สวัสดีค่ะฉันอายุ27ปีแล้ว
มีลูก2คน คนนึง2ปีกว่า อีกคน ขวบกว่า ฉันเลี้ยงลูกทั้งสองคนเอง งานก็ไม่ได้ทำ รายได้ไม่มี เช่าบ้านอยู่ ห้องแคบๆกับลูก ตามประสาแม่ลูกโดยพ่อของลูกเขาจ่ายให้ ฉันอยากทำงานมีรายได้เพราะตอนนี้สงสารลูกนอนกัดฟันร้องไห้ทุกคืน ลูกได้กินแค่นมกับข้าว ไม่มีโอกาสได้กินขนมเหมือนลูกคนอื่นๆเขา นมก็ต้องกินแบบประหยัดข้าวก็กินกับไข่ต้มไข่เจียวเสียส่วนมาก ฉันอยู่กับลูกในห้องต้องปิดประตูตลอดเพราะเวลามีแม่ค้ามาขายขนม ไอติมลูกร้องอยากจะกิน แต่ฉันไม่มีเงิน สงสารจับใจ บางครั้งก็มีคนมาจ้างฉันแพคขนมปี๊บละ10บาท แต่เขาก็มีกำหนดมาแล้วว่าต้องได้จำนวนเท่าไหร่  นอกจากเศษๆผงๆก้นปี้บถึงจะได้ให้ลูกกิน ลูกฉันไม่ได้ใส่แพมเพิสอะไรเลย กลางคืนฉันก็แทบไม่ได้นอน เพราะลูกสองคนก็ตื่นกันคนละเวลา แฟนฉันคงไม่ต้องพูดถึง เขามาก็ต่อเมื่อเอานมลูกมาให้ ค่าเช่าบ้านบางครั้งก็เกินเวลามาเป็นเดือนแต่เจ้าของห้องเขาสงสารฉันกับลูกบางครั้งก็ลดค่าไฟค่าน้ำให้บ้างซื้อขนมมาฝากบ้าง ฉันอยากทำงานมีรายได้ขอแค่เลี้ยงดูลูกๆได้ ทุกวันนี้ฉันทุกข์ทรมานใจเหลือเกิน ฉันอยากออกไปจากจุดนี้ ฉันไม่กล่าวอ้างถึงบุคคลอื่นทุกสิ่งทุกอย่างฉันเลือกเองถ้าจะผิดก็ผิดที่ตัวฉันคนเดียว