สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เรามีปัญการคิดมาก ความเครียด มักคิดมากไปถึงเหตุการณ์ข้างหน้าที่ยังไม่เกิดขึ้น ว่าจะไม่เป็นแบบที่ตั้งใจไว้ ซึ่งพอตั้งใจว่าเออจะทำให้ดีที่สุดละกัน แต่ความเครียดพวกนี้มันมักจะแวบเข้ามาในความคิดเอง เกิดเป็นความเครียดซึ่งทำให้ร้องไห้อยู่บ่อยครั้ง
ตั้งแต่สมัยเรียนใหม่มักมีเพื่อนน้อยเนื่องจากปกติเป็นคนไม่ค่อยพูด เข้าสังคมไม่เก่ง จึงมักโดนรังแกอยู่เสมอ ประกอบกับเราเป็นคนหน้านิ่งด้วย ทำให้คนอื่นไม่ชอบเราเหมือนกัน เรื่อยๆแบบนี้จนเข้ามหาวิทยาลัยปรับปรุงนิสัยเป็นคนร่าเริง พูดเยอะจึงมีเพื่อนเยอะขึ้นและมีความสุขมาก แต่พอสักพักกลับโดนคนบางกลุ่มหมั่นไส้ เอาไปพูดนินทาอย่างนู้นอย่างนี้ว่าเราเป็นคนไม่ดี ทำให้คนไม่ชอบเรามากขึ้น พูดจาเหน็บแนมตลอด เลยทำให้เรารู้สึกไม่มีความสุขและเริ่มปลีกตัวเองออกจากเพื่อน อยู่คนเดียวมากขึ้น เลยมีความสุขกับการใช้ชีวิตคนเดียวไม่ว่าจะดูหนัง เดินเที่ยว ซื้อของ เพราะรู้สึกทนไม่ได้ที่ต้องมารับรู้คนนู้นคนนี้พูดจาไม่ดีใส่ ซึ่งก็รู้สึกไม่มีความสุขเท่าไหร่เวลามาเรียน ตอนนี้เลยทำให้เริ่มกลัวการเข้าสังคม บางครั้งการที่คิดมากเสียใจ ก็เอาเรื่องต่างๆมาระบายให้คนใกล้ตัวฟัง ก็จะสบายใจมากขึ้นรู้สึกเรายังมีคนที่คอยอยู่ข้างๆกันในวันที่รู้สึกไม่มีใครเข้าใจ แต่ก็รู้สึกดีเป็นระยะสั้นๆเท่านั้น
จากความเครียดต่างๆที่เจอมาเลยทำให้เราเป็นคนที่ชอบคิดมากอยู่เสมอจนบางครั้งมีคนบอกลองหาที่พึ่งทางใจดูไหม55 บางครั้งรู้สึกไม่มีความสุข เครียดกับสิ่งที่เจอกับทางข้างหน้าที่ยังไม่เกิดขึ้นอยู่เสมอ และมักไม่มีกำลังใจในการทำสิ่งต่างๆ ชอบอยู่เงียบๆคนเดียว
มีคำแนะนำในการทำให้ตัวเองมีความสุขอย่างไรบ้างคะ?
ระบายความในใจ
ตั้งแต่สมัยเรียนใหม่มักมีเพื่อนน้อยเนื่องจากปกติเป็นคนไม่ค่อยพูด เข้าสังคมไม่เก่ง จึงมักโดนรังแกอยู่เสมอ ประกอบกับเราเป็นคนหน้านิ่งด้วย ทำให้คนอื่นไม่ชอบเราเหมือนกัน เรื่อยๆแบบนี้จนเข้ามหาวิทยาลัยปรับปรุงนิสัยเป็นคนร่าเริง พูดเยอะจึงมีเพื่อนเยอะขึ้นและมีความสุขมาก แต่พอสักพักกลับโดนคนบางกลุ่มหมั่นไส้ เอาไปพูดนินทาอย่างนู้นอย่างนี้ว่าเราเป็นคนไม่ดี ทำให้คนไม่ชอบเรามากขึ้น พูดจาเหน็บแนมตลอด เลยทำให้เรารู้สึกไม่มีความสุขและเริ่มปลีกตัวเองออกจากเพื่อน อยู่คนเดียวมากขึ้น เลยมีความสุขกับการใช้ชีวิตคนเดียวไม่ว่าจะดูหนัง เดินเที่ยว ซื้อของ เพราะรู้สึกทนไม่ได้ที่ต้องมารับรู้คนนู้นคนนี้พูดจาไม่ดีใส่ ซึ่งก็รู้สึกไม่มีความสุขเท่าไหร่เวลามาเรียน ตอนนี้เลยทำให้เริ่มกลัวการเข้าสังคม บางครั้งการที่คิดมากเสียใจ ก็เอาเรื่องต่างๆมาระบายให้คนใกล้ตัวฟัง ก็จะสบายใจมากขึ้นรู้สึกเรายังมีคนที่คอยอยู่ข้างๆกันในวันที่รู้สึกไม่มีใครเข้าใจ แต่ก็รู้สึกดีเป็นระยะสั้นๆเท่านั้น
จากความเครียดต่างๆที่เจอมาเลยทำให้เราเป็นคนที่ชอบคิดมากอยู่เสมอจนบางครั้งมีคนบอกลองหาที่พึ่งทางใจดูไหม55 บางครั้งรู้สึกไม่มีความสุข เครียดกับสิ่งที่เจอกับทางข้างหน้าที่ยังไม่เกิดขึ้นอยู่เสมอ และมักไม่มีกำลังใจในการทำสิ่งต่างๆ ชอบอยู่เงียบๆคนเดียว
มีคำแนะนำในการทำให้ตัวเองมีความสุขอย่างไรบ้างคะ?