คุณเคยเหนื่อยกับเพื่อนไหม?

เราน่ะไม่ค่อยเข้าใจคำว่าเพื่อนเอาจริงๆตอนปถ.เราก็มีเพื่อนนะแต่มันเหมือนเราเป็นอากาศเหมือนเป็นคนวิ่งตามคนอื่นแค่หาเพื่อนคุยแล้วก็แยกกันโดยเฉพาะตอนใกล้ๆจบป.6เรามีติวo-netคุณครูนัดมาติวที่รร.ทุกคนเวลาพักเรานั่งคนเดียวถ้าถามว่าเพื่อนไปไหนก็คงจับกันเป็นกลุ่มแล้วก็เดินไปด้วยกันทิ้งเราไว้คนเดียวเราไม่สามรถแทรกเข้าไปได้เราไม่เข้าใจว่าคุยอะไรกันตอนนั้นเรามีเพื่อนสนิทคนนึงเธอเป็นคนเก่งแต่เธอก็เริ่มถอยออกห่างทุกอย่างมันทำให้เราฝังใจเราเกลียดการไม่รอกันไม่ว่าจะเป็นอะไรบางคนก็หาว่าเราเป็นคนหยิ่งไม่อยากเข้ามาคุย พอเริ่มเข้าม.1เราก็แบบไม่ต้องมีก็ได้เพื่อนน่ะแต่ตอนนี้เรามีเพื่อนแล้วล่ะคนที่เราสนิทด้วยจาก1กลายเป็น6บางคนก็มาจากรร.เดียวกันแต่มีคนนึงตอนเรียนปรัปพื้นฐานเราค่อนข้างจะพูดไงดีครั้งแรกที่เจอกันนางทำยางลบตกแหละแต่นางกลับมองกลับมาด้วยหางตานางหน้านิ่งมากเราก็แบบกลัว แต่พอเปิดเทอมนางเป็นคนแรกที่ยิ้มให้เราแล้วก็พูดว่า"สวัสดีจ้า"ตั้งแต่ตอนนั้นก็เป็นเพื่อนกันมาตลอด ถ้าถามว่าได้ติดต่อเพื่อนเก่าบ้างไหม บางคน เราเข้าอีกรร.ส่วนใหญ่เข้าอีกรร.นึงเราผิดหวังกับเพื่อนเก่ามากก่อนจบพวกนางบอกว่าจะไม่ลืมกัน หึ มันก็แค่ลมปากก่อนที่เราจะสนิทกับคนในรร.นี้พวกนางไม่เคยทักมาหามีแต่อัพรูปเพื่อนใหม่ อือเข้าใจแล้วเราเป็นอากาศจริงๆ
ปล.แต่ลึกๆในใจเราก็ยังระแวงอยู่กลัวว่าทุกอย่างมันจะซ้ำตามเดิมอีกครั้ง