ความรักกับระยะทาง

ความสุขของเขาคือความสุขของเรา
ความทุกข์ของเขาคือความทุกข์ของเรา
ความสุขของเราคือเขา
แต่ความสุขของเขาคือการไม่มีเรา
ใจนึงก็ไม่อยากเห็นเขาเป็นทุกข์เพราะเรา อยากให้เขาเจอคนที่เค้าต้องการ
ส่วนอีกใจนึงก็พยายามทำให้เขามีความสุขและอยากให้เขาอยู่กับเรา
ทำดีขนาดไหน ก็ลบล้างทิฐิ อคติ ของเขาที่มีต่ออดีตของเราไม่ได้เลย
ปล.เขาเคยบอกเราว่าเขาอยากมีแฟนที่มีเขาเป็นคนแรก อยู่ใกล้เขาได้ ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ปล.เราไม่ได้มีเขาเป็นคนแรก และเขาก็ไม่ได้มีเราเป็นคนแรก
** เรากับเขาเริ่มคบกันตอนอยู่ใกล้กัน นั่นคือเดือนแรก แต่หลังจากนั้นมา ด้วยความจำเป็นของเรา ทำให้เกิดระยะทางที่ห่างไกลกัน แต่เรายอมรับว่าเราซื่อสัตย์และรักเขามากพอ
เราพยายามจะทำเรื่องของเราให้เสร็จแล้วกลับไปอยู่ใกล้เขา แต่มันต้องใช้เวลาราว 1 ปี
เราเห็นแก่ตัวไปไหมที่รั้งเขาไว้ให้อยู่กับเรา ???