หลงผิดคิดอกตัญญู

ประสบการณ์ที่จะเล่าต่อจากนี้ เป็นประสบการณ์ตรงที่เกิดจากความโง่เขลาเบาปัญญา จากคนที่ตั้งปณิธานที่จะรักดูแลพ่อแม่ กลับไปเห็นความสำคัญของคนรัก ไม่ว่าเค้าพูดอะไร เราก็หลงเชื่อทุกสิ่งอย่าง ซึ่งอันที่จริงก็ใช่จะไม่มีส่วนถูกเลย แต่ครอบครัวใครบ้างจะไม่เคยทำผิด เราอาจโกรธครอบครัวตัวเองที่ทำไม่ดีกับเรา แต่ถ้าเราไม่เชื่อคนรักของเรา เราคงไม่ทำกรรมหนักกับพ่อแม่ขนาดนี้ คนรักหลอกลวงอะไรเราก็เชื่อทุกสิ่งอย่าง เค้าให้เราขายบ้านที่เราให้พ่อแม่อยู่ เราก็ทำ โดยให้พ่อแม่ไปอยู่กับพี่สาว ใหม่ๆ เค้าดูเป็นคนดีให้เรารักครอบครัวกตัญญู แต่ระยะหลังจากที่คบกับไปหลายปี คนรักและครอบครัวเรามีปัญหากันตลอดเข้ากันไม่ได้เลย และเค้าเป่าหู คือเพิ่งจะมาฉลาดว่า ที่เค้าคอยพูดย้ำๆ ถึงสิ่งที่ครอบครัวทำไม่ดีกับเราบ่อยครั้ง ให้เรารู้สึกไม่ดีกับครอบครัวตัวเองตลอดเวลา บอกให้เราอย่าใจอ่อน เราก็หลงเชื่อตามนั้น และคิดไม่ดีกับครอบครัวตัวเอง ใครพูดอะไรก็ไม่ฟัง ฟังแต่คนรักเราเท่านั้น หันไปสนใจแต่ครอบครัวของคนรัก เราหันหลังให้ครอบครัวตัวเองโดยหันไปสงเสียคนรักให้เรียนแทน สิ่งที่ตอบแทนเรามา ณ บัดนี้ คือเค้านอกใจเราไปมีคนอื่น ไม่เพียงเท่านั้น เค้ายังเอาเงินที่เก็บด้วยกันไปทั้งหมดซึ่งไม่รู้จะเรียกเก็บด้วยกันถูกมั้ย เพราะในนั้นมีเงินของเราแถมเงินเก็บเค้าที่เค้าเก็บ แต่ชีวิตเค้าเราเลี้ยงดูซื้อของให้ทั้งหมด เพราะเค้าทำงานแค่2ปี ขณะที่เราทำงานมาตั้งแต่ต้นจนเกือบสิบปีที่คบกัน ในวันที่เค้าจากไป เค้าทิ้งเงินให้เรากินข้าวแค่พันเดียว เราขอร้องเค้าว่าให้เราบ้างเถอะเพราะนี่แม่ต้องมาเลี้ยงเราแล้วนะ แต่ไม่มีน้ำใจจากเค้าเลย มิหนำซ้ำ เค้ามีคนอื่นแล้วก็ยังกลับมาหลอกเอาบัตรเราไปรูดซื้อของให้ตัวเองดูดีในสายตาคนใหม่ จนเราต้องมานั่งผ่อนหนี้นี้แทน ไม่นับการผ่อนมือถือที่เค้าต้องใช้ไอโฟนราคาแพง แต่เราต้องใช้แค่หัวเว่ย และที่หนักคือครอบครัวของเค้ารู้เห็นที่เค้านอกใจเรามานานแล้วแต่ทุกคนรวมหัวกันปิดบังเรา เพียงเพื่อต้องการผลประโยชน์จากเรา ซึ่งเค้าได้จากเราไปไม่น้อยทีเดียว อย่างน้อยเงินที่เก็บไปเรียนนั่นก็อยู่ได้3ปี แต่เค้าว่าแค่นี้ยังไม่พอ เพราะหลักสูตรอาจเรียนถึง5ปี แต่เราส่งเสียเค้ามาแล้ว 1ปี เค้าคิดทุกอย่างแล้วเค้าจึงไม่คิดให้เราเลย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราได้รับเป็นเพราะเราทำไม่ดีกับพ่อแม่ คนที่ไม่มีวันจะทำร้ายเรา