นิยายในชีวิตจริง "เหมือนว่าเราจะรักกันไม่ได้"

สวัสดีค่ะ เราแทนตัวเองว่านุ่นนะคะ นุ่นอยากมาเล่าเรื่องราวความรักของนุ่นให้เพื่อนได้อ่านกันค่ะ เผื่อว่าเพื่อนคนไหนที่ท้อแท้หรือมีปัญหาเรื่องความรักมาอ่านเรื่องของนุ่นอาจทำให้หายเหงาไปได้บ้าง เริ่มกันเลยเนาะ นุ่น อายุ 28 ผิวสีแทน สูง161 น้ำหนัก 47 ผมยาว ตาคมเพราะเป็นคนใต้ ประมาณต้นปีนุ่นได้เล่นแอฟนึงค่ะ แล้วมีผู้ชายคนหนึ่งแอดมาคุย เราก็คุยทักทายกันตามปกตินะ ชื่อ อายุ อยู่ไหน ทำงานอะไร ตอนนั้นนั้นนุ่นเหงาค่ะ มาทำงานอยู่ในกรุงเทพเลยหาเพื่อนคุยในเนตไปเรื่อย ขอแทนชื่อพี่เขาว่า ที นะคะ พี่เขาอายุ40 (นุ่นชอบคนที่อายุมากกว่าค่ะ)มีแฟนแต่งงานแล้ว แต่ยังไม่มีลูก ทำงานเป็นอาจารย์สอนมหาลัย เราก็คุยกันไปเรื่อยๆ ตอนนั้นนุ่นไม่ได้คิดอะไรนะ แค่เพื่อนคุยให้มันหายเบื่อ พี่เขาก็คุยไม่ค่อยเก่ง นุ่นจะถามแล้วพี่เขาตอบซะส่วนใหญ่ แต่นุ่นจะไม่ได้โชว์รูปของนุ่นนะ เพราะนุ่นคิดว่าเดี๋ยวเราก็คุยแล้วก็ผ่านไป ไม่ได้จริงจังอะไร เราคุยกันมาประมาณ3เดือนค่ะ ตลอดเวลา3เดือน พี่ทีเขาก็ดูใส่ใจเราดีนะ พี่เขาเล่าว่า เขาแต่งงานกับแฟนมาหลายปีแล้ว แต่ทะเลาะกันบ่อย เรื่องบนเตียงแทบจะไม่มี เพราะแฟนเขาไม่ค่อยชอบ แล้วแฟนเป็นคนขี้หงุดหงิด เวลาทะเลาะกันจะใช้คำหยาบแต่ตัวพี่ทีไม่ชอบเลยจะนิ่งๆ เพราะไม่อยากทะเลาะกัน เราก็ฟังเรื่องที่เค้าเล่าให้ฟังนะ เราสัมผัสได้ว่าพี่เค้าไม่โกหก เพราะค้นหาชื่อพี่เค้าในเนตก็มีชื่อเค้านะ จนวันนั้นเค้าบอกเราว่า คุยกะเราแล้วรู้สึกดี มีความสุข เราก็ดีใจนะที่ทำให้เค้ามีความสุข จนเค้าบอกกับเราว่า เค้ารู้สึกรักเรา เราก็ตกใจนะ ว่าคนที่ไม่เคยเจอกันจะรักกันได้ยังไง ตลอดเวลาที่คุยกันเราไม่เคยนัดเจอกันไม่เคยวีดีโอคอลกันนะ มีแค่โทรคุยกันผ่านไลน์เท่านั้น ตอนนั้นเราไม่ได้รักพี่เค้านะ แต่เรามีความสุขเวลาได้ยินเค้าหัวเราะ เวลาพี่เค้าไปไหน ทำอะไร เค้าก็จะบอกนะ ถ่ายรูปส่งมาให้ดูตลอด ถึงบ้านก็ทักมาบอก คุยกันจนเข้านอน เป็นแบบนี้มา3เดือน จนเราเริ่มคิดและถามตัวเองว่าเราชอบเค้าหรือเปล่า เรารอเค้าตอบไลน์ รอเค้ากลับบ้าน รอคุยกับเค้า เค้าตอบช้าเราเริ่มงอน จนนุ่นต้องถามตัวเองว่าเราคิดอะไรกับเค้าหรือเปล่า แล้ววันนั้นเราตัดสินใจบอกกับพี่ทีว่าเราไม่ใช่คนในรูปที่เราส่งไป เราส่งรูปตัวจริงของเราให้พี่เค้าดู เราไม่ได้อวยตัวเองนะแต่เราก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร บอกเราบอกไปทั้งหมด พี่เค้าตอบเรามาว่า ทำแบบนี้ทำไม เราก็อธิบายให้ฟัง เราถามพี่เค้าว่า ยังรักเราเหมือนเดิมไหม พี่ทีตอบกลับมาว่า มันไม่เหมือนเดิม ก่อนที่เราจะตัดสินใจบอกความจริง เราถามพี่เค้าก่อนนะ ว่ารักเราที่หน้าตาหรือที่เราเป็นเรา พี่เค้าตอบว่า รักที่เราเป็นเรา นุ่นเลยตัดสินใจบอกความจริงไป แต่สุดท้ายพังค่ะ เค้าเหมือนโกรธเรา เหมือนไม่อยากคุยกับเรา ตอนนั้นเสียใจนะ เค้าไม่ทักไลน์มา เวลาที่เราคุยกันประจำมันก็ไม่เหมือนเดิม เค้าไม่ทักมา เราก็รอนะ ตอนนั้นเรารู้เลยว่าเรารักเค้าไปแล้ว แต่ก็บอกตัวเองว่า ก็ดีเหมือนกันเค้ามีแฟนแล้วดีกว่าปล่อยให้มันถล้ำลึกไปกว่านี้ เราเลยเลือกที่จะไม่คุยกับเค้า ตอนนั้นแอบเศร้านะ อยากรู้เค้าเป็นยังไงบ้าง เพราะทุกเช้าเราจะได้คุยกัน แต่ตอนนี้กลับนั่งเหงา สมน้ำหน้าเนาะที่ไปโกหกเค้า 555 เวลาผ่านไปเดือนนึง เราลาออกจากที่ทำงานแล้วมาสมัครงานใหม่ เราสมัครเข้าที่มหาลัยแห่งนึงในกรุงเทพ พอเราไปถึงที่ทำงานใหม่ เราแนะนำตัวกับพี่ๆในที่ทำงานและอาจารย์ในคณะนั้น พอเราแนะนำตัวเสร็จ เราได้ยินคนทวนชื่อเราจากด้านหลัง เราหันไปมองตามเสียง เราตกใจมากเพราะคนที่ทวนชื่อเราคือพี่ที พี่เค้าสอนอยู่ที่มหาลัยที่เราไปสมัครงานและคณะที่เราทำงาน เราพยายามเก็บอาการทำเหมือนไม่รู้จักเค้า เราก็ยกมือไหว้สวัสดีไปค่ะ แต่ที่ทำให้เราใจเต้นแรงแทบหลุดออกมานั้น พี่เค้าพูดกับเราเบาๆว่า "หายไปไหนมา"