เราแต่งงานมาแล้ว 9 ปี มีลูกสาวคนนึงอายุ 7 ขวบ
พ่อแม่เราทำเกษตรกรรมครบวงจร ทำนา 6 ไร่ มีข้าวเหลือเฟือ แต่ไม่ขายเพราะราคาตกต่ำไม่คุ้มค่าแรง เราก็ได้ข้าวของพ่อแม่มากินเป็นประจำ ก็ไม่ได้ร่ำรวย แต่พออยู่พอกิน อายุเกิน 60 แล้วทั้ง 2 ท่าน เรามีพี่น้องทั้งหมด 4 คน
เราไม่ได้ส่งเงินให้พ่อแม่เลย เพราะพ่อแม่บอกว่ายังทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองได้ ลูกทุกคนไม่ได้ส่งเงินให้พ่อแม่เลย
มีซื้อของใช้ นม ของกินต่างๆ ไว้ให้เมื่อได้กลับไปหา เราให้เงินพ่อแม่จะไม่อยากรับเงินลูกเพราะคิดว่าลูกต้องสร้างตัว
เราเองยังไม่มีบ้าน มีรถคันนึง
เมื่อมีโอกาสกลับบ้านไปหาพ่อแม่ท่านจะให้เงินลูกเสมอ ถ้าเราจะกลับบ้านท่านจะรอรับลูกอยู่บ้านแม้ว่างานจะเยอะแค่ไหน จะไปทำงานก็ขอรอเจอหน้าลูกกอ่นแล้วค่อยไป ท่านกลัวลูกลำบาก และบอกเราเสมอว่าแม่เองก็ไม่ได้ให้เงินพ่อแม่เหมือนกัน
แม่บอกว่าทุกคนต้องสร้างครอบครัวของตนเอง เราให้เงินพ่อแม่ไป ท่านเก็บไว้ให้ทั้งหมดไม่ใช้เงินนั้นเลย
เรากับพ่อแม่คือต่างคนต่างให้กัน ทั้งที่แต่ละฝ่ายก็ต่างไม่ได้มีเงินเยอะแยะนัก
พ่อแม่จะซื้อของเล็กของใหญ่ท่านจะไม่รบกวนใคร ลงทุนเอง ซื้อเอง ไม่ให้ลูกต้องเดือดร้อนช่วยออก
ถ้าเรากลับไปหาพ่อแม่ กับข้าวทุกอย่างท่านเป็นคนซื้อ เพราะคิดว่าลูกหมดเงินไปเยอะกับค่าเดินทางและของฝาก อยากกินไรไปถึงปุ๊บพร้อมกินเลยจ้า และยังมีเผื่อไว้ในมื้อถัดไปอีกอักโข
พ่อแม่สามีเราอายุยังไม่ถึง 60 ไม่ได้ทำงานอะไร พ่อสามีติดเหล้าอย่างหนัก ทำนา 10 ไร่ แต่ละปีข้าวไม่พอกิน มีรับจ้างบ้างประปรายแฟนเราเป็นลูกคนเดียว
ส่งเงินให้พ่อแม่แฟนทุกเดือน เดือนละ 3,000 บาท ถ้าเราไปบ้านสามีเราต้องเป็นคนซื้อกับข้าวทุกอย่าง 100% อยากกินอะไรก็ซื้อไปและทำกินเอง
กลับบ้านเทศกาลก็มีแบบพาเข้าห้างร้าน คือให้เลือกเองเลยว่าอยากได้อะไร สามีเราจ่ายทั้งหมด กรณีนี้จะมีปีละ 2 ครั้ง คือสงกรานต์และปีใหม่งบส่วนนี้ก็ตกปีละ 10,000 ละนะ
ถ้าพ่อแม่สามีจะซื้อของเล็กหรือใหญ่ ลูกต้องเป็นคนลงทุน เป็นคนออกเงินซ์้อให้ทั้งหมด โดยที่พ่อแม่ไม่ได้ช่วยออกเลยแม้แต่บาทเดียว
เราไม่ได้พาลูกออกจากบ้านในวันหยุดเลย กินใช้อย่างประหยัด มีค่างวดรถ ค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าประกันชีวิตทั้งของพ่อแม่เราพ่อแม่สามีและครอบครัวเราเดือนนึงก็เกือบ 6,000
เราไม่มีเงินเก็บเลย ส่วนใหญ่แทบไม่ชนเดือน รายได้เดือนนึง 35,000-45,000 บาท
บางทีเราท้อ เรามีรายได้ขนาดนี้แต่ไม่เหลือเก็บเลย
ไม่ได้เก็บเพื่อวางแผนการศึกษาให้ลูก ไม่ได้พาลูกเข้าโรงเรียนดีๆ ไม่ได้พาลูกไปเรียนรู้โลกภายนอกใดๆเลย
