ซื้อของวันเกิดให้แฟนไม่ชอบแล้วพูดว่าเราไม่ใส่ใจไม่ซื้ออันที่เธออยากได้

เรื่องของเรื่องคือ มันเป็นวันเกิดเธอ แล้วเธอบ่นอยากได้รองเท้า converse สีขาวเพื่อจะใส่ไปเรียน..
พอใกล้ถึงวันผมเลยแอบไปซื้อก่ะจะมาทำเซอร์ไฟร์สให้  
แผนคือ
ผมจะซื้อของหลอกๆไปให้ทำเป็นเซอร์ไฟร์สตอนเที่ยงคืน ให้เธอผิดหวังนิสหน่อยแล้วพอตอนเช้า ก่อนที่เธอจะใส่รองเท้าไปเรียนผมก็จะไปเอารองเท้าคู่ที่ผมซื้อมา เซอร์ไฟร์ส แล้วก็จะเอามาใส่ที่เท้าให้เธอ  #เหตุเพราะครั้งหนึ่งแฟนรองเท้าหลุดแล้วเค้าก็แบบเตงผูกให้เค้าหน่อยผมก็ตอยไปผูกเองดิ แฟนก็บอก ไม่เคยจะหวานเลย แล้วก็น้อยใจ     ผมเลยก่ะจะทำให้เธอ เป็นการแก้ตัวแล้วคิดว่า คงทำให้เธอรู้สึกดี
เริ่มแผน
แฟนผมเกิด วันที่ 22  
ดังนั้นในดึกวันที่ 21 ผมบอกว่าจะไปหา ตั้งแต่ตอน 19.00 แต่ผม เตรียมของช้าเลยได้ไปหาเธอตอน 22.30น
พอมาถึง แฟนก็เหมือนไม่พอใจ  ผมก็บอกว่าผมทำธุระมา
แผนผมคือจะให้ของหลอกๆไป โดยผมไปเอากล่องรองเท้ามาเอางูยางใส่ไป แล้วก็จะมีกระดาษใต้กล่องเขียนว่า แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แล้วก็ซื้อเค้ก กล่องเล้กๆก่ะจะให้เธอเป่า  ผมก็นอนรอให้เธอหลับลึกๆเพื่อผมจะได้แอบไปเอาเค้กมาเป่าให้แต่ผมดันเผลอหลับไป ตื่นอีกที ตี3 เลยแอบไปเอาของหลอกๆมาเซอร์ไฟร์ส ผมก็ให้เธอเป่าเค้ก แล้วก็เอาของที่หลอก มาให้ ทีแรกแฟนเปิดก็แอบยิ้มๆหน่อยๆก่อนเปิด แฟนก็บอกเอาอะไรมาให้ก็ไม่รู้ ผมก็เลยบอกปีนี้เค้าไม่มีตังบอกเองหนิว่าไม่ต้องซื้ออะไรก็ได้ แฟนก็บอกอืมๆไม่ต้องซื้ออะไรให้เค้าหลอก พูดปกติ แต่หลังจากนั้นแปปหนึ่งก็สีหน้าท่าทางก็บอก หึ แกไม่ใช่คนแรกที่มาบอก แฮปปี้เบิร์ดเดย์ (ผมก็งงแล้วเธอค่อยบอกว่าเพื่อน โทรมาตอนเที่ยงคืน คือผมหลับเพลินเลยไม่รู่จะแก้ตัวยังไง) แล้วเธอก็พูด ตี3 ไม่เคยใส่ใจอะไรหลอก (เหมือนแบบแทนที่ผมจะเป็นคนแรก) ขนาดนอนข้างกันยังไม่ใส่ใจเลย  #คือถึงจะเป็นแผนๆหลอกๆ แต่ผมก็รู้สึกแอบน้อยใจไม่น้อยรู้สึกแย่เพราะตอนยืนเค้กไปให้เธอเป่า เธอก็เหมือนไม่สบอารมณ์ เหมือนไม่ดีใจอะไรเลย ไม่อ่านข้อความที่ผมเขียนให้ แล้วก็นอนต่อไป จบขั้นแรก
พอถึงขั้นสอง
