คือเราชอบคนๆนึงมากๆเรียกว่าหลงเลยก็ได้(เรื่องยาวหน่อยนะทนอ่านกันนิดนึง)มาตั้งเเต่เดือนสามเเล้วก้อประมาน6เดือนได้เเล้วเเหละ เเล้วเคา้ก็รู้ว่าเราเเอบชอบเค้าด้วยเหมือนกันรู้มาตั้งเเต่อาทิตย์สองหรือสามที่เราชอบเค้า เเรกๆเราก็คุยกันดีเหมือนเพื่อนธรรมดาคุยกันเพราะเค้ายังเห็นเราเป็นเพื่อน เเต่สักพักเราก็เริ่มสังเกตุเเล้วก็ให้เพื่อนช่วยมองคนที่เราชอบให้ด้วย สรุปว่าเค้าก็ชอบเเอบมองเราเหมือนที่เราชอบเเอบมองเค้าเพราะว่าเค้าเป็นคนขี้อายเราเองก็ด้วย เเล้วเวลาเค้าคุยกับเราเค้าชอบไม่มองหน้า เค้ารังเกียจหรอ? หรือเเบบบางครั้งเวลาเราคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่เค้าก็จะชอบเค้ามาร่วมคุยด้วยเเต่ไม่คุยกับเราสะงั้น หรือเราคิดไปเอง?เเล้วก็มีครั้งนึงนะเค้าเคยให้ชอกโกเเลต(นำ้เน่าไปไหม?)เเต่ทั้งหมดนี้อยากรู้ว่าคิดไปเองไหม เพราะเราเคยถามเค้าไปตรงๆเเล้ว เเล้วเค้าบอกว่าเค้าชอบเราเเบบเพื่อน ก็เลยสับสนว่าทั้งหมดนี้เราคิดไปเองหรือว่าเค้าปากไม่ตรงกับใจ(เพราะเคาอาจจะยังลืมเเฟนเก่าไม่ได้หรอ?)เเต่ถึงเเม้จะโดนเค้าปฏิเสธเราก็ไม่สามารถไปไหนได้คือเหมือนเรารักเค้าไปเเล้ว เเละที่ไม่ไปไหนก็เพราะว่าเรายังคงคิดว่าเคา้ปากไม่ตรงกับใจ เเละคิดว่าน่าจะมีสักส่วนที่เค้าชอบเรา...เหมือนให้ความหวังตัวเอง
เรารู้สึกว่าปากคนที่เราชอบไม่ตรงกับใจเค้า