ถ้าคิดแค่ในระยะเวลา 2 ปีมานี้เราหมดเงินไปกับฝั่งสามีเดือนละ 3,000*24=72,000 ลงทุนใช้เงินก้อนแรก 80,000 ก้อนที่สอง 52,000 ก็เป็นเงิน2++,+++ นี่ยังไม่รวมค่าประกันชีวิต ค่าจุกจิก ฯลฯ
คือมันน้อยใจ เราทุ่มเทให้ ให้แบบไร้เงือนไข ให้แบบที่ตัวเองไม่เหลือเก็บเลยสักบาท พอเรากลับไปหาเขาแค่ปีละ 2 ครั้ง เขาไม่เคยแสดงอาการต้อนรับ
กลับไปเจอแต่บ้านที่ว่างเปล่า ทั้งที่เขาไม่ได้ทำงานอะไร คือไม่ได้ให้ความสำคัญว่าลูกมาหาแค่ปีละ 2 ครั้งอะ
เรากับสามีไม่เล่นหวย ไม่ยุ่งอบายมุขทั้งปวง มีดื่มบ้างนานๆทีปีละครั้งสองครั้ง
ก็มีปัญหากันบ้างธรรมดาของชีวิตคู่
เราอยากหย่ากับสามีเพราะพ่อแม่เขาไม่ทำงาน ไม่สามารถเลี้ยงดูตังเองได้ทั้งที่ร่างกายแข็งแรงครบถ้วน 32 และสามีเราก็รับภาระทุกอย่างเอาไว้หมด
สามีไม่เคยคิดที่จะไม่ส่งเงินให้พ่อแม่เลย จะมีหรือไม่มีก็ต้องส่งทุกเดือน ขณะที่ไม่เคยถามเลยว่าพ่อแม่เรากินอยู่อย่างไร มีเงินใช้ไหม
จากเหตุผลที่ว่ามาทั้งหมดนี้ ถ้าสามีไม่มีแผนที่จะปรับโครงสร้างในการบริหารครอบครัว เราคิดว่าจะตัดใจเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
แม่แนะนำว่า สมควรถอยก็ถอย หลานคนเดียวแม่เลี้ยงได้
ถ้าตัดสินใจหย่า เราจะเห็นแก่ตัวไปไหม จะใจร้ายกับพ่อของลูกมากไปรึเปล่า
เรามีปัญหาครอบครัวอยู่หลายเรื่อง แต่สรุปแล้วมีอยู่เรื่องเดียวคือเรื่องเงิน ขอความคิดเห็นคำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์ด้วยค่ะ
พ่อแม่เราทำเกษตรกรรมครบวงจร ทำนา 6 ไร่ มีข้าวเหลือเฟือ แต่ไม่ขายเพราะราคาตกต่ำไม่คุ้มค่าแรง เราก็ได้ข้าวของพ่อแม่มากินเป็นประจำ ก็ไม่ได้ร่ำรวย แต่พออยู่พอกิน อายุเกิน 60 แล้วทั้ง 2 ท่าน เรามีพี่น้องทั้งหมด 4 คน
เราไม่ได้ส่งเงินให้พ่อแม่เลย เพราะพ่อแม่บอกว่ายังทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองได้ ลูกทุกคนไม่ได้ส่งเงินให้พ่อแม่เลย
มีซื้อของใช้ นม ของกินต่างๆ ไว้ให้เมื่อได้กลับไปหา เราให้เงินพ่อแม่จะไม่อยากรับเงินลูกเพราะคิดว่าลูกต้องสร้างตัว
เราเองยังไม่มีบ้าน มีรถคันนึง
เมื่อมีโอกาสกลับบ้านไปหาพ่อแม่ท่านจะให้เงินลูกเสมอ ถ้าเราจะกลับบ้านท่านจะรอรับลูกอยู่บ้านแม้ว่างานจะเยอะแค่ไหน จะไปทำงานก็ขอรอเจอหน้าลูกกอ่นแล้วค่อยไป ท่านกลัวลูกลำบาก และบอกเราเสมอว่าแม่เองก็ไม่ได้ให้เงินพ่อแม่เหมือนกัน
แม่บอกว่าทุกคนต้องสร้างครอบครัวของตนเอง เราให้เงินพ่อแม่ไป ท่านเก็บไว้ให้ทั้งหมดไม่ใช้เงินนั้นเลย
เรากับพ่อแม่คือต่างคนต่างให้กัน ทั้งที่แต่ละฝ่ายก็ต่างไม่ได้มีเงินเยอะแยะนัก
พ่อแม่จะซื้อของเล็กของใหญ่ท่านจะไม่รบกวนใคร ลงทุนเอง ซื้อเอง ไม่ให้ลูกต้องเดือดร้อนช่วยออก
