ทำยังไงให้เเฟนเราไม่คิดฆ่าตัวตาย(กระทู้นี้ยาวหน่อยนะคะ)

สวัสดีค่ะทุกคนเรามีเเฟนอยู่คนนึงสมมุติว่าเขาชื่อ จีเเล้วกัน จีเป็นรุ่นพี่เราสมัยประถมเอาจรๆไม่คิดเลยว่าจะมารักกันเพราะมันผ่านมานานมากๆเเถม2ปีก่อนน่าที่เราจะคบกันเราเคยทักไปคุยกับจีเเต่สุดท้ายเค้าก็เทเราเเต่ว่าตอนนี้เค้าดีกับเรามากๆตอนสองเดือนเเรกที่เราคบกันตั้งเเต่ช่วงกันยาเราไม่เคยเจอกันเลยตอนเเรกเราก็ไม่รู้เหตุผลหรอกนะว่าทำไมเรารู้เเค่ว่าจีเป็นคนที่ทำงานหนักมาก(ขับรถส่งน้ำเเข็ง+แบก ตั้งเเต่ม.2)แบบทำไปเรียรไปไปเรียนตอนเช้ากลับมาทำงานเเบบนี้ทุกๆเอาจริงๆตอนเเรกจีไม่บอกเราด้วยซ้ำว่าเขาทำงานอะไร เราคิดว่าเป็นเพราะเขาอาจจะกลัวเราอายเราคุยกันผ่านfacebookมาตลอดวิดีโอคอลหากันเรารู้ว่าจีใช้ซัมซุงฮีโร่จนวันนึงโทรศัพท์จีพัง จีคุยกับเราว่าจะเอารุ่นอะไรดีเเล้วนางก็ไปซื้อเลยเพื่อมาคุยกะเราตอนนั้นเราก็งงนะเเต่เค้าติดเรามากทั้งๆที่เราไม่ไดทำอะไรเลยพอตอนวันลอยกระทงเพื่อนเราก็ถามว่าไม่ไปไหนกับเเฟนหรอยังไม่เคยเจอกันเลยนิ้ เอาจริงตอนนั้นที่เพื่อนพูดเราก็มีน้อยใจจีนะ เเต่เราก็เข้าใจเค้าเเหละว่าเขาทำงานหนักมากจริงๆเเล้วตอนที่เพื่อนเราพูดเราคุยโทรศัพท์กับจีอยู่วันนั้นเลย จีเลยถามเราว่า "ไปเที่ยวกันมั้ย"เราก็อึ้งๆนะมันดีใจมากๆเเต่ว่าจีก็บอกเราอีกว่าเเต่ต้องรอเค้าทำงานเสร็จก่อนนะเราก็โอเคกลับบ้านแต่งตัวก็รีบออกไปเราจำได้ว่าที่เเรกที่เจอกันคือตลาดนัดรถไฟ เราคิดว่าจีน่าจะคิดว่าลอยกระทงมันก็เเค่เเปปเดียวเลยไปเดินเล่นตลาดกันมั้ง เรารอจีนานมากๆจนเราคิดว่าเราจะกลับบ้านเเล้วเพราะเค้ามาช้ามากจีมาถึงประมาณเกือบๆจะสามทุ่ม แต่เรานัดกันประมานทุ่มนึง ตอนมาถึงจีเอาเเต่เดินมองหน้าเราตอนนั้นเราพยายามทำตัวให้เค้าไม่อึดอัดทำตัวเป็นเรามากที่สุด จีเป็นคนขี้เล่นเเถมพูดมากๆๆ วันนั้นจีพยายามจะจ่ายทุกอย่างเลี้ยงเราทุกอย่างถามเราตลอดว่าอยากได้มั้ย(จีเป็นคนเก็บเงินเก่งมากๆ) เเต่เราขอหารกันคนละครึ่งๆจีก็โอเคพอตอนกลับบ้านเราอยู่คนละฝั่งกับจีเราอยู่สุขุมวิทจีอยู่ลาดกระบังตอนเเรกเรากำลังจะกลับเเต่เค้าเดินมาเรียกเเท็กซี่เเล้วก็ขึ้นรถตอนนั้นเราก็งงนะ สรุปคือนางไปส่งเราพอหลังจากวันเเรกที่เจอกันเราเจอจีเเถบทุกวันนางติดเรามากๆเปย์เราหนักมากซื้อขนมมาให้ตลอดเราบอกจริงๆนะว่าเราไม่ได้ขอนางเลยสักครั้ง จีเคยบอกเราว่เรารับจีได้มั้ยอายมั้ยเราถามว่าทำไมจีก็บอกเรื่องหน้าตาอะไรประมานนี้เพราะจีเป็นสิวเเบบเเพ้น้ำแข็งสิวเเบบเยอะๆ วันเเรกที่เจอเรามองหน้านะเรารู้ตั้งเเต่วันนั้นเเล้วว่าเค้ากลัวว่าเราจะอายเราเลยพยายามคุยพยายามทำให้เค้ารู้ว่าเราไม่ได้รังเกลียดนะ  พอวันเกิดจีเราให้จีมาหาเราที่บ้าน(พ่อแม่เราก็อยู่นะ)เป็นวันที่จีรู้ว่าบ้านเราอยู่ไหน