ถ้ามีคนมาบอกว่าสิ่งที่คุณชอบมันไร้สาระปัญญาอ่อนจะรู้สึกยังไงถ้าคนเหล่านั้นคือคนในครอบครัวคุณเอง

ผมเป็นคนปกติ.........อยู่มัธยมต้น ตั้งแต่เกิดมาจะ15ปีไม่เคยหาความสุขจริงๆเจอเลย จนกระทั่งต้นปีทีผ่านมา รอยยิ้มที่ผมมีให้สิ่งนั้นมันมากกว่าเอาทั้ง15ปีมารวมกันอีก บอกตรงๆเลยละกัน สิ่งนั้นคือ "BNK48" ผมรักมากกกกกก ไม่เคยรักอะไรขนาดนี้มาก่อน ผมใช้เงินเก็บของผมซื้อ สิ่งที่ผมอยากได้ แต่วันนี้ ความสุขผมมันไม่อยู่แล้ว วันนั้น เป็นวันอังคาร ผมสั่งของมาโดยใช้เงินของตัวเอง "แม่" สั่งให้ผมเปิดสิ่งนั้นให้ดู หลังจากนั้นให้นำทุกอย่างที่เกี่ยวกัยBNKมาวางบนโต๊ะ แล้วก็เอา"เท้า"เขี่ยของพวกนั้นตกลงจากโต๊ะด้วยความรุนแรง.......(หลังจากนี้จะมีเนื้อหาที่รุนแรงและหยาบคาย)ต่อจากนั้นแม่ก็พูดว่า......ยิ้มนี่ทำอะไรให้มั่ง มันเคยหาข้าวให้-มั้ย อียิ้มนี่รู้มั้ยว่าไปรอมันแต่เช้า........น้ำตาผมเริ่มคลอ.....แม่ผมจึงกล่าวขึ้นมาว่า ถ้าร้องไห้กูจะฉีกพวกนี้ที้และเผาทิ้งให้หมด........จุดเริ่มต้นไม่ได้อยู่ที่ตรงนี้.......มันอยู่นานแล้ว...วันนั้นเป็นวันประกาศรางวัล ผมก็หวีดของผมปกตหวีดแบบเกรงใจ แม่ผมบอกว่า เป็น ยิ้มไรปัญญาอ่อนหรอ อย่าให้มันเกินไป........หลังจากเหตุการเอาเท้าเขี่ยไม่นาน ในบ้านทะเลาะกัน แม่ผมบอกกับผมว่า ถ้ายังชอบBNKนี่อยู่อีกเตรียมเก็บของออกจากบ้านนี้ไปเลย......ตอนนั้นผมอยากบอกกับเขาว่า ผมไม่ได้ชอบตั้งแต่ที่คุณทำกริยาทำร้ายจิตใจผมในวันนั้นแล้ว ตอนนี้ผมไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรแล้ว หลาคนอาจจะบอกเวอร์ เกินไป แต่มันเป๋นแบบนั้นจริงๆ เหมือนกับความสุขมันตายไปจากหัวใจแล้ว ถ้าคุณเสียสิ่งที่คุณรักไปคุณก็เศร้า ผมไม่อยากให้เหตุการแบบนี้เกิดขึ้นกับใคร เพราะมันเจ็บจริงๆ ถ้าคุณเป็นผม คุณจะทำยังไงกับชีวิตนี้ดี.......ตอนนี้ผมไม่อยากอยู่ต่อไปแล้วไม่เกี่ยวกับBNKมันเกี่ยวกับความร็สึกล้วนๆ
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 9
ขอเพิ่มเติมนิดนึงค่ะ ตัวดิฉันเป็นเจ้าของบัญชีพันทิพอันนี้ค่ะ เป็นพี่สาวของคนที่มาตั้งกระทู้นี้ และอยู่ในเหตุการณ์ทุกอย่างค่ะ

จะบอกอย่างแรกเลยค่ะว่าเริ่มแรก "คุณแม่ไม่เคยค้าน" เลยค่ะว่าน้องจะชอบอะไรทำอะไร แต่ต้องอยู่ในขอบเขต คุณแม่ไม่ได้ห้ามปรามน้องเลยค่ะ จนวันนึงคุณแม่คิดว่ามันเกินไปค่ะ เพราะตัวเงินเก็บที่น้องบอกว่าเก็บมา เขาเอามาจากการอดข้าวอดน้ำกินแต่มาม่าทุกวัน ขอเงินแม่ไปรร.เป็นรายอาทิตย์ อาทิตย์ละ 500-600 แต่ใช้จริงๆแค่ 200 ไม่เกิน 300 ต่ออาทิตย์ เพราะเอาแต่อดกินแต่มาม่าค่ะ คนเป็นแม่คงยอมไม่ได้หรอกค่ะ ที่ต้องอดข้าวอดน้ำ กินแต่ของที่ไม่ดี เพื่อที่จะเอาเงินไปซื้อของอะไรพวกนั้น ทำให้คุณแม่เปลี่ยนมาเป็นรายวันค่ะ แต่ที่คุณแม่ไม่ชอบมากๆคือกิริยาของน้องค่ะ ทำหน้าไม่พอใจใส่แม่ เหวี่ยงใส่ สีหน้าไม่สมควรที่จะพูดกับแม่เลยค่ะ จึงทำให้คุณแม่โกรธ

แล้วก็ที่คุณแม่ไม่ให้น้องติดตามวงนี้ ยังมีอีกหลายเหตุผล ยกตัวอย่างเหตุผลใหญ่อีกเหตุผลนอกจากเรื่องอดข้าวค่ะ คือเรื่องเรียนเรื่องการบ้าน
น้องกลับมาจากรร. ไม่ทำอะไรเลยค่ะ แต่นั่งเล่นโทรศัพท์เปิดทีวี ดูแต่วงวงนั้นค่ะ จนงานค้างเต็มไปหมด อาจารย์โทรมาแจ้งคุณแม่บ่อย ว่าไม่ส่งงาน ซึ่งสาเหตุมันก็มาจากน้องแยกเวลาไม่เป็นค่ะ ทุ่มเวลาให้ผิดอย่าง ทำให้ตัวเองเสียหาย ไม่มีความรับผิดชอบ คุณแม่เลยต้องเด็ดขาดกับน้องค่ะ

ที่พูดมาทั้งหมดนี้คือคุณแม่มาพูดกับเราเองเลยค่ะ ว่าทำไมคุณแม่ถึงต้องทำแบบนั้น ถึงใครคนอื่นว่ามันเกินไปหรืออะไร สำหรับดิฉันคนในครอบครัว เห็นว่าสมควรแล้ว เพราะทุกเรื่องที่บอกไป คุณแม่กล่าวเตือนหลายหนก่อนที่จะเด็ดขาดจริงจังแล้วค่ะ แต่น้องก็ยังไม่แก้ไข และไม่ปรับตัวเอง

สุดท้ายค่ะจะฝากเผื่อน้องมาเห็นนะคะ "ทุกอย่างที่แม่ทำ คือเพื่อตัวน้องเองทั้งนั้นค่ะ อะไรที่คิดว่าดีคุณแม่เขาไม่ห้ามหรอกนะคะ"
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่