สวัสดีครับ ผมเป็นนักเรียนมัธยมปลายของโรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเปิดภาคเรียนที่1มาได้ ผมรู้สึกอึดอัดใจกับสิ่งที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้อย่างมาก โดยเฉพาะเรื่องของความรัก
มันคงจะไม่แปลกที่หนุ่มสาวในมัธยมจะมีความรักในวัยเรียน ซึ่งสิ่งที่ผมหนักใจไม่ใช่ว่าเรื่องเรียนผมจะตกต่ำลงมา ( นั่นก็เพราะผมอยู่ห้อง gifted ของโรงเรียนแห่งนั้น จึงไม่เป็นห่วงเท่าที่ควร) เรื่องรักที่ผมว่าคือ ผมแอบชอบคนคนหนึ่ง ซึ่งเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวยเลิศเลออะไร เพียงแต่ว่าตอนแรกผมค่อนข้างสนิทกับเธอ จะมีใครมั้ยที่เขามาคุยด้วยกับผมใน ig จะมีสักคนมั้ยที่สร้างสีสันให้กับกลุ่มแชทห้องใน messenger กว่าจะรู้ตัว ผมก็ชอบเธอคนนั้นไปเสียแล้ว
เธอเป็นผู้หญิงที่เก่งวิชาการในคนละด้านกับผม ลักษณะนิสัยของเธอค่อนข้างที่จะเหมือนผู้หญิงทั่วไป เธอเป็นคนที่มีอารมณ์ขันแม้ว่ามุกที่เธอเล่นจะห้าบาทสิบบาทก็ตาม ไม่น่าเชื่อเลยว่าภาวะผู้นำของเธอสูงมาก เธอทำอะไรเพื่อห้องโดยเสมอ นั่นทำให้ผมน้อยใจ และได้ตระหนักถึงตัวเองว่าควรจะคิดเพื่อส่วนรวมมากกว่านี้
‘’ความรัก’’ นิยามของผมหมายถึงความเอาใจใส่ซึ่งกันและกันที่เกิดจากการปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลสองคน ผมค่อนข้างที่จะไม่เห็นด้วยว่าชายหญิงสองคนเจอกันครั้งแรกก็รักกันได้ นั่นคือความรักสำหรับผมต้องเกิดจากความคุ้นเคย และทำความเข้าใจกันของทั้งสองฝ่าย
ทว่า ความสัมพันธ์ของผมกับเธอค่อนข้างที่จะห่างหายออกไป เธอไม่ค่อยตอบแชทผมแล้ว เธอพูดคุยกับคนอื่นมากกว่าที่จะคุยกับผม ประดุจดังว่าผมเป็นเพื่อนร่วมห้องธรรมดาคนหนึ่ง ตอนนี้เธอไม่ใส่ใจอะไรผมด้วยซ้ำ แต่ทำไมผมถึงยังชอบเธออยู่นะในเมื่อมันขัดกับความรักที่ผมนิยามไว้ในย่อหน้าที่แล้ว ความรู้สึกของผมยังรู้สึกชอบเธออยู่ แต่จิตใจส่วนลึกของผมกลับต่อต้าน เนื่องด้วยเพราะเราไม่ใช่เพื่อนที่สนิทกันขนาดนั้น ผมไม่มีอะไรที่เป็นพิเศษในสายตาเธอเลย ผมคิดว่าที่เธอคุยกับเราเธอก็ทำเหมือนกับคนอื่น ผมควรจะบอกออกไปดีไหมว่าผมชอบเธอ ผมรักเธอ ถึงแม้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไรก็ตาม ความรู้สึกอัดอั้นในใจผมพร้อมจะปะทุออกมาได้ทุกครั้ง ผมขอทิ้งท้ายไว้ ณ ที่นี้
ที่พิมพ์ออกมาคือการระบายความรู้สึกของผม ซึ่งเป็นคนๆนึง ขอบคุณที่ได้มาอ่านความรู้สึกของผม ไม่มากก็น้อยก็ตาม ผมหวังว่าจะทำให้เพื่อนpantip ที่มีความรู้สึกแบบเดียวกัน ได้มาร่วมแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันบ้างนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านกระทู้เล็กๆของผม 🙂
