๑๔๔. พาลา หเว นปฺปสํสนฺติ ทานํ.
คนพาลเท่านั้น ย่อมไม่สรรเสริญทาน.
ขุ. ธ. ๒๕๓๘.
“ข้อที่จะกระทำไปตามหน้าที่ จากครั้งนี้ไป เห็นได้ว่าพวกเราไม่ต้องยากอีก เพราะพวกเราไม่ได้เป็นฝ่ายปล้ำฟัดอวดอ้างเอากิเลสออกมาให้, นอกจากส่วนผลงานที่เราคล้อยตามพื้นที่ ตามวาระของเจ้าของพื้นที่อื่น ๆ นำมาบ้าง แสดงแล้วบ้าง, นับจากนี้ เราก็ควรให้พวกเรากันเอง ฝังเรื่องแต่ข้อลึกแฝงเร้น จากที่จะได้ใคร่ครวญทวนอ่าน ตรวจสอบทานเอกสารสำคัญ ๆ เอาออกมา คือ โดยมากแล้ว ก็จากที่พวกเราหาอ่านอยู่ ก็จากพระไตรปิฎกเป็นหลัก ดังนี้ เราจะพูดตามกันไป กับคำที่ค้นหาสมมุติอันได้มานั้น ต่อไป ไม่ยาก
ในเรื่องเดี๋ยวนี้ ก็ควรจะได้ออกมาเรื่อย ๆ เราจะออกจากความเสียดทานนั้น ๆ จากพื้นที่ อื่น ๆ มาสู่ตนเอง ก็แต่ว่า เราจะไม่ทิ้งความเพียรให้ต้องจบลงไปตาม ตราบจนกระทั่งกว่าจะหมดข้อมูล ตามเอกสารหลัก ๆ ที่สำคัญเราได้อ่านอยู่ ซึ่งสืบทราบไว้ตามส่วนที่มีความพร้อม แล้วจะกระทำให้สำเร็จเสร็จลงพอประมาณ คือให้ดีพอ พอดี ที่จะละเอียดลงไปกว่านั้นได้อีก ในโอกาสต่อไป โดยที่พวกเรา หรือในบรรดาใครที่สนใจ จะได้เบาความสับสน แล้วเข้าถึงความเป็นระเบียบเรียบร้อยดี ได้ด้วยกันทุกคนต่อไป, ฉะนั้น ควรแต่เราจะหาทาง โยงความดีไว้ซะทีเดียว ไม่ต้องมัวเป็นห่วง ที่ว่าพวกเรา จะต้องเป็น คนจำพวก คอยอำพรางความผิด อย่างนั้น จะต้องจบ ด้วยการที่เรายอมแน่ใจ ยินยอมให้ใครต่อใครทุกคน เอาผิดกับเราได้ทุกอย่าง
เมื่อนี้ เราถือตามภาษิต ในบทพุทธภาษิตมาได้หลายรายการแล้ว ต่อไปการคืบหน้าไปสู้ ในบทความตามรับผิดชอบ ต่อคนถิ่นอื่น ครั้งหน้าก็ควรจะทวีมากยิ่งขึ้นนั้น เห็นว่า คงจะมากยิ่งขึ้น เป็นทางที่จะต้องได้รับผิด ถูก ดี ชั่ว จากคนในประเทศชาติอื่น ๆ มากยิ่งขึ้นตามกันไปด้วย เพราะได้ตรวจดูไปตามเหตุผลหลายประการ ในสิ่งที่เราคล้องเกี่ยวกระทำมาแล้ว และที่กำลังกระทำอยู่ จากบทนี้ เมื่อเราจะสู้เอาดีจากหนังสือ สมุด ที่ซึ่งพวกเราจะเอามาไว้แต่ในอินเตอร์เน็ต ตามแต่บริการในส่วนที่เป็นไปได้ และตามแต่ที่จะขโมยเรียน นำความขัดข้อง มารู้เรียน ถูกผิด เราก็จะพึงให้ตนอยู่กับของฟรี แบบที่ฝากเป็นฝากตายกับเมตตาธรรมอุทิศให้มา อันนั้น แล้ว, แล้วก็ควรให้พวกเราได้สำราญบานใจ รับผิดถูกดีชั่ว ทั้งสิ้น เช่นกันกับเขาทุกอย่าง โดยที่เราไม่ต้องกลัว.”
