะเดินหน้าต่อไปค่ะ ถ้าตอนนี้เขารับรู้ได้หรือถ้ามีโอกาสได้เจอได้คุยกันอีกครั้งจะไม่ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่จะ
ขอให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเพราะคำว่าเพื่อนยืนยาวที่สุดแล้ว ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะค่ะ
#ถึงหนังสือเล่มเดิมแม้ว่าตอนจบจะเหมือนเดิมเราก็ยังอยากกลับไปอ่านแล้วทำความเข้าใจกับหนังสือเล่มนี้เหมือนเดิม✌🏻
หนังสือเล่มเดิม ตอนจบก็เหมือนเดิม จริงไหม🤔
เริ่มต้นคือ เรารู้จักกับG(นามสมมุติ)ตั้งแต่ตอนเรียนม.ต้นแล้วค่ะ แต่ไม่ใช่ในสถานะเพื่อนหรือแฟนกันนะค่ะ แค่รู้จักกันเฉยๆค่ะ เพราะตอนนั้นเราคบกับแฟนคือC(นามสมมุติ)เขาอยู่ค่ะ ก็ใช้เวลาในการทำความรู้จักกันก็นานค่ะ ตั้งแต่เรียนยันจบเลย เรากับGเริ่มสนิทกันมากขึ้น เพราะเวลาเรามีปัญหากับC ซึ่งCเป็นเพื่อนของG เราก็จะให้Gช่วยตลอด หรือเวลาCไม่ว่างก็จะเป็นGแทนนี่ละค่ะ ที่ค่อยมารับมาส่งแทน(อารมณ์แบบทำทุกอย่างให้เธอแล้วงะ55555) ซึ่งตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกค่าา เพราะเราก็มีCเป็นแฟนอยู่ จนเราเรียนจบม.ต้น ต่างคนต่างแยกย้ายก็ว่าได้อะค่ะ ตอนนั้นเราก็ได้เลิกกับCค่ะเพราะเราเรียนคนละที่กัน จากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกับใครเลย จนมาวันนึงเราได้มีโอกาสกลับมาคุยกับGอีกครั้งค่ะ เราเจอกันในเฟสบุ๊คค่ะ Gเป็นคนเริ่มต้นทักมาก่อน
นั้นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เลยจ้าา ครั้งแรก*
Gซึ่งเป็นเพื่อนกับCแฟนเก่าของเราในสมัยเรียน คือคนที่คุยกับเราอยู่ตอนนี้ เข้าใจใช่ปะ5555 มันตลกนะแรกๆๆแต่เราก็ไปกันได้ดีอยู่สักพักใหญ่ๆเลยล่ะ อาจจะเป็นเพราะเขาคงจดจำเรื่องราวที่เราชอบและไม่ชอบได้ดีเลยทำให้เราเข้ากันได้ตอนนั้นโอเคมากเลยกับคนนี้ แต่นั้นยังไม่จบค่าาา Gเป็นคนมีเพื่อนฝูงเยอะชอบปาตี้อยู่บ่อยๆ+กับGเป็นคนติดเกม ไม่ต้องเล่าต่อนะว่า2 อย่างนี้รวมกันจะเกิดอะไรขึ้นโคตรปัญหาโลกแตกอะ 55555 เวลาอยู่บ้านนางก็จะเล่นเกมออกจากบ้านก็จะปาตี้กะเพื่อนๆ นี่ละค่าาา คือเรื่องที่เรารับมันไม่ได้เลยหลังๆเราก็ห่างกันเราไม่ค่อยได้คุยไม่ค่อยได้เจอกันความสัมพันธ์กับเราและGเริ่มเลือนลางทุกวันๆมากขึ้น จนเป็นเราเองที่เดินออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่ว่ามีก็เหมือนไม่มี สู้ไม่มีดีกว่าครั้งแรกก็จบแบบไม่ค่อยโอเท่าไร
