สวัสดีค่ะ จขกท คบกับแฟนมาได้จะได้เกือบปี
ตลอดเวลาเราเลือกที่จะเงียบเวลาเค้าหายไปมีบ่นบ้างไม่เช็ค ทรศ ไม่ถามว่าเขาไปไหนจนวันนี้ค่ะ เราได้รู้ว่าเขามีเมียแล้ว เจ็บที่สุดคือใบทะเบียนสมรสที่เค้าลงว่าเค้ารักกันมาก
เราพยายามเป็นผญที่เรียบง่าย พูดน้อยไม่งี่เง้า แต่กลับกลายว่าวันนี้เรากลายเป็นเมียน้อยเค้า
เราตัดสินใจเดินออกมาและบอกเรื่องราวให้เมียเค้ารู้ เราทั้งเสียใจทั้งเจ็บค่ะ เราทั้งขอโทษ เมียเค้าไม่เอาความและบอกจะอบรบสั่งสอนคนของเค้า ตอนนี้เราไม่สามารถให้อภัยเค้าได้เลยค่ะ เราเคียดแค้นและสาปแช่งตลอดเวลา
เรารักเขามากๆค่ะและไม่คิดว่าจะตัดใจได้ตอนไหน แต่ตอนนี้ที่เราเลือกเดินออกมาเพราะเราคิดว่าแฟนเค้ากำลังตั้งท้อง เราวาดฝันถึงภาพงานแต่งงานแต่กลับมีคนมาแทนที่แล้ว
เราเจ็บมากๆค่ะ เราแค่อยากระบายค่ะ เราทุกข์ใจเหลือเกิน เราไม่เคยหลอกใคร ชะตากรรมมันช่างเจ็บปวด ทำใจยังไม่ได้ค่ะ ภาพที่เค้าไปเที่ยว และทะเบียนสมรสมันยังคงติดตาไม่หาย
เราควรทำไงให้ลืมเขาดีคะ
โดนหลอกทั้งที่ซี่อสัตย์
ตลอดเวลาเราเลือกที่จะเงียบเวลาเค้าหายไปมีบ่นบ้างไม่เช็ค ทรศ ไม่ถามว่าเขาไปไหนจนวันนี้ค่ะ เราได้รู้ว่าเขามีเมียแล้ว เจ็บที่สุดคือใบทะเบียนสมรสที่เค้าลงว่าเค้ารักกันมาก
เราพยายามเป็นผญที่เรียบง่าย พูดน้อยไม่งี่เง้า แต่กลับกลายว่าวันนี้เรากลายเป็นเมียน้อยเค้า
เราตัดสินใจเดินออกมาและบอกเรื่องราวให้เมียเค้ารู้ เราทั้งเสียใจทั้งเจ็บค่ะ เราทั้งขอโทษ เมียเค้าไม่เอาความและบอกจะอบรบสั่งสอนคนของเค้า ตอนนี้เราไม่สามารถให้อภัยเค้าได้เลยค่ะ เราเคียดแค้นและสาปแช่งตลอดเวลา
เรารักเขามากๆค่ะและไม่คิดว่าจะตัดใจได้ตอนไหน แต่ตอนนี้ที่เราเลือกเดินออกมาเพราะเราคิดว่าแฟนเค้ากำลังตั้งท้อง เราวาดฝันถึงภาพงานแต่งงานแต่กลับมีคนมาแทนที่แล้ว
เราเจ็บมากๆค่ะ เราแค่อยากระบายค่ะ เราทุกข์ใจเหลือเกิน เราไม่เคยหลอกใคร ชะตากรรมมันช่างเจ็บปวด ทำใจยังไม่ได้ค่ะ ภาพที่เค้าไปเที่ยว และทะเบียนสมรสมันยังคงติดตาไม่หาย
เราควรทำไงให้ลืมเขาดีคะ