ผมรอช่วงที่แฟนผมไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะวิ่งไปเอาร้องเท่าที่ผมซื้อไว้มาไว้ในห้องรอเซอร์ไฟร์สก็ตามแฟนเลยยรอจนถึงเธอใกล้จะไปเรียน กำลังจะใส่รองเท้า ผมก็เดินไปเปิดเอารองเท้าที่แอบไว้ในตู้ เดินมาแล้วก็พูดว่า แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะแล้วก็เอาไปให้เธอใส่ลองแต่แบบ (มันเหมือนมันผิดแผนเธอไม่รู้สึกดีใจหรือตื่นเต้นอะไรเลยมีแต่ผมที่แบบเหมือนดีใจเพราะคิดว่าเธอน่าจะดีใจมากๆ) เธอเฉยๆไม่ดีใจไม่ตื่นเต้นอะไรเลยแล้วก็บอกว่า คอนเวิส แท้มั้ยเนี่ย (บรรยากาศที่ผมคิดไว้ว่ามันน่าจะมีแต่ความกับเป็นความรู้แบบเหมือนแป๊กทุกอย่าง) (รุ่นที่ผมซื้อของก๊อปมันเยอะมันของตามตลาดทั่วไป2ร้อยกว่า ซึ่งที่ผมซื้อคือ converse jack purcell สีขาว) ก็คอนเวิสไง..พีคกว่านั้น น้องจากสีหน้าที่ไม่ยิ้มแล้วไม่ดีใจแล้ว เธอยังบอกเตงเค้าไม่ชอบรุ่นนี้ทำไมเตงไปซื้ออีกอันให้เค้ารุ่นที่เค้าดูวันนั้นไง  #ผมแบบ อึ่ง เจ็บ น้อยใจแบบบอกไม่ถูก คิดข้างในอุสาทำทุกอย่างคิดว่าคงจะดีใจ แบบพลิกกับที่คาดไว้เลย    เธอบอกเค้าไม่ชอบรุ่นนี้ไม่สีแบบที่เค้าชอบเค้าอยากได้ converse คลาสสิค สีขาว แล้วนี้มันก็เหมือนของตลาดราคา 200ร้อย   ชาไปทั้งตัว ผมไม่พูดอะไร แล้วบอกเธอมันเปลี่ยนได้อยู่ คือแต่ต้องเอารุ่นที่แพงกว่านี้ถึงจะเปลี่ยได้ แล้วก็บอกซื้อมาทำไมรุ่นนี้.. ผมก็เสียใจแล้วแบบพูดอะไรไม่ออก ไม่พูดเลย(ก็งอลเลยล่ะ) เธอก็ซื้อมาแพงทำไม รุ่นที่อยากได้ 1600 เอง ซื้อมาอะไรแพง  ผมก็อธิบาย ก็แบบก็คิดว่ามันน่าดีไงคิดว่าน่าจะชอบก็ไม่รู้ไง.  แล้วก็เงียบไป แหละแล้ว คำพูดที่เจ็บที่สุด.. เห็นมั้ยขนาดนี้เธอก็ไม่ได้ใจเลยว่าเค้าชอบอะไร    ตอนนั้นผมแบบ โครตเสียใจ ในหัวคือผมคิดแผนอยากจะให้ดีใจ ซื้อมาแพงกว่าก็คิดว่ามันน่าจะดีกว่า...กลับเป็นผมที่ไม่สนใจเค้า    ผมอยากรู้ที่ผมทำทุกอย่างนี้เหมือนไม่สนใจเหรอ ก็มันเป็นของขวัญ.ไง แล้วก็ทะเลาะกัน.. ผมควรต้องทำยังไงดี หรือเพราะผมไม่ไปแฮป เธอคนแรก ดูไม่ใส่ใจ  ไปซื้อของที่เธอไม่ชอบมาให้  ไม่สนใจว่าชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไร สุดท้ายก็พังผมไม่เคยเซอร์ไฟร์สแล้วทำให้เธอดีใจไม่ได้ซักที