เราครบกับแฟนมา 5 ปี ไม่เคยได้รุ้สึกเหมือนมีแฟน แฟนเราอยู่สิงบุรี เราอยุ่ กทม. 1 เดือนจะได้เจอ1-2 ครั้ง ครั้งละ 1-2วัน
มาตลอด 5 ปี เราไม่เคยได้ของขวัญวันสำคัญจากแฟนสักชิ้น เค้าเป็นคนมีเพื่อนเยอะ เวลาอยู่กับเพื่อนถ้าเราสั่งให้กลับบ้านเค้าจะไม่กลับ เราด้วยความที่เป็นห่วงกลับบ้าน เที่ยงคืน ตี1 เราต้องร้องไห้ทุกครั้งที่เค้าไปกับเพื่อน เรานอนไม่หลับเวลาเค้าไปกับเพื่อน เค้าชอบดื่มกินบางทีก็เมา เราก็เป็นห่วง
เรากับแฟนเวลาจะได้เจอกันมักจะมีอุปสรรคทุกครั้ง ไม่เคยราบรื่น แฟนเราเป็นคนที่ใช้ชีวิตชิลๆ ไม่ค่อยคิดถึงอนาคต เค้าไม่อยากมีลูกเพราะเค้าคิดว่าคือภาระ
ถ้ามีลูกจะเที่ยวไม่ได้ เราเองก็อยากมีลูกTT ด้วยระยะเวลาที่ครบกันมานาน ฝั่งพ่อแม่ก็ถามว่าเมื่อไหร่จะมาขอ เราก็คิดในใจอย่าว่าแต่ขอเลย แฟนเราคิดจะเก็บตังหรือยัง ตลอดเวลาที่ครบกัน เราเป็นผู้นำแฟนตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไรก็ตาม เช่น การเดินทาง แฟนเราเป็นคนไม่จำทาง ขนาดสิงบุรีแถวบ้านตัวเองแท้ๆยังหลงบ่อยๆ ล่าสุดพ่อแม่ดาวรถมาให้เราสองคนให้ช่วยกันส่ง ด้วยความที่เราอยุ่ กทม.ไม่เป็นต้องใช้รถเพราะที่ทำงานใกล้ๆกับที่พักก็เลยเอาไว้ให้แฟนใช้ แต่แฟนยังขับรถไม่เป็นเราก็ต้องค่อยบังคับให้ไปขับรถ เค้าก็หัดคะ แต่นานๆที เหมือนไม่ได้ตั้งใจมี เราเองก็ส่งรถมาแล้วสักพักทำให้รู้สึกเสียดายเงินที่ส่งมากค่ะ เราก็เลยตัดสินใจไปเรียนหัดขับรถ เพื่อที่จะได้เอารถขึ้นมาใช้ กทม.ให้คุ้มกับที่เสียเงินส่งทุกเดือน ไม่งั้นก็จะจอดทิ้งไว้อยุบ้าน บ้างทีเราก็ท้อครบกับแฟนคนนี้ เราคุยกับเค้าไม่ได้นานเราจะหงุดหงิด เหมือนเราคุยกันคนละภาษา แฟนเราเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูง จะถามหรือทำไรต้องมีข้อแม้ ว่าทำทำไม ทำต้องทำ แล้วทำแบบนี้เพื่ออะไร เราทะเราะกันบ่อยมาก ทุกครั้งที่ทะเราะเราอยากเลิกกับเค้า เพราะเราเหนื่อยกับผู้ชายคนนี้จริงๆ แต่ถามว่ารักมั้ยรักนะ แต่ก็ไม่อยากอยุ่ด้วย (มีใครเคยเป็นแบบเรามั้ย?) เวลาเราไม่ได้คุยกับเเฟนเราเวลาทะเลาะสัก 2-3 วัน เราจะรู้สึกเบาตัวไม่คิดมากสบายใจ แต่ก็แอบคิดหวงเค้านิดๆว่าตอนนี้ทำไรอยุ อยากทราบว่าเราควรจะไปต่อกับแฟนคนนี้ดีมั้ย เพราะเราเหนื่อยมากๆ