หลังจากนั้นมาจีก็ซื้อของมาไห้ตลอดเวลามาหาเช้าๆก็น้ำเต้าหู้บ้างจะบอกว่านางมาเช้ามากกก เเล้วนางก็ต้องไปทำงานต่อตอนบ่าย2 เเล้วค่ารถมาบ้านเราไป-กลับเนี้ยร้อยกว่าบาทวันนึงจีก็ชวนเราไปทำงานกับนางด้วยเราก็ไปนะมันเป็นเเค่รถกระบะคันเก่าๆเบาะขาดกระจกหมุนยากเเดดส่องเเต่ว่าจีชวนเราคุยตลอดทางที่นางขับรถเรารู้นะว่าจีกลัวเราจะรับไม่ได้เเต่เอาจริงๆเราไม่อายเลยนะเราสงสารมากกว่าเพราะมันหนักมากจริงๆส่งตามผับตามร้านอาหารทุกคนนึกภาพตามนะถุงน้ำเเข็งมันจะมีเชือกที่มัดตรงปากถุงเรามีหน้าที่เเกะ555จีไม่ได้ใช้เรานะเเต่เราอยากไห้เค้าเห็นว่าเราอะไมอายนะเราไม่อายเลยจีก็มีความสุขดี เรายอมรับว่าตอนนั้เรามีความสุขมากจนมันมาถึงจุดเปลี่ยนไม่ใช่เราหรือจีนะที่เปลี่ยนไปเเต่ที่บ้านของจีมีปัญหาเเม่เเยกไปพ่อจีก็ไม่มีเงินจีเป็นคนออกค่ากินใช้ในบ้านจีเครียดไม่มีเงินเรียนก็เลยออกจากโรงเรียนช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราต้องอยู่ข้างๆด้วยมากที่สุด วันนึงนางมาหาเราที่บ้านเราก็เห็นเเม่จีส่งข้อความมาจีไม่ตอบเเม่ก็โทรมาจีเดินออกไปคุยข้างนอกตอนเดินกลับมาเราเห็นหน้าจีเเบบว่าไม่โอเคเลย เราเพิ่งรู้ว่าจีโดนเเม่ด่าหลายๆอย่างว่าไม่ช่วยทางบ้านทั้งๆที่จีเป็นคนออกค่าใช้จ่ายเราก็งงนะว่าเเบบนี้ได้หรอเเม่ไม่อยู่เเล้วรู้เรื่องพวกนี้มาจากไครเเบบผิดๆกลายเป็นจีที่ผิด ปีใหม่เราเห็นจีเครียดเลยชวนไปเที่ยวกับที่บ้านเราด้วยกันจีดูมีความสุขมากๆเเละจุดพีคอยู่ตรงที่หลังจากปีใหม่จีก็ไม่กลับไปบ้านอีกเลยจีย้ายไปอยู่กับพี่เจ้าของที่จีส่งน้ำแข็งเขามีห้องไห้ตอนนั้นเป็นจุดเปลี่ยนเลยคือจีต้องทำงานตั้งเเต่05.00น.ถึงตอนมืดๆซึ่งไม่เเน่นอนบางทีตี1ตี2ก็มีนางทำแบบนี้ได้ไม่กี่เดือนจีก็ร้องไห้บอกว่าไม่อยากอยู่เเล้วคือจีคิดจะฆ่าตัวตายช่วงนั้นคือเป็นบ่อยมากๆวันเว้นวันหรือทุกวันเลยก็ว่าได้เราเเบบหัวจะระเบิดเราจะทำไงดีวะอย่างเดียวเเบบเครียดมากจีก็เหนื่อยงานเราก็รู้นะจนเเบบเราตัดสินใจคุยกันว่าย้ายไปอยู่ตรงเเถวบ้านเรามั้ยทำงานอย่างอื่นก็ได้ที่มันเบากว่านี้เราก็คุยกับเเม่เเม่เรายินดีช่วยทุกอย่างพอมาอยู่ได้สักพักจีก็หนีออกไปวิ่งไปเรื่อยๆเเบบว่าโดครตไกลจนเรายังเหนื่อยเพราะเราวิ่งตามหาตี2ลุง(เป็นพ่อของเพื่อนจีอยู่บ้านข้างเรา)ก็ไปเจอจีจีบอกว่าจะไม่กลับอีกเเล้วจะขอไปตายที่อื่นพ่อเรารู้เรื่องก็ออกไปตามตอนนั้นจีสติหลุดมากไม่อยู่กับตัวเลยสุดท้ายกว่าจะยอมกลับก็นานมากคืนนั้นพ่ออนุญาตให้จีมานอนกะเรา(ไม่มีอะไรกันนะ)เรากะจีอยู่เเบบนี้ได้2-3วันเเม่เราก็ฟาห้องไห้จีได้ตอนนี้จีเหมือนจะกลับมาเป็นเเบบเดิมอีก [[[เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อนะค่ะมีเเย่กว่านี้อีกตอนนี้ง่วงเเล้ว]]]😥😥😥😥