แฟนผมบอกว่าไม่ว่าง แต่ไม่บอกว่าไปทำอะไร
ผมรู้ใจเขาว่าไม่ชอบเซ้าซี้ มีโลกส่วนตัว ฯลฯ
มารู้อีกทีคือเขาก็มาบอกเองว่าไปกินข้าวกับรุ่นพี่ที่สนิทมากคนนึง ไม่อยากบอกใคร เพราะพี่เขาตั้งใจเลี้ยงข้าวส่วนตัว
ไม่คิดจะบอกเราทั้งหมดแต่แรกว่าไปกัน2คน
กลัวเราคิดมาก จะชวนไปด้วยก็เกรงใจรุ่นพี่ต้องมาเลี้ยงเราอีก
ส่วนตัวผมคิดว่า ถ้าบอกความจริงแต่แรก ผมจะรู้สึกดีที่แฟนคุยได้ทุกเรื่อง บอกได้ทุกอย่าง
แต่เป็นแบบนี้ผมรู้สึกเศร้า เพราะในใจคิดแต่ว่าแฟนให้ความสำคัญรุ่นพี่คนนี้มากจนมีความลับกับเรา ผมคิดแง่ดีว่า คนเราต้องมีเพื่อนสนิทที่คุยอะไรๆแค่2คนได้เท่านั้น แต่ความน้อยใจของผมมันมีมากกว่าเหตุผล
ผมควรปรับตัวยังไงต่อไปดีครับ
แฟนไม่กล้าบอก
ผมรู้ใจเขาว่าไม่ชอบเซ้าซี้ มีโลกส่วนตัว ฯลฯ
มารู้อีกทีคือเขาก็มาบอกเองว่าไปกินข้าวกับรุ่นพี่ที่สนิทมากคนนึง ไม่อยากบอกใคร เพราะพี่เขาตั้งใจเลี้ยงข้าวส่วนตัว
ไม่คิดจะบอกเราทั้งหมดแต่แรกว่าไปกัน2คน
กลัวเราคิดมาก จะชวนไปด้วยก็เกรงใจรุ่นพี่ต้องมาเลี้ยงเราอีก
ส่วนตัวผมคิดว่า ถ้าบอกความจริงแต่แรก ผมจะรู้สึกดีที่แฟนคุยได้ทุกเรื่อง บอกได้ทุกอย่าง
แต่เป็นแบบนี้ผมรู้สึกเศร้า เพราะในใจคิดแต่ว่าแฟนให้ความสำคัญรุ่นพี่คนนี้มากจนมีความลับกับเรา ผมคิดแง่ดีว่า คนเราต้องมีเพื่อนสนิทที่คุยอะไรๆแค่2คนได้เท่านั้น แต่ความน้อยใจของผมมันมีมากกว่าเหตุผล
ผมควรปรับตัวยังไงต่อไปดีครับ