มีใครชอบคิดมากแบบผมมั่งมั้ย

ตามหัวข้อเลยครับ
คือตอนนี้ผมคบกับผู้หญิงอยู่คนนึง ซึ่งผมมีความสุขมากกับความรักครั้งนี้
แต่มันจะติดปัญหานึงๆอยู่ คือ ผมชอบมานั่งนอย นั่งเสียใจ นั่งคิดมาก  อยู่คนเดียว
เกี่ยวกับเรื่องอดีตที่เขาผ่านมาว่า
เขาเคยมีความสุขกับคนก่อนๆยังไงมั่ง
เขาเคยรักคนก่อนๆมากเท่าเรารึป่าว
เขาเคยไปไหนมาด้วยกันบ่อยๆรึป่าว
เขาเคยมีความสุขร่วมกันยังไงบ้าง
มันทำให้ผมมานอนร้องไห้แบบนี้ทุกคืน ทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว ทั้งๆที่เข้าใจมาตลอดอยู่แล้ว แต่ทำไมต้องมานั่งคิดวนไปวนมาอยู่เรื่อยๆไม่หายสักที
หรือมันติดที่ว่า ผมไม่รู้ชื่อ ไม่รู้เลยว่า แฟนเก่าเขาเป็นใคร แฟนเก่าเขาอยู่ที่ไหน ยังเจอ ยังทักกับเขาอยู่รึป่าว
แต่แฟนผม ก็บอกตลอด ก็ให้ดูทุกอย่าง เวลาผมอยากรู้เวลาผมถามเขา  มันอาจจะฝั่งใจผมครั้งนั้นก็ได้ที่ครั้งหนึ่งผมคบกับเขาช่วงแรกๆแล้ววันนั้นผมไปเที่ยวกันแล้วผมก็ถามเกี่ยวกับแฟนเก่าเขาเรื่องนู้นนี่นั่นว่าเป็นยังไงกันมาบ้าง แล้วพอเที่ยวเสร็จกำลังจะกลับบ้าน คนที่เขาพูดถึงคนๆนั้นก็เดินสวนทางกับผม แล้วแฟนผมก็ทัก เขาก็หยอกๆกัน ผมก็เสียใจอยู่นะ แต่เก็บอาการไว้ แต่เขาก็บอกนะ เขากับมัน ได้ต่างคนต่างไปกันแล้ว แยกกันแล้วเลิกยุ่งกันแล้ว

แล้วเมื่อวานล่าสุดเลยคือ เดินเที่ยวกันอยู่ก็เดินคุยกันไปคุยกันมา เขาก็พูดขึ้นมาว่า ก็เนี่ยเหละกระเป๋าที่ซื้อให้ผมอะ ตอนแรกก็ไปถามๆ....(แฟนเก่า)นั่นเหละ แต่ก็ไม่ได้เลือกซื่อร้านที่มันเลือกให้  ผมได้ยินที ผมแบบสตั้นไปเลย ดาว หูอื้อแบบ เหมือนตอนนั้นเดินอยู่คนเดียวไม่มีใครอยู่ข้างๆ ใครเรียกไรก็ไม่ได้ยิน คือแบบจะร้องก็ไม่กล้าร้องเดินกลางห้างคนเยอะมกา
แล้วหลังจากขึ้นรถมา ผมก็พูดกับเขา ขอได้มั้ย อย่าเอาอดีตกลับมาทำร้ายเราสองคนได้มั้ย เลิกยุ่งกับมันได้มั้ย ขอร้อง
เขาก็ตอบรับมาว่าได้ ทำไมจะไม่ได้หละ  ผมก็โอเคขึ้นก็สบายใจขึ้น เขาก็บอกนะว่า ผมเป็นอย่างแรกในชีวิตเขาในหลายๆอย่างเลย

แต่มันก็ยังมาต้องคิดมากอยู่คนเดียวตลอดตลอดเวลา บางทีผมก็คิดนะ ผมเห็นแก่ตัวไปหวะ
เขายังยอมรับในตัวเราได้เลย ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง ทำไมกูเห็นแก่ตัวจังวะ

ใครเป็นแบบผมหรือเจอประสบการณ์แบบไหนลองมาเล่าให้ฟังกันหน่อยคับ หรือใครมีวิธีแก้เรื่องแบบนี้แนะนำที