ดังนี้ เราจะพูดตามกันไป กับคำที่ค้นหาสมมุติอันได้มานั้น
คนพาลเท่านั้น ย่อมไม่สรรเสริญทาน.
ขุ. ธ. ๒๕๓๘.
“ข้อที่จะกระทำไปตามหน้าที่ จากครั้งนี้ไป เห็นได้ว่าพวกเราไม่ต้องยากอีก เพราะพวกเราไม่ได้เป็นฝ่ายปล้ำฟัดอวดอ้างเอากิเลสออกมาให้, นอกจากส่วนผลงานที่เราคล้อยตามพื้นที่ ตามวาระของเจ้าของพื้นที่อื่น ๆ นำมาบ้าง แสดงแล้วบ้าง, นับจากนี้ เราก็ควรให้พวกเรากันเอง ฝังเรื่องแต่ข้อลึกแฝงเร้น จากที่จะได้ใคร่ครวญทวนอ่าน ตรวจสอบทานเอกสารสำคัญ ๆ เอาออกมา คือ โดยมากแล้ว ก็จากที่พวกเราหาอ่านอยู่ ก็จากพระไตรปิฎกเป็นหลัก ดังนี้ เราจะพูดตามกันไป กับคำที่ค้นหาสมมุติอันได้มานั้น ต่อไป ไม่ยาก
ในเรื่องเดี๋ยวนี้ ก็ควรจะได้ออกมาเรื่อย ๆ เราจะออกจากความเสียดทานนั้น ๆ จากพื้นที่ อื่น ๆ มาสู่ตนเอง ก็แต่ว่า เราจะไม่ทิ้งความเพียรให้ต้องจบลงไปตาม ตราบจนกระทั่งกว่าจะหมดข้อมูล ตามเอกสารหลัก ๆ ที่สำคัญเราได้อ่านอยู่ ซึ่งสืบทราบไว้ตามส่วนที่มีความพร้อม แล้วจะกระทำให้สำเร็จเสร็จลงพอประมาณ คือให้ดีพอ พอดี ที่จะละเอียดลงไปกว่านั้นได้อีก ในโอกาสต่อไป โดยที่พวกเรา หรือในบรรดาใครที่สนใจ จะได้เบาความสับสน แล้วเข้าถึงความเป็นระเบียบเรียบร้อยดี ได้ด้วยกันทุกคนต่อไป, ฉะนั้น ควรแต่เราจะหาทาง โยงความดีไว้ซะทีเดียว ไม่ต้องมัวเป็นห่วง ที่ว่าพวกเรา จะต้องเป็น คนจำพวก คอยอำพรางความผิด อย่างนั้น จะต้องจบ ด้วยการที่เรายอมแน่ใจ ยินยอมให้ใครต่อใครทุกคน เอาผิดกับเราได้ทุกอย่าง
เมื่อนี้ เราถือตามภาษิต ในบทพุทธภาษิตมาได้หลายรายการแล้ว ต่อไปการคืบหน้าไปสู้ ในบทความตามรับผิดชอบ ต่อคนถิ่นอื่น ครั้งหน้าก็ควรจะทวีมากยิ่งขึ้นนั้น เห็นว่า คงจะมากยิ่งขึ้น เป็นทางที่จะต้องได้รับผิด ถูก ดี ชั่ว จากคนในประเทศชาติอื่น ๆ มากยิ่งขึ้นตามกันไปด้วย เพราะได้ตรวจดูไปตามเหตุผลหลายประการ ในสิ่งที่เราคล้องเกี่ยวกระทำมาแล้ว และที่กำลังกระทำอยู่ จากบทนี้ เมื่อเราจะสู้เอาดีจากหนังสือ สมุด ที่ซึ่งพวกเราจะเอามาไว้แต่ในอินเตอร์เน็ต ตามแต่บริการในส่วนที่เป็นไปได้ และตามแต่ที่จะขโมยเรียน นำความขัดข้อง มารู้เรียน ถูกผิด เราก็จะพึงให้ตนอยู่กับของฟรี แบบที่ฝากเป็นฝากตายกับเมตตาธรรมอุทิศให้มา อันนั้น แล้ว, แล้วก็ควรให้พวกเราได้สำราญบานใจ รับผิดถูกดีชั่ว ทั้งสิ้น เช่นกันกับเขาทุกอย่าง โดยที่เราไม่ต้องกลัว.”