ถ้าเรากลับไปหาพ่อแม่ กับข้าวทุกอย่างท่านเป็นคนซื้อ เพราะคิดว่าลูกหมดเงินไปเยอะกับค่าเดินทางและของฝาก อยากกินไรไปถึงปุ๊บพร้อมกินเลยจ้า และยังมีเผื่อไว้ในมื้อถัดไปอีกอักโข
พ่อแม่สามีเราอายุยังไม่ถึง 60 ไม่ได้ทำงานอะไร พ่อสามีติดเหล้าอย่างหนัก ทำนา 10 ไร่ แต่ละปีข้าวไม่พอกิน มีรับจ้างบ้างประปรายแฟนเราเป็นลูกคนเดียว
ส่งเงินให้พ่อแม่แฟนทุกเดือน เดือนละ 3,000 บาท ถ้าเราไปบ้านสามีเราต้องเป็นคนซื้อกับข้าวทุกอย่าง 100% อยากกินอะไรก็ซื้อไปและทำกินเอง
กลับบ้านเทศกาลก็มีแบบพาเข้าห้างร้าน คือให้เลือกเองเลยว่าอยากได้อะไร สามีเราจ่ายทั้งหมด กรณีนี้จะมีปีละ 2 ครั้ง คือสงกรานต์และปีใหม่งบส่วนนี้ก็ตกปีละ 10,000 ละนะ
ถ้าพ่อแม่สามีจะซื้อของเล็กหรือใหญ่ ลูกต้องเป็นคนลงทุน เป็นคนออกเงินซ์้อให้ทั้งหมด โดยที่พ่อแม่ไม่ได้ช่วยออกเลยแม้แต่บาทเดียว
เราไม่ได้พาลูกออกจากบ้านในวันหยุดเลย กินใช้อย่างประหยัด มีค่างวดรถ ค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าประกันชีวิตทั้งของพ่อแม่เราพ่อแม่สามีและครอบครัวเราเดือนนึงก็เกือบ 6,000
เราไม่มีเงินเก็บเลย ส่วนใหญ่แทบไม่ชนเดือน รายได้เดือนนึง 35,000-45,000 บาท
บางทีเราท้อ เรามีรายได้ขนาดนี้แต่ไม่เหลือเก็บเลย
ไม่ได้เก็บเพื่อวางแผนการศึกษาให้ลูก ไม่ได้พาลูกเข้าโรงเรียนดีๆ ไม่ได้พาลูกไปเรียนรู้โลกภายนอกใดๆเลย
ถ้าคิดแค่ในระยะเวลา 2 ปีมานี้เราหมดเงินไปกับฝั่งสามีเดือนละ 3,000*24=72,000 ลงทุนใช้เงินก้อนแรก 80,000 ก้อนที่สอง 52,000 ก็เป็นเงิน2++,+++ นี่ยังไม่รวมค่าประกันชีวิต ค่าจุกจิก ฯลฯ
คือมันน้อยใจ เราทุ่มเทให้ ให้แบบไร้เงือนไข ให้แบบที่ตัวเองไม่เหลือเก็บเลยสักบาท พอเรากลับไปหาเขาแค่ปีละ 2 ครั้ง เขาไม่เคยแสดงอาการต้อนรับ
กลับไปเจอแต่บ้านที่ว่างเปล่า ทั้งที่เขาไม่ได้ทำงานอะไร คือไม่ได้ให้ความสำคัญว่าลูกมาหาแค่ปีละ 2 ครั้งอะ
เรากับสามีไม่เล่นหวย ไม่ยุ่งอบายมุขทั้งปวง มีดื่มบ้างนานๆทีปีละครั้งสองครั้ง
ก็มีปัญหากันบ้างธรรมดาของชีวิตคู่
เราอยากหย่ากับสามีเพราะพ่อแม่เขาไม่ทำงาน ไม่สามารถเลี้ยงดูตังเองได้ทั้งที่ร่างกายแข็งแรงครบถ้วน 32 และสามีเราก็รับภาระทุกอย่างเอาไว้หมด
สามีไม่เคยคิดที่จะไม่ส่งเงินให้พ่อแม่เลย จะมีหรือไม่มีก็ต้องส่งทุกเดือน ขณะที่ไม่เคยถามเลยว่าพ่อแม่เรากินอยู่อย่างไร มีเงินใช้ไหม
จากเหตุผลที่ว่ามาทั้งหมดนี้ ถ้าสามีไม่มีแผนที่จะปรับโครงสร้างในการบริหารครอบครัว เราคิดว่าจะตัดใจเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
แม่แนะนำว่า สมควรถอยก็ถอย หลานคนเดียวแม่เลี้ยงได้
ถ้าตัดสินใจหย่า เราจะเห็นแก่ตัวไปไหม จะใจร้ายกับพ่อของลูกมากไปรึเปล่า