คือเรื่องมีอยู่ว่า มีเพื่อนที่สนิทมากๆ แบบมากๆเลย อยู่กันมานานหลายปี มีกันสามคน (เพื่อนเป็น aและb ล้ะกัน) เราเข้าใจและรู้นิสัยกันดี รู้ว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไร ถ้ามีอาการแบบนี้จะเป็นอะไร
ก็ดำเนินชีวิตกันมาอย่างปกติสุข จนถึงม.6 อีกไม่กี่เดือนก็จะจบแล้วเนี่ย แล้วอยู่ๆ มีปัญหาขึ้นมากับa แต่ก่อนพอมีปัญหา ไม่ว่าจะหนักแค่ไหนก็ผ่านมาได้หมด
คราวนี้ก็เช่นกัน แต่อยู่ๆ เรารู้สึกได้ว่า มันเริ่มผันตัวไปอยู่กับคนอื่น คือเราสนิทกันมาก 3 คน แต่ก็มีเพื่อนเยอะกันทุกคน เราเริ่มห่างกันขึ้น แบบชัดเจน จนไปถาม bว่า สังเกตมั้ย มันก็บอกว่า อื้อ แต่ aมันอาจจะเหนื่อยๆมั้ง ด้วยความที่เป็นคนขี้คิดมาก และถ้าอยากรุ้ก็จะถามตรงๆ พอไปถาม มันก็บอกว่าป่าว ไม่ได้โกดอะไร แต่แบบ ไม่เชื่ออ้ะ คิดว่า มีอะไรมากกว่านี้ เลยถามต่อไปว่า แล้วจะอยู่อย่างนี้จนจบเลยหรอ เราอยู่กันมาตั้งนาน ถ้าไม่มี กูก็รู้สึกไม่มั่นคง ถึงมีคนอื่นก็เถอะ ในใจเราก็รู้แหละว่ามันก็รู้ว่าเป็นยังไง และสุดท้ายด้วยความรู้สึกอะไรหลายๆอย่าง เราจึงจบบทสนทนาลง
คือไม่อยากให้เป็นแบบนี้ มันอึดอัด ถึงคุยกันปกติก็จริง แต่เหมือนเรารู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว อึดอัด อยากให้มันเป็นคนเดิม คุยกันได้ทุกเรื่อง ไม่ใช่เก็บเงียบ อยู่กับเราก็สนุกสนาน ไม่ใช่ทำหงอยๆ แล้วไปสนุกกับคนอื่น ไม่โอเคเลย เป็นเรื่องที่รบกวนจิตใจมาก ไม่มีมัน ก็แปลกๆ เหมือนอยู่คนเดียว เพราะกับมันสนิทสุดแล้ว ไม่ต้องพูดก็รู้แล้วว่าอะไร คือเหมือนเสียเพื่อนอ้ะ หรือว่า จะต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้จนจบแล้ว ก็แยกๆกันไป ไม่ต้องนึกถึงเรื่องที่ผ่านๆมา เขาต้องการจะอยู่แบบนี้ เราก็ต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้ แล้วปลง จริงๆหรอ เพลียสัส😩
อึดอัดแบบนี้ทำไงดี จะจบอยู่แล้ว
ก็ดำเนินชีวิตกันมาอย่างปกติสุข จนถึงม.6 อีกไม่กี่เดือนก็จะจบแล้วเนี่ย แล้วอยู่ๆ มีปัญหาขึ้นมากับa แต่ก่อนพอมีปัญหา ไม่ว่าจะหนักแค่ไหนก็ผ่านมาได้หมด
คราวนี้ก็เช่นกัน แต่อยู่ๆ เรารู้สึกได้ว่า มันเริ่มผันตัวไปอยู่กับคนอื่น คือเราสนิทกันมาก 3 คน แต่ก็มีเพื่อนเยอะกันทุกคน เราเริ่มห่างกันขึ้น แบบชัดเจน จนไปถาม bว่า สังเกตมั้ย มันก็บอกว่า อื้อ แต่ aมันอาจจะเหนื่อยๆมั้ง ด้วยความที่เป็นคนขี้คิดมาก และถ้าอยากรุ้ก็จะถามตรงๆ พอไปถาม มันก็บอกว่าป่าว ไม่ได้โกดอะไร แต่แบบ ไม่เชื่ออ้ะ คิดว่า มีอะไรมากกว่านี้ เลยถามต่อไปว่า แล้วจะอยู่อย่างนี้จนจบเลยหรอ เราอยู่กันมาตั้งนาน ถ้าไม่มี กูก็รู้สึกไม่มั่นคง ถึงมีคนอื่นก็เถอะ ในใจเราก็รู้แหละว่ามันก็รู้ว่าเป็นยังไง และสุดท้ายด้วยความรู้สึกอะไรหลายๆอย่าง เราจึงจบบทสนทนาลง
คือไม่อยากให้เป็นแบบนี้ มันอึดอัด ถึงคุยกันปกติก็จริง แต่เหมือนเรารู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว อึดอัด อยากให้มันเป็นคนเดิม คุยกันได้ทุกเรื่อง ไม่ใช่เก็บเงียบ อยู่กับเราก็สนุกสนาน ไม่ใช่ทำหงอยๆ แล้วไปสนุกกับคนอื่น ไม่โอเคเลย เป็นเรื่องที่รบกวนจิตใจมาก ไม่มีมัน ก็แปลกๆ เหมือนอยู่คนเดียว เพราะกับมันสนิทสุดแล้ว ไม่ต้องพูดก็รู้แล้วว่าอะไร คือเหมือนเสียเพื่อนอ้ะ หรือว่า จะต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้จนจบแล้ว ก็แยกๆกันไป ไม่ต้องนึกถึงเรื่องที่ผ่านๆมา เขาต้องการจะอยู่แบบนี้ เราก็ต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้ แล้วปลง จริงๆหรอ เพลียสัส😩