ครบกันแฟนมา 5 ปี ไม่เคยมีความสุขแบบจริงๆสักที
มาตลอด 5 ปี เราไม่เคยได้ของขวัญวันสำคัญจากแฟนสักชิ้น เค้าเป็นคนมีเพื่อนเยอะ เวลาอยู่กับเพื่อนถ้าเราสั่งให้กลับบ้านเค้าจะไม่กลับ เราด้วยความที่เป็นห่วงกลับบ้าน เที่ยงคืน ตี1 เราต้องร้องไห้ทุกครั้งที่เค้าไปกับเพื่อน เรานอนไม่หลับเวลาเค้าไปกับเพื่อน เค้าชอบดื่มกินบางทีก็เมา เราก็เป็นห่วง
เรากับแฟนเวลาจะได้เจอกันมักจะมีอุปสรรคทุกครั้ง ไม่เคยราบรื่น แฟนเราเป็นคนที่ใช้ชีวิตชิลๆ ไม่ค่อยคิดถึงอนาคต เค้าไม่อยากมีลูกเพราะเค้าคิดว่าคือภาระ
ถ้ามีลูกจะเที่ยวไม่ได้ เราเองก็อยากมีลูกTT ด้วยระยะเวลาที่ครบกันมานาน ฝั่งพ่อแม่ก็ถามว่าเมื่อไหร่จะมาขอ เราก็คิดในใจอย่าว่าแต่ขอเลย แฟนเราคิดจะเก็บตังหรือยัง ตลอดเวลาที่ครบกัน เราเป็นผู้นำแฟนตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไรก็ตาม เช่น การเดินทาง แฟนเราเป็นคนไม่จำทาง ขนาดสิงบุรีแถวบ้านตัวเองแท้ๆยังหลงบ่อยๆ ล่าสุดพ่อแม่ดาวรถมาให้เราสองคนให้ช่วยกันส่ง ด้วยความที่เราอยุ่ กทม.ไม่เป็นต้องใช้รถเพราะที่ทำงานใกล้ๆกับที่พักก็เลยเอาไว้ให้แฟนใช้ แต่แฟนยังขับรถไม่เป็นเราก็ต้องค่อยบังคับให้ไปขับรถ เค้าก็หัดคะ แต่นานๆที เหมือนไม่ได้ตั้งใจมี เราเองก็ส่งรถมาแล้วสักพักทำให้รู้สึกเสียดายเงินที่ส่งมากค่ะ เราก็เลยตัดสินใจไปเรียนหัดขับรถ เพื่อที่จะได้เอารถขึ้นมาใช้ กทม.ให้คุ้มกับที่เสียเงินส่งทุกเดือน ไม่งั้นก็จะจอดทิ้งไว้อยุบ้าน บ้างทีเราก็ท้อครบกับแฟนคนนี้ เราคุยกับเค้าไม่ได้นานเราจะหงุดหงิด เหมือนเราคุยกันคนละภาษา แฟนเราเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูง จะถามหรือทำไรต้องมีข้อแม้ ว่าทำทำไม ทำต้องทำ แล้วทำแบบนี้เพื่ออะไร เราทะเราะกันบ่อยมาก ทุกครั้งที่ทะเราะเราอยากเลิกกับเค้า เพราะเราเหนื่อยกับผู้ชายคนนี้จริงๆ แต่ถามว่ารักมั้ยรักนะ แต่ก็ไม่อยากอยุ่ด้วย (มีใครเคยเป็นแบบเรามั้ย?) เวลาเราไม่ได้คุยกับเเฟนเราเวลาทะเลาะสัก 2-3 วัน เราจะรู้สึกเบาตัวไม่คิดมากสบายใจ แต่ก็แอบคิดหวงเค้านิดๆว่าตอนนี้ทำไรอยุ อยากทราบว่าเราควรจะไปต่อกับแฟนคนนี้ดีมั้ย เพราะเราเหนื่อยมากๆ