เรื่องการพูดคุยกับเมมในงานจับมือ เน้นรุ่นสอง เพราะรุ่นหนึ่ง เขี้ยวลากดินแล้ว

เพราะว่ารุ่นหนึ่ง ผ่านปสก.มามากแล้ว พอจะมีภูมิคุ้มกันแล้ว อยู่ได้สบายๆ สิ่งที่มากระทบรับมือไหว จึงขอพูดถึงรุ่นสอง

พอดีวันจับมือวันที่สอง ระหว่างที่ผมยืนมองน้องๆอยู่ กำลังดูว่าจะไปเลนไหนก่อนดี ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากเลนน้องนิว
มาคุยกับเพื่อนที่ยืนรออยู่ แล้วมายืนหลังผม มีคือบทสนทนาที่ได้ยิน
คนที่1 - เมิงเป็นไง จับมือนิวแล้วดีป่าว
คนที่2 - เฮ้ย นิวน่ารักฉิ...เลย กุไปบอกว่ากุชื่ออะไร บอกให้น้องเค้าจำให้ได้ เดี๋ยวกุจะไปบอกชื่อซ้ำอีกครั้ง นิวจะได้จำชื่อกุได้
หลังจากนั้นเค้าก็คุยว่าจะไปเลนไหนต่อ ได้ยินมาว่าอีกคนจะไปหาน้องวี

คำถามครับ - ทำไมต้องให้น้องจำหน้า จำชื่อตัวเองให้ได้ด้วยครับ? อันนี้ถามจริงๆ คนจับมือเป็นร้อยเป็นพัน ถ้าคุณเดินเข้าไปรอบที่ 3 รอบที่ 4
แล้วน้องนึกชื่อคุณไม่ออก จำหน้าคุณไม่ได้ คุณจะรู้สึกอย่างไร? น้องจะคิดมากแค่ไหน? ฝากได้ขอฝากไว้ด้วยนะครับ สงสารน้องทุกคนครับ


อยากให้น้องจำชื่อได้ ก็ตั้งชื่อให้น้องจำง่ายๆด้วยนะ