ความคิดถึง

กระทู้คำถาม
.... สวัสดีคับ สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ มันอาจเป็นเรื่องตลกเรื่องไร้สาระสำหรับบางคน แต่มันคือเรื่องที่ผมจำไปตลอดชีวิตเลยคับ ...
ย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน ผมได้เลิกกับแฟนที่คบกันมาร่วม5ปี สิ่งที่ทำให้ผมเสียเธอไป เกิดจากอะไรหลายๆอย่าง แต่ที่สำคัญเป็นเพราะผม ผมทำทุกอย่างพัง เพราะความไม่เคยได้สัมผัสกับคำว่าเสียเธอไปจริงๆ มันเลยทำให้ผมออกนอกลู่นอกทาง นับจากวันที่ผมเสียเธอไป ชีวิตของผมมันเเย่ลง ช่วง3-4เดือนแรกเป็นช่วงเวลาที่ทรมานมาก ผมเอาแต่กินเหล้า เมาไปวันๆ เวลาอยุ่คนเดียวหรือจะนอน ภาพความทรงจำดีๆที่ผมมีกับเธอมันตามมาหลอกหลอนทุกคืน ผมกลายเป็นคนจิตตก กลายเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า แต่ภายนอกไม่มีใครรับรู้เลย เพราะรอยยิ่มเพราะเสียงหัวเราะของผม พอเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ไช่ทุกอย่างจะดีขึ้น แต่มันกลับแย่ลง กาลเวลามันไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย ไม่ได้ช่วยให้แผลแห้งลง แต่มันกลายเป็นความรุ้สึกที่ติดตัว ติดอยุ่ในหัวผมตลอดเวลา นี่ก็ร่วมปีแล้วที่ผมเสียเธอไป    ผมขอแค่ให้เธอกลับมาให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมสัญญานเลยว่าชาตินี้ผมจะไม่มีวันเสียเธอไปอีก มันแย่นะคับที่สิ่งที่เราวาดฝันไว้ ดันไม่มีโอกาสได้ทำมัน ทุกครั้งที่ผมคิดถึงเธอ ผมโคตรเกลียดตัวเองทุกครั้ง ว่าทำไมตอนมีโอกาส ไม่รักษาเอาไว้ เวลาที่ผ่านมา ใครผ่านเข้ามาไม่เคยมีใครมาแทนที่เค้าได้เลย ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ตลอดเวลาในทุกๆวัน ผมไม่เคยลืมคุณเลยนะ แต่มันกลับคิดถึงมากขึ้นๆ
..... อยากฝากเรื่องของผม ไว้เป็นเป็นตัวอย่างนะคับ
“ อย่าอยากรักษา ในวันที่ไม่มีโอกาสได้รักษา “
                                        
                                         🖤 kamonwan
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่