อยากใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองมีความสุข

แต่ก่อนเราทำตามคำสั่งตลอด ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านหรอกเพราะที่บ้านไม่ปล่อยไปไหนถ้าไปคือต้องไปด้วยกันทั้งหมดแต่เวลาจะเลือกซื้ออะไรเขาก็จะบ่นที่เราเลือกนานเลยไม่อยากไม่อยากไปไหนเลย พอโตจะออกไปไหนก็ไม่กล้าขอเพราะกลัวจะไม่ให้อยากไปซื้อของกับแฟนก็ต้องเอาเพื่อนไปด้วยเพราะเดี๋ยวเขาไม่ให้ไป กำหนดเวลาเลท5นาทีก็ไม่ได้โดนบ่นหูชา เเล้วมาวันนี้เรากลับมากับรุ่นพี่คือบ้านทางเดียวกันแล้วอยู่ใกล้ๆกันเลยขอติดรถมาด้วย แต่ที่บ้านสั่งบอกว่าให้กลับเองอย่างที่เคยกลับไม่ต้องกลับมากับรุ่นพี่แต่วันนี้คือฝนตกแล้วต้องแบกงานกระดาษกลับบ้าน ถ้าเดินไปขึ้นรถคือเปียกทั้งคนทั้งงานแน่ๆ แล้วฝนก็ไม่หยุดตกเลยจนทุ่มกว่าแล้ว ถ้าเราไม่กลับมากับรุ่นพี่ป่านนี้ก็คงยังไม่ถึงบ้านหรอก กลับช้าก็ไม่มีคนช่วยทำงานบ้าน ทำกับข้าว แล้วก็โดนบ่นอีกกลับช้าให้รีบกลับแต่เราเลิกเรียนเย็นมาก แล้วให้มาช่วยทำงานที่บ้าน บางทีก็เรียนหนักเลิกช้าอยากพักกลับมาโดนบ่นก็ไม่มีใครโอเคหรอกใช่มั้ย