ผมก็เป็นเหมือนเด็กทั่วๆไป มีพ่อแม่ ครอบครัวอบอุ่น
แต่ผมมีพ่อที่ไม่ค่อยเหมือนคนอื่น พ่อชอบเที่ยวกลางคืน กินเหล้า "บางทีก็อาจจะเหมือน แต่ผมน่าจะหนักกว่านิดหน่อย"
พ่อมีธุรกิจซึ่งไปได้ดีเลย มีงานเยอะมาก พ่อผมทำงาน สกรีนเสื้อ ตักสติ๊กเกอร์ รับทำป้ายต่างๆ สมัยนั้นจะเป็นป้ายผ้าหรือป้ายไม้
ป้ายสังกะสีที่ใช้สีน้ำมันเขียน ซึ่งสมัยนั้นมีไม่กี่ร้านที่รับทำงานแบบนี้ "!? ก็ดีหนิมีธุรกิจของตัวเอง"
555 พ่อผมเหมือนคนอื่นซะที่ไหนหละ พ่อผมไปเที่ยวดึกๆดื่นๆ กินเหล้าเมา เช้าแฮงค์
ทำงานไม่ได้สิครับ ผลัดงานลูกค้าไปเลื่อยๆ ลูกค้าบ่น ก็บอกเดี่ยวทำให้ แต่ก็ต้องทนรอ เพราะมีไม่กี่ร้านที่ทำ เอาหละสิครับ
ป้ายไวนิล!! มันมาแล้ว ร้านถ่ายเอกสารข้างบ้าน ที่แต่เดิมรับแค่ถ่ายเอกสาร ปริ้นงาน เขามีทุนที่จะซื้อเครื่องปริ้นป้ายไวนิลที่กำลังนิยมในปัจจุบัน
พ่อผม เชื่อในจุดยืนของตัวเอง ยังไม่ซื้อในตอนแรกเพราะคิดว่าจะยังมีงานอยู่ ใช่ครับ งานเริ่มน้อยลง คนไปทำไวนิลกันหมด เพราะได้เร็ว และทันสมัยกว่า
ซึ่งแน่นอนต่อมา พ่อผมต้องอยากได้อยู่แล้ว พ่อไม่มีทุนที่จะซื้อเครื่องปริ้นนั่นเพราะไม่มีเก็บพอทราบมั้ยครับเพราะอะไร??
(กู้สิครับรอไร)พ่อกู้เงินเอาบ้านไปเข้าอะไรยังไงไม่รู้ ผมไม่รู้เรื่องการกู้เงินเท่าไหร่
เป็นการแข่งขันที่โหดมาก ร้านป้าย 2 ร้านอยู่ติดกันแบบเนื้อแนบเนื้อเลยแหละ พ่อผมก็ยังมีชีวิตแบบเดิม เหมือนที่เคยอ่านนั่นแหละครับ
เป็นคุณจะเข้าร้านไหนครับ ร้านที่ได้เร็ว กับ ร้านที่ไปถามแล้วถามอีก กว่าจะได้งานที่สั่ง
ความ
มาแล้วครับ เครื่องที่ซื้อมาในราคา 7 หลัก ตอนนั้น ที่พ่อเอาบ้านไปกู้มา เครื่องมันต้องล้างหัวพิมพ์ เปลี่ยนหัวพิมพ์ เปลี่ยนทีหลายหมื่น
งานพ่อผมก็ไม่ได้เยอะอย่างที่ควร และแล้วเครื่ิองเสียครับ
ค่าซ่อมก็ต้องไปหากู้มาซ่อมอีก กู้ กู้ กู้ กู้ ยืม ยืม ยืม และ เครื่ิองก็ยังคงเสียอยู่
โดยที่คนที่ขายเครื่องให้ ที่เป็นช่างมาซ่อม น่าจะรวยไปเลยครับตอนนั้น แต่พ่อผมเริ่มหมดตัว ( ใช่ครับนี่คงโทษแต่พ่อผมอย่างเดียวไม่ได้ )
พ่อผม หมดหนทาง เครื่องซ่อมไม่ได้เลย เพราะตอนนั้นน่าจะไม่มีใครให้ยืมแล้ว 5555 ลูกค้าก็ไปเข้าร้านข้างๆ เงินเดือนลูกน้องพ่อผมยังต้องค้างไว้เลย
แน่นอน!! ธนาคาร !! บ้านกำลังจะถูกยึด เพราะไม่มีเงินไปจ่ายในแต่ละเดือน (เป็นครั้งแรกที่ผมต้องย้ายบ้าน) ตอนนี้ผมย้ายมาแล้ว 3 ครั้ง เพราะเรื่องกู้ๆนี่แหละครับ ยังมีเรื่องเมียใหม่พ่ออีกนะ เพราะพ่อแม่ผมหย่ากัน วันนี้พอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวมาเติม
ทำไมชีวิตถึงเป็นแบบนี้???