ใครที่หลงผิดแบบเดียวกับเราหากเข้ามาอ่าน อยากให้ฉุกคิดสักนิดนะ เหมือนกรณีเรา ทำไมคนรักถึงพูดให้เราคิดไม่ดีกับที่บ้านตัวเอง แล้วทำไมเค้าถึงจงเกลียดจงชังที่บ้านเรานัก ทำไมเราจึงไม่รู้สึกตัวคิดได้ ทุกอย่างไม่สำคัญแล้ว เพราะ ณ วันนี้เรายังโชคดีที่ยังมีพ่อแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่ให้เราได้ชดเชยความผิดที่ทำมาทั้งหมด ในวันที่เราตาสว่าง ว่าคนที่เรารักนักหนา ที่แท้เข้ามาเพื่อหวังผลประโยชน์จากเราทั้งหมด ตบตาเราได้อย่างแนบเนียน แถมจากไปชนิดที่ความเจ็บปวดไหนก็ไม่อาจบรรยายได้ นั่นเพราะเราทำตัวเองทั้งหมด โทษใครไม่ได้เลยนอกจากตัวเอง เราได้กลับไปหาพ่อแม่ เอาธูปเทียนแพ ไปกราบ ล้างเท้าท่านแล้วเอาน้ำล้างเท้ามารดหัวในความโง่บัดซบของตัวเอง แล้วตั้งหน้าตั้งตาตั้งใจชดเชยความผิดทั้งหมดที่ได้ทำไว้กับพ่อแม่ใหม่ เราถึงบอกว่าเรายังโชคดีที่พวกเค้ายังมีชีวิต และเรายังมีชีวิตไม่ได้คิดสั้น นี่ถ้าวันนั้นเราตัดสินใจคิดสั้นไปจริงๆ คนที่เราเคยรักจะได้เงินจากเราไปอีกมหาศาล เพราะเค้าให้เราทำทุกอย่างเพื่อยกให้เป็นของเค้าในวันที่เราตาย นี่โชคดีขนาดไหนที่เรายังไม่ตายมาเล่าเรื่องนี้ให้เป็นวิทยาทานกับทุกคน เพื่อหวังว่าจะมีใครสักคนได้มาอ่านกระทู้นี้ ก่อนที่จะเจอเรื่องแบบเดียวกับเราได้ตาสว่างก่อนจะสายเกินไป และถ้าเราตายจริง เค้าคงได้เงินแล้วเชิดหนีไป แต่คนที่ต้องมานั่งจัดงานศพให้เราคงไม่ใช่ใคร ก็ต้องเป็นครอบครัวที่เราจากมา ใครที่ใช้ชีวิตผิดพลาดมาแบบเรา รู้ว่าเจ็บ รู้ว่าเสียใจขนาดไหน แต่เราอยากบอกว่า เราจะไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา เราหมดตัวเราก็ยังมีลมหายใจ พร้อมกับสติปัญญาที่ได้บทเรียนชีวิตมาแสนแพง ดังนั้นเราต้องลุกขึ้นสู้ใหม่ เดินหน้าต่อไป ไม่มีใครจะให้กำลังใจเราได้ดีที่สุด เท่ากับพลังใจเราเอง ไม่ท้อแท้ ไม่สิ้นหวัง และเชื่อมั่นใจความดี ที่สำคัญหากคุณเชื่อในเวรกรรม เราก็ต้องรู้เลยว่าเราต้องชดใช้ ทุกคนต้องชดใช้ เพราะไม่มีใครหนีวิบากกรรมที่เราก่อไปได้ ยอมรับและชดใช้ให้หมดสิ้น จนวันนึง วันที่เราจะเป็นอิสระ จะต้องมาถึงในสักวัน
ปล.พี่สาวเราไปดูพระมา พระท่านบอกเราว่าสิ่งที่เราได้รับเป็นเพราะเราเนรคุณพ่อแม่ ดังนั้นเวรกรรมจึงอยากให้เรารู้บ้างว่าการถูกเนรคุณมันเป็นอย่างไร ระลึกให้ได้นะทุกคน เรามีกรรมเป็นตัวกำหนด ชดใช้ ยอมรับ และทำแต่กรรมดี ก้าวผิดก็ก้าวใหม่ และอย่าก้าวซ้ำทางที่ผิดอีกครั้งเป็นพอ