ผมควรจะทำอย่างไรกับการแอบรักใครคนนึง
มันคงจะไม่แปลกที่หนุ่มสาวในมัธยมจะมีความรักในวัยเรียน ซึ่งสิ่งที่ผมหนักใจไม่ใช่ว่าเรื่องเรียนผมจะตกต่ำลงมา ( นั่นก็เพราะผมอยู่ห้อง gifted ของโรงเรียนแห่งนั้น จึงไม่เป็นห่วงเท่าที่ควร) เรื่องรักที่ผมว่าคือ ผมแอบชอบคนคนหนึ่ง ซึ่งเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวยเลิศเลออะไร เพียงแต่ว่าตอนแรกผมค่อนข้างสนิทกับเธอ จะมีใครมั้ยที่เขามาคุยด้วยกับผมใน ig จะมีสักคนมั้ยที่สร้างสีสันให้กับกลุ่มแชทห้องใน messenger กว่าจะรู้ตัว ผมก็ชอบเธอคนนั้นไปเสียแล้ว
เธอเป็นผู้หญิงที่เก่งวิชาการในคนละด้านกับผม ลักษณะนิสัยของเธอค่อนข้างที่จะเหมือนผู้หญิงทั่วไป เธอเป็นคนที่มีอารมณ์ขันแม้ว่ามุกที่เธอเล่นจะห้าบาทสิบบาทก็ตาม ไม่น่าเชื่อเลยว่าภาวะผู้นำของเธอสูงมาก เธอทำอะไรเพื่อห้องโดยเสมอ นั่นทำให้ผมน้อยใจ และได้ตระหนักถึงตัวเองว่าควรจะคิดเพื่อส่วนรวมมากกว่านี้
‘’ความรัก’’ นิยามของผมหมายถึงความเอาใจใส่ซึ่งกันและกันที่เกิดจากการปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลสองคน ผมค่อนข้างที่จะไม่เห็นด้วยว่าชายหญิงสองคนเจอกันครั้งแรกก็รักกันได้ นั่นคือความรักสำหรับผมต้องเกิดจากความคุ้นเคย และทำความเข้าใจกันของทั้งสองฝ่าย
ทว่า ความสัมพันธ์ของผมกับเธอค่อนข้างที่จะห่างหายออกไป เธอไม่ค่อยตอบแชทผมแล้ว เธอพูดคุยกับคนอื่นมากกว่าที่จะคุยกับผม ประดุจดังว่าผมเป็นเพื่อนร่วมห้องธรรมดาคนหนึ่ง ตอนนี้เธอไม่ใส่ใจอะไรผมด้วยซ้ำ แต่ทำไมผมถึงยังชอบเธออยู่นะในเมื่อมันขัดกับความรักที่ผมนิยามไว้ในย่อหน้าที่แล้ว ความรู้สึกของผมยังรู้สึกชอบเธออยู่ แต่จิตใจส่วนลึกของผมกลับต่อต้าน เนื่องด้วยเพราะเราไม่ใช่เพื่อนที่สนิทกันขนาดนั้น ผมไม่มีอะไรที่เป็นพิเศษในสายตาเธอเลย ผมคิดว่าที่เธอคุยกับเราเธอก็ทำเหมือนกับคนอื่น ผมควรจะบอกออกไปดีไหมว่าผมชอบเธอ ผมรักเธอ ถึงแม้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไรก็ตาม ความรู้สึกอัดอั้นในใจผมพร้อมจะปะทุออกมาได้ทุกครั้ง ผมขอทิ้งท้ายไว้ ณ ที่นี้
ที่พิมพ์ออกมาคือการระบายความรู้สึกของผม ซึ่งเป็นคนๆนึง ขอบคุณที่ได้มาอ่านความรู้สึกของผม ไม่มากก็น้อยก็ตาม ผมหวังว่าจะทำให้เพื่อนpantip ที่มีความรู้สึกแบบเดียวกัน ได้มาร่วมแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันบ้างนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านกระทู้เล็กๆของผม 🙂