จากนั้นเวลาผ่านไปเป็นปีค่ะ อยู่ๆมาวันนึงไลน์ของGนี่และก็เด้งขึ้นมาแล้วนี่ก็คือ ครั้งที่2* ก็ไม่รอช้าที่นี้และเป็นตาของเราบ้างที่เริ่มกลับไปคุยก่อนด้วยความคิดถึงเนอะ ละเราก็กลับมาคุยๆกันได้สักพักแต่ไม่ใช่ในสถานะคนคุยใหม่หรือแฟนเก่ากันนะค่ะ แบบอารมณ์เพื่อนกับเพื่อนกลับมาคุยกันมากกว่า เพราะตอนนั้นจริงๆเราก็มีคนใหม่แล้วด้วย เลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยเราคุยกันได้ดีเหมือนรอบก่อนเลยค่ะคุยกันทุกวันๆคุยยิ่งกว่าแฟนของเราที่คบอยู่ตอนนี้อีก55555 แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจนได้ค่ะ แม่เจ้าแฟนใหม่เราจับได้ว่าเราแอบคุยกะGที่เป็นแฟนเก่า ตอนนั้นสับสนมากค่าา(ก็คิดนะเราคุยแบบเพื่อนมากกว่านะ)แต่สุดท้ายแล้วการที่เราไปคุยกะคนอื่นแบบแอบๆนั้นก็คือผิดค่ะ เราเลือกที่จะขอโทษแฟนใหม่เราค่ะแล้วหายไปจากG ด้วยบทความที่ว่าอะไรใหม่ๆมันต้องดีกว่าอะไรเก่าๆ และก็ไม่อยากตัดความสัมพันธ์กะคนใหม่แล้วจบแบบนี้อะ เราก็เลยใช้ชีวิตใหม่เราต่อกับคนนี้ค่ะ ซึ่งแน่นอนค่ะความรู้สึกเขากับเราก็เริ่มไม่เหมือนเดิมมันเปลี่ยนไปเลยอะกลายเป็นความระแวงมากกว่า เลยเป็นสาเหตุที่เราต้องจบกันในที่สุดค่ะ
ตอนนั้นก็เริ่มเหนื่อยเริ่มเบื่อกับชีวิตที่ต้องมานั่งสนใจอะไรที่มันไม่เป็นตัวเรา เราเลยเริ่มเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตเลยค่ะ จากเดิมต้องตรงเป๊ะกับทุกๆๆเรื่องตอนนี้ไม่เลยค่ะ เริ่มเปลี่ยนตัวเองใหม่ New lookเลยค่าาาารอบนี้ เรากลายเป็นคนที่ติดเที่ยวไปได้ทุกที่ เช้าทำงานตกเย็นออก ทำแบบนี้มาตลอดเกือบๆ2ปีได้ ก็รู้สึกได้ว่าคำว่าแฟนมันไม่จำเป็นจะต้องมีก็ได้อะเราก็ทำชีวิตเราให้มีความสุขได้โดยไม่ต้องมีใคร ชีวิตที่มีแต่เพื่อนฝูงไปไหนมาไหนได้ตลอด เพื่อนโทรเราไปเพื่อนทักมาเราออก ชีวิตตอนนี้ใช้คำว่าโคตรอิสระเลย55555555 ก็เริ่มชอบกับการใช้ชีวิตแบบนี้ มีแต่คนถามว่าระหว่างที่ไปเที่ยวหรือไปทำงานไม่มีใครเข้ามาในชีวิตบ้างหรอ เราก็ตอบนะค่ะก็มีนะแต่ไม่ได้คิดจริงจังเหมือนครั้งก่อนๆแล้ว เราสนุกกับรูปแบบนี่มากกว่าที่จะไปนั่งสนใจใส่ใจความรู้สึกใคร อะค่ะแต่แล้วก็เหมือนมีบางอย่างที่ทำให้เราได้เจอGอีกรอบค่ะจำได้ประมาณในช่วงใกล้สิ้นปีของหลายๆปีก่อนค่ะ เนื่องด้วยGเป็นคนชอบปาตี้เพื่อนฝูงเยอะค่ะ เราเลยได้เจอกันในสถานที่บรรเทิง ตอนนั้นเรียกได้ว่าพรหมเลยค่ะ *พรมเช็คเท้าอะค่ะ55555 ทุกอย่างแม่งกลับเข้ามาในหัวอีกรอบเป็นคืนที่แย่มากกกกก ของการเที่ยว เราไม่อยากกลับไปรู้สึกอะไรเดิมๆอีก พยายามบอกใจตัวเองเลยค่ะว่าห้ามเข้าไปทักทายเด็ดขาด เราก็ทำได้ค่ะแต่อยู่แบบไม่มีความสุขเลยค่ะ มองตลอดต่างคนต่างมองเลยงะที่นี้ แต่ก็เป็นคืนที่ผ่านไม่ได้ด้วยดีค่ะ เราทั้งคู่ไม่ได้ทักทายหรือเข้าไปคุยอะไรกันเลยค่ะ อาจเป็นเพราะว่าเรื่องวันนั้นด้วยล่ะค่ะ ที่ทำให้เราไม่กล้ากันแต่ก็ตามนั้นค่ะ เราเองยังคงใช้ชีวิตแบบใหม่ต่อไป คือเที่ยวๆๆเที่ยวไม่หยุดแม้แต่วันที่เราหยุดทำงาน55555 เที่ยวจริงๆค่ะทุกวันเลยว่าได้ หลังจากนั้นมาก็ยังเที่ยวค่ะจนช่วงเกือบปีใหม่ เราปลดบล็อคทุกอย่างที่เราปิดกั้นเขาค่ะ แล้วก็ได้เพิ่มเขาไปทางเฟสบุ๊คอีกครั้ง ^แค่อยากปลดปล่อยแล้วเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ค่ะ^
แล้วก็เริ่มต้นเปิดปีใหม่มาได้ดีค่ะ แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นหลักค่ะ ผ่านมาได้ไม่ถึงเดือนนางก็กลับมาอีกแล้วแต่รอบนี้บอกก่อนว่าต่างคนต่างไม่มีใครนะค่ะ คือนางก็ทักมาค่ะ ถามทุกอย่างแถมเล่าเรื่องตอนโดนแฟนคนล่าสุดเราด่าด้วย5555
นั้นไม่ใช่จุดเริ่มต้นของรอบที่3* ค่ะ เราก็คุยกันเหมือนเดิมเลยค่ะปกติ แต่นั้นละค่า อย่างที่บอกไปว่าตั้งแต่เลิกกับแฟนคนล่าสุด เราก็เปลี่ยนตัวเองเปลี่ยนมากกก แล้วก็ใช่ค่ะ Gก็รับไม่ได้ค่ะนางไม่โอเคค่ะที่เราปาตี้บ่อย แต่ก็ได้แค่คิดและค่ะเพราะเรายังไม่ได้กลับมาเหมือนเดิมกัน100% คือตอนนั้นก็กล้าพูดได้เต็มปากอยู่นะว่าเราจะมีหรือไม่มีGก็ได้อะค่ะ จากนั้นเราก็คุยกันได้ไม่ถึง2เดือนค่ะ เราก็เริ่มกลายเป็นคนเบื่อง่าย ไม่ชอบอะไรที่จุกจิก แล้วนั้นก็เลยทำให้เราหายไปจากGเองค่ะ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้มีใครแล้วGเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด555555 แต่เป็นเราเองค่ะที่โอเคกับชีวิตอิสระแบบนี้มากกว่าค่ะ เราก็กลับมาใช้ชีวิตในการปาตี้ต่อไปอย่างไม่หยุดพัก
จนมาถึงเกือบช่วงจะกลางปีมั้งค่ะ นางกลับมาอีกรอบค่ะ รอบนี้เป็นรอบที่4* แล้วค่ะทุกคน นางเริ่มจากการกดไลท์นุ้นนี่นั้นมาก่อนค่ะ แล้วเริ่มการทักทายนั้นขึ้น (เราคิดอยู่ตั้งนานนะว่าจะไม่ตอบไป แต่เพราะใจยังเชื่อค่ะว่าหนังสือเล่มเดิม ถึงมันจะจบแบบนี้ แต่เราสามารถอ่านและทำความเข้าใจกับมันใหม่ได้)นั้นละค่ะ เราเลยตอบไปแล้วต่ปจากนั้นก็เริ่มกลับมาคุยกันเหมือนเดิมค่ะ แต่ครั้งนี้เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างเห็นได้ชัด เวลาจะไปไหนมาไหนGรายงานตลอด จะไปนุ้นไปนี่Gขอก่อนไปตลอด บางครั้งหอบเราไปนั่งเฝ้าด้วยก็มีค่ะมันก็ผ่านมาเวลาแบบนี้ได้สักพักนึงเหมือนกันค่ะกับที่เขาพยายามทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น แต่ในระหว่างอย่าลืมค่ะฉันก็ยังปาตี้เหมือนเดิมเลยจ้าาา5555 