ช่วยแต่งโคลงสุภาพให้หน่อยค่ะ เหลือบาทสุดท้ายจบไม่ได้ T_T

อนิจจา นกขมิ้น บินเร่ร่อน เกาะกิ่งสน ไร้คอน ค่ำนอนไหน สุรีย์ฉาย ตาวันลา ลับทิวไม้ เดียวดายกลาง ป่าใหญ่ ใกล้สนธยา สนกิ่งแห้ง เกาะเกี่ยว กายเหน็บหนาว ตาวันลับ อีกคราว ทั่วราวป่า แสงเจิดจ้า สาดส่อง ต้อง

ตอนที่ 15 "วันที่โลก เริ่มฟังเด็กบ้าง" เช้าวันหนึ่ง เด็กตื่นขึ้นมา พร้อมคำถาม แต่เขาไม่ได้รีบถามใคร เขาเพียงแค่ออกไปนั่งใต้ต้นไม้ ที่เขาชอบนั่งเสมอ ลมพัด ผ่านใบไม้ เกิดเสียงกรอบแกรบเบา