เมื่อผมกล่าวอย่างนี้แล้ว
ภิกษุผู้เถระทั้งหลายได้กล่าวกะผมว่า
ท่านฉันนะ
รูปไม่เที่ยงฯลฯ
วิญญาณไม่เที่ยง
รูปเป็นอนัตตา ฯลฯ
วิญญาณเป็นอนัตตา
สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง
ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา
ดังนี้ ผมนั้นได้มีความคิดว่า
แม้เราก็มีความคิดเห็นอย่างนั้นว่า
รูปไม่เที่ยงฯลฯ วิญญาณไม่เที่ยง
รูปเป็นอนัตตา ฯลฯ วิญญาณเป็นอนัตตา
สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง
ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา
ก็เมื่อเป็นเช่นนี้
จิตของเราไม่แล่นไป ไม่เลื่อมใส ไม่ตั้งอยู่ ไม่หลุดพ้น
ในธรรมเป็นที่ระงับสังขารทั้งปวง
ในการสละคืนอุปธิทั้งปวง
ในความสิ้นตัณหา
ในวิราคะ
ในนิโรธ
ในนิพพาน
ความสะดุ้งกลัวและอุปาทานย่อมเกิดขึ้น
ใจก็ถอยกลับอย่างนี้ว่า
เมื่อเป็นเช่นนั้น
อะไรเล่าเป็นตนของเรา.
แต่ความคิดเห็นอย่างนี้ไม่มีแก่ผู้เห็นธรรม
จิตไม่ใช่ขันธ์5
ภิกษุผู้เถระทั้งหลายได้กล่าวกะผมว่า
ท่านฉันนะ
รูปไม่เที่ยงฯลฯ
วิญญาณไม่เที่ยง
รูปเป็นอนัตตา ฯลฯ
วิญญาณเป็นอนัตตา
สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง
ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา
ดังนี้ ผมนั้นได้มีความคิดว่า
แม้เราก็มีความคิดเห็นอย่างนั้นว่า
รูปไม่เที่ยงฯลฯ วิญญาณไม่เที่ยง
รูปเป็นอนัตตา ฯลฯ วิญญาณเป็นอนัตตา
สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง
ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา
ก็เมื่อเป็นเช่นนี้
จิตของเราไม่แล่นไป ไม่เลื่อมใส ไม่ตั้งอยู่ ไม่หลุดพ้น
ในธรรมเป็นที่ระงับสังขารทั้งปวง
ในการสละคืนอุปธิทั้งปวง
ในความสิ้นตัณหา
ในวิราคะ
ในนิโรธ
ในนิพพาน
ความสะดุ้งกลัวและอุปาทานย่อมเกิดขึ้น
ใจก็ถอยกลับอย่างนี้ว่า
เมื่อเป็นเช่นนั้น
อะไรเล่าเป็นตนของเรา.
แต่ความคิดเห็นอย่างนี้ไม่มีแก่ผู้เห็นธรรม