นี่เราเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆใช่มั้ย????

สวัสดีค่ะ เราเป็นสาวโสดอายุ 26 ปี เราทำงาน บริษัทแห่งหนึ่ง เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นตรงที่ เมื่อ 2 เดือนที่แล้วเรา  download  App App นึง เป็น App หาคู่ต่างชาติอ่ะค่ะ เพลินดี สำหรับคนโสด มันคุยค่าเวลาและฝึกภาษาได้ดีมาก เราเจอผู้ชายคนนึง เป็นคนอินเดีย มาอาศัยอยู่ที่ประเทศเยอรมันทำงานบริษัท shipping Amazon  เขาเป็นคนอัธยาศัยดีมาก สุภาพมาก อายุรุ่นราวกับเรา เราคุยกันทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ คุยกันบ่อยทำวีดีโอกู๊ดไนท์คิสให้กัน หัวเราะ ยิ้ม ส่งเพลงปลุกกันทุกเช้าเลย ทุกอย่างเหมือนจะดีนะคะ แต่เขาบอกกับเราว่า อยากให้เราเป็นเพื่อนกันไปก่อน เขาไม่อยากทำให้เราเจ็บ แต่คนมันคุยกันทุกวันนะค่ะคุยกันทั้งวันทั้งคืนแท็กหากันตลอด เวลาอยู่คนเดียวบางครั้งเราไม่สบายคิดถึงบ้านจนร้องไห้ เขาก็จะ ปลีกตัวออกจากงานอันยุ่งๆของเขาเพื่อมาปลอบเราทันทีคือผู้ชายเมืองนอกเป็นแบบนี้ทุกคนไหมคะ เขาอาจไม่คิดอะไรแต่เรานี่คือคิดไปมากแล้ว แต่เราก็ยังไม่ได้ข้ามสเต็ปคำว่าเพื่อนเลยค่ะ อยู่มาวันหนึ่งเราทนไม่ไหวแล้ว คือมันชอบมากเลย เราเลยบอกเขาไปว่าเราชอบเขานะ เขาก็ให้คำตอบเดิมกับเราคือเป็นเพื่อนกันดีกว่าเขาไม่อยากทำให้เราเจ็บ รักกันแต่อยู่ไกลกันเหลือเกินไม่สามารถไปมาหากันได้เขาเองเขาก็บอกว่าเขาเป็นคนอินเดียไม่ใช่เป็นคนเยอรมันเขาไม่อยากให้เราหวังลมๆแล้งๆหากเป็นไปไม่ได้แล้วเราจะต้องเจ็บอีก เราเลยงงอ่ะค่ะ ว่าที่ผ่านมานี่คืออะไรกันแน่ การคุยกันของเรามันไม่ใช่การคุยกันแบบเพื่อนนะคะ เราเลยกลับมาคิดทบทวนว่านี่ตกลงเราพลาดอะไรตรงไหนหรือเปล่า   ที่ผ่านมาคือเราคิดไปเองตลอดเลยหรือ
มีใครเคยเจอสถานการณ์เดียวกับเราไหมคะ