Gก็ปาตี้นะแต่จะคนละที่กันปิดร้านค่อยมารับกลับไรงี้ ต่างคนต่างเที่ยวเลย แรกๆก็ดีอะชีวิตโอเค จนวันนึงนางก็เอ่ยปากขอร้องว่าถ้าจะปาตี้ขอให้ปาตี้ด้วยกันได้ไหม แบบนางคงนอยๆกลัวมีคนมายุ่ง เราก็เลยลองคิดเรื่องที่Gพูด+กับที่นางพยายามเปลี่ยนตัวเองด้วย เราก็เลยยอมปาตี้น้อยลงไปก็ไปด้วยกัน นานๆครั้งถึงจะขอไปเอง(จนเพื่อนๆเราบอกแล้วติดผู้หรอ5555) คือเรายอมเปิดใจเข้าหากันใหม่ค่ะปรับตัวเข้าหากันคนละนิดอะไรที่ไม่โอเคเราจะพูดกันตลอดค่ะ เวลานอยไม่พอใจเราก็พูดคุยกัน ดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้จะดีขึ้นมากกกค่ะ ใช่ค่าามันดีขึ้นมากก(จนคำว่าเราจะไม่มีทางเลิกกันแน่ถ้าเรามีอะไรไม่พอใจกันแล้วเราเปิดใจคุยกันอย่างนี้)เห้ยมันเกิดขึ้นมาในหัวอีกแล้วอะ แต่ก็ตามเนื้อผ้าอะคะนางดีขึ้นเราก็ปรับตัวเข้าหากันมากขึ้น แต่มันก็ต้องมีอยู่แล้วค่ะเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ทำให้ไม่เข้าใจกันทะเลาะกัน แต่เราก็ผ่านมันมาค่ะ แต่บทสรุปในต่อไปนี้ตั้งใจอ่านเลยนะคะ เพราะเราเองยังเสียใจกับเรื่องนี้อยู่จนทุกวันนี้ พีคโคตรค่ะบอกเลยยย เราก็รักกันดีและค่ะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ทุกคนแฮปปี้เพื่อนฝูงแฮปปี้ แต่อยู่ดีๆมาวันหนึ่งค่ะเราทะเลาะกันขั้นรุนแรงกับเรื่องที่Gปาตี้แล้วบอกเวลากลับบ้านแต่พอเลยนางขอไปต่อ วันนั้นเรามีเรื่องนอยๆกันอยู่แล้วด้วยพอเกิดเรื่องนี้ขึ้นมันเลยใหญ่มากกก เราไม่โอเคเรายอมรับว่าเราโมโหละหัวร้อนมากอะไรที่ทำด้วยกันมากทุกอย่างมันพังไปหมดเลยค่ะไม่เหลือเลยจริงๆตอนนั้น ละด้วยความที่เราประชดเก่ง ก็จัดไปสิค่ะ บอกเลิกเขาแล้วด่าด้วย#%^+=[{}#\•<$฿&@“พอด่าเสร็จก็นั่งคิดทั้งคืนและว่าจะออกยังไงต่อ แต่แล้วเราก็เป็นคนตัดปัญหาทุกอย่างแล้วเดินออกมาอีกครั้งเองค่ะ แต่ครั้งนี้ใจมันลั่นๆ กล้าๆกลัวๆๆกับการทะเลาะกันครั้งนี้ ความรู้สึกตอนนี้บอกได้คำเดียวว่ายังรักเขายังคิดถึงเขา และยังเป็นห่วงเขามาก แต่ถ้าเราอยู่ตรงไหนแล้วไม่มีความสุขไม่เป็นตัวเองเราก็ควรที่จะเดินออกเองอะถูกแล้วค่ะ เลยเลือกจะเดินหน้าต่อไปค่ะ ถ้าตอนนี้เขารับรู้ได้หรือถ้ามีโอกาสได้เจอได้คุยกันอีกครั้งจะไม่ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่จะ ขอให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเพราะคำว่าเพื่อนยืนยาวที่สุดแล้ว ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะค่ะ
#ถึงหนังสือเล่มเดิมแม้ว่าตอนจบจะเหมือนเดิมเราก็ยังอยากกลับไปอ่านแล้วทำความเข้าใจกับหนังสือเล่มนี้เหมือนเดิม✌🏻