แต่ผมมีพ่อที่ไม่ค่อยเหมือนคนอื่น พ่อชอบเที่ยวกลางคืน กินเหล้า "บางทีก็อาจจะเหมือน แต่ผมน่าจะหนักกว่านิดหน่อย"
พ่อมีธุรกิจซึ่งไปได้ดีเลย มีงานเยอะมาก พ่อผมทำงาน สกรีนเสื้อ ตักสติ๊กเกอร์ รับทำป้ายต่างๆ สมัยนั้นจะเป็นป้ายผ้าหรือป้ายไม้
ป้ายสังกะสีที่ใช้สีน้ำมันเขียน ซึ่งสมัยนั้นมีไม่กี่ร้านที่รับทำงานแบบนี้ "!? ก็ดีหนิมีธุรกิจของตัวเอง"
555 พ่อผมเหมือนคนอื่นซะที่ไหนหละ พ่อผมไปเที่ยวดึกๆดื่นๆ กินเหล้าเมา เช้าแฮงค์
ทำงานไม่ได้สิครับ ผลัดงานลูกค้าไปเลื่อยๆ ลูกค้าบ่น ก็บอกเดี่ยวทำให้ แต่ก็ต้องทนรอ เพราะมีไม่กี่ร้านที่ทำ เอาหละสิครับ
ป้ายไวนิล!! มันมาแล้ว ร้านถ่ายเอกสารข้างบ้าน ที่แต่เดิมรับแค่ถ่ายเอกสาร ปริ้นงาน เขามีทุนที่จะซื้อเครื่องปริ้นป้ายไวนิลที่กำลังนิยมในปัจจุบัน
พ่อผม เชื่อในจุดยืนของตัวเอง ยังไม่ซื้อในตอนแรกเพราะคิดว่าจะยังมีงานอยู่ ใช่ครับ งานเริ่มน้อยลง คนไปทำไวนิลกันหมด เพราะได้เร็ว และทันสมัยกว่า
ซึ่งแน่นอนต่อมา พ่อผมต้องอยากได้อยู่แล้ว พ่อไม่มีทุนที่จะซื้อเครื่องปริ้นนั่นเพราะไม่มีเก็บพอทราบมั้ยครับเพราะอะไร??
(กู้สิครับรอไร)พ่อกู้เงินเอาบ้านไปเข้าอะไรยังไงไม่รู้ ผมไม่รู้เรื่องการกู้เงินเท่าไหร่
เป็นการแข่งขันที่โหดมาก ร้านป้าย 2 ร้านอยู่ติดกันแบบเนื้อแนบเนื้อเลยแหละ พ่อผมก็ยังมีชีวิตแบบเดิม เหมือนที่เคยอ่านนั่นแหละครับ
เป็นคุณจะเข้าร้านไหนครับ ร้านที่ได้เร็ว กับ ร้านที่ไปถามแล้วถามอีก กว่าจะได้งานที่สั่ง
ความ
งานพ่อผมก็ไม่ได้เยอะอย่างที่ควร และแล้วเครื่ิองเสียครับ
โดยที่คนที่ขายเครื่องให้ ที่เป็นช่างมาซ่อม น่าจะรวยไปเลยครับตอนนั้น แต่พ่อผมเริ่มหมดตัว ( ใช่ครับนี่คงโทษแต่พ่อผมอย่างเดียวไม่ได้ )
พ่อผม หมดหนทาง เครื่องซ่อมไม่ได้เลย เพราะตอนนั้นน่าจะไม่มีใครให้ยืมแล้ว 5555 ลูกค้าก็ไปเข้าร้านข้างๆ เงินเดือนลูกน้องพ่อผมยังต้องค้างไว้เลย
แน่นอน!! ธนาคาร !! บ้านกำลังจะถูกยึด เพราะไม่มีเงินไปจ่ายในแต่ละเดือน (เป็นครั้งแรกที่ผมต้องย้ายบ้าน) ตอนนี้ผมย้ายมาแล้ว 3 ครั้ง เพราะเรื่องกู้ๆนี่แหละครับ ยังมีเรื่องเมียใหม่พ่ออีกนะ เพราะพ่อแม่ผมหย่ากัน วันนี้พอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวมาเติม