แฟนบอกเลิกทั้งที่คบกันมา10ปี

คือเรื่องมีอยู่ว่า ตลอดเวลาที่คบกันมาผมยอมเธอหมดทุกอย่าง  เธอคือทุกอย่างของผม เธอสำคัญกับผมมาก แต่ผมไม่เคยบอกให้เธอรู้เลย  เธอเป็นคนที่ทุ่มเทความรักให้ผมมาตลอด แรกผมก็ทุ่มเท แต่พอผมมาเรียนมหาลัย ตอนขึ้นปี4  ส่วนเธอเรียนจบแล้ว ทำงานแล้วด้วย  คือเราสองคนรุ่นเดียวกันครับ เรียนที่เดียวกันมาตั้งแต่ม.ต้นเรียนห้องเดียวและม.ปลายเรียนคนละสาย คือผมไม่รู้ว่าเธอผูกพันธ์กับผมบ้างมั้ย แต่ผมผูกพันธ์กับเธอมาก มากจนมันกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตแล้ว แต่ผมไม่เคยบอกให้เธอรู้  ก่อนเธอจะบอกเลิกผม  ผมเป็นคนติดเพื่อน ติดเกมส์  ไม่ค่อยมีเวลาให้เธอบ้างเลย  เพราะผมต้องเรียนละทำงานไปด้วย เวลาให้เธอเลยไม่ค่อยมี เป็นเพราะคบมานานแล้วด้วยแหละ  ผมทำพลาดด้วยการละเลยเธอ  จนมันนานเข้าๆ จนเธอทนไม่ไหวได้บอกเลิกผม  ตอนนั้นผมกำลังจะเข้างาน เธอพิมมาว่าเหนื่อย หมดใจ เราเลิกกันเถอะ ผมนี้แทบทรุด ได้แต่ตอบว่าอืม  ถ้าวันนั้นผมไม่ตอบไปว่าอืม เปลี่ยนเป็นไม่เลิกแทนวันนี้ผมคงจะมีเธออยู่ข้างๆผม ผมปล่อยให้เวลาไปผ่านไป4วัน จริงๆผมคิดว่าเธอคงไม่เลิกจริงๆหรอกคิดว่าแค่งอล  แต่ที่ไหนได้เลิกจริงครับ ผมพยายามง้อเธอจนถึงวันนี้ แต่ไม่มีวี่แววจะกลับมาเลย พอผมถามมากๆกับกลายเป็นผมที่โดนบอกว่ารำคาน ผมเข้าใจนะว่าบางอย่างมันสายเกินไป เธอถามผมว่าคิดเรื่องแต่งงานมั้ยตอนนั้นผมตอบไปแบบไม่คิดว่า ไม่รู้ดิมันเป็นเรื่องของอนาคต แค่อยู่กับปัจจุบันก่อน นั้นเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่เลิก แต่ผมไม่คิดว่าเธอจะหมดรักผมจริงๆ ผมรู้ว่าเธอยังรักผมอยู่แต่มันน้อยนิด  ผมได้แต่ตามง้อเธอจนวันนี้เธอก็ไม่กลับมา ผมถึงได้รู้ว่าตอนเธอเลิกกับผมวันแรก มีคนเข้ามาคุยกับเธอแทนผม ทุกๆวันเป็นเวลาเกือบเดือน ตอนนั้นผมก็ง้อเธออยู่แต่เธอไม่ค่อยตอบผม เพราะคุยกับคนใหม่อยู่ ผมไม่รู้ว่าผมจะต้องทำยังไง  ระหว่างที่ผมง้อเธออยู่ เธอพิมมาว่าพอเถอะ เรามีแฟนใหม่แล้ว แล้วก็รักเขาแล้วด้วย ซึ่งทำให้ผมแทบใจสลาย มันไม่เหลือความผูกพันธ์ มันไม่มีความหมายอะไรเลยระหว่างเธอกับผม ซึ่งผมไม่เข้าใจว่า ทำไมผมยังรักเธออยู่ แม้เธอจะทำร้ายจิตใจผมก็ตาม ได้แต่ถามตัวเอง ว่าทำไมยังรู้สึกอยู่ ทั้งๆที่เธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมแล้ว
ผมยังพยายามง้อเธอต่อ จนวันนี้ผมไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเธออีกแล้ว  ผมเสียใจมากถ้าวันนั้นผมมีสติสักนิดก็คงจะดี ทำพลาดมาก เสียคนที่รักมากที่สุดไปคนนึง เหมือนโลกของผมมันหยุดหมุน ไม่มีแรงแม้จะก้าวต่อไป  ไม่มีกำลังใจจะทำอะไรเลย ได้แต่โทษตัวเอง ซ้ำๆ ถ้าผมไม่รู้สึกเหมือนกับเธอก็คงจะดี  ไม่ต้องมาทรมานอย่างนี้ ผมเหมือนตายทั้งเป็น ได้แต่มองเธอกับเขารักกัน มันเจ็บใจดีนะ เกือบตาย  ถึงตอนเลิกมาได้เดือนกว่าๆแล้ว ผมยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม เหมือนมันไม่ได้เกิดขึ้น แต่มีเหงา มีเบื่อ เซง ไม่อยากออกไปไหน อยากนอนโง่ๆอยู่แต่ในห้อง  คือผมควรทำยังไงดีระหว่าง ยื้อเธอกลับมา กับ หาคนใหม่ดีกว่า

อ่านจะอ่านงงหน่อยนะครับ พึ่งเขียนเป็นครั้งแรก🤣