คือตอนนั้นอยู่ ม.4 เราแอบชอบน้อง ม.3 คนหนึ่ง
คือเราก็เฉยๆนะเพราะว่าไม่กล้าเข้าไปคุยกับน้องเขาเพราะกลัวความรักมันเป็นเหมือนอดีตที่ทำให้เราไม่กล้าที่จะเป็นมากกว่านั้น เราบอกกับตัวเองว่าแค่แอบชอบนะดีแล้ว ขอแค่เจอน้องเขาก็มีความสุขมากแล้ว จนขึ้นมา ม.5 ตามประสาคนโสดก็ใช้ชีวิตธรรมดาไม่เอาใจไปผูกมัดกับใครไว้ เราโสดมาสัก2-3 ปีได้ วันเปิดเทอมใหม่ก็เป็นมหกรรมรับน้องของรร. เราก็ไม่รู้ว่าน้องอยู่ห้องนี้จนวันที่ไปจับฉลากน้องรหัสของสายเราแล้วพบว่าน้องอยู่ห้องสายรหัสเดียวกับเราอะคือตอนนั้นกรี๊ดในใจดีใจมาก พอวันรับน้องจริงๆหลังเลิกเรียนเราลืมไปผูกแขนน้องเพราะเราสนใจน้องรหัสเราอยู่แล้วก็ไปถ่ายรูปกับน้องรหัสเพื่อนสนิทคือตอนนั้นเป็นช่วงที่ชุลมุนมากแล้วก็ทยอยพากันกลับบ้าน ตอนเเรกนึกว่าน้องกลับบ้านแล้วเราก็มองหาน้องเขาอยู่จนน้องเขาเดินผ่านมาเราเลยขอถ่ายรูปกับน้องเขาแล้วผูกแขนให้น้อง ย้ำว่าไม่เคยแอดเฟซน้องเขาไปเพราะว่าเราหาไม่เจอ พอมาวันหนึ่งน้องเขาแอดเฟซเรามาคือแบบ555 แล้วน้องมีเพื่อนในเฟซ200กว่าคนนี้แหละ (เราว่าน้องเขาวนเวียนอยู่ในชีวิตเรานะตอนแรกหาเฟซไม่เจอมาเป็นปีๆพอมาวันหนึ่งน้องเขากลับแอดเฟซเรามา เราแอบชอบอยู่ห่างๆน้องไม่เคยรู้จักเราพอมาวันนี้ได้เป็นสายรหัสกันได้แต่ส่องเฟซน้องไม่เคยไปก้าวกร่ายในชีวิตน้องขอความเมตตาจากเบื้องบนทำให้เราได้พบเจอได้เจอหน่อยเถอะ)
ขอ How to ความกล้าในความรักครั้งนี้หน่อยค่ะ
คือเราก็เฉยๆนะเพราะว่าไม่กล้าเข้าไปคุยกับน้องเขาเพราะกลัวความรักมันเป็นเหมือนอดีตที่ทำให้เราไม่กล้าที่จะเป็นมากกว่านั้น เราบอกกับตัวเองว่าแค่แอบชอบนะดีแล้ว ขอแค่เจอน้องเขาก็มีความสุขมากแล้ว จนขึ้นมา ม.5 ตามประสาคนโสดก็ใช้ชีวิตธรรมดาไม่เอาใจไปผูกมัดกับใครไว้ เราโสดมาสัก2-3 ปีได้ วันเปิดเทอมใหม่ก็เป็นมหกรรมรับน้องของรร. เราก็ไม่รู้ว่าน้องอยู่ห้องนี้จนวันที่ไปจับฉลากน้องรหัสของสายเราแล้วพบว่าน้องอยู่ห้องสายรหัสเดียวกับเราอะคือตอนนั้นกรี๊ดในใจดีใจมาก พอวันรับน้องจริงๆหลังเลิกเรียนเราลืมไปผูกแขนน้องเพราะเราสนใจน้องรหัสเราอยู่แล้วก็ไปถ่ายรูปกับน้องรหัสเพื่อนสนิทคือตอนนั้นเป็นช่วงที่ชุลมุนมากแล้วก็ทยอยพากันกลับบ้าน ตอนเเรกนึกว่าน้องกลับบ้านแล้วเราก็มองหาน้องเขาอยู่จนน้องเขาเดินผ่านมาเราเลยขอถ่ายรูปกับน้องเขาแล้วผูกแขนให้น้อง ย้ำว่าไม่เคยแอดเฟซน้องเขาไปเพราะว่าเราหาไม่เจอ พอมาวันหนึ่งน้องเขาแอดเฟซเรามาคือแบบ555 แล้วน้องมีเพื่อนในเฟซ200กว่าคนนี้แหละ (เราว่าน้องเขาวนเวียนอยู่ในชีวิตเรานะตอนแรกหาเฟซไม่เจอมาเป็นปีๆพอมาวันหนึ่งน้องเขากลับแอดเฟซเรามา เราแอบชอบอยู่ห่างๆน้องไม่เคยรู้จักเราพอมาวันนี้ได้เป็นสายรหัสกันได้แต่ส่องเฟซน้องไม่เคยไปก้าวกร่ายในชีวิตน้องขอความเมตตาจากเบื้องบนทำให้เราได้พบเจอได้เจอหน่อยเถอะ)