ธรรม toshare

@ มหาพรตลดกิเลสไซร้............สำคัญ มุมั่น"กลับใจ"พลัน.....................เพริศแพร้ว เมตตารักอภัยกัน.......................แกนแก่น สวรรค์จะเลื่อน เพาะผ่องแผ้ว......ผลิล้ำธรรมไสว @ ธรรมใช่

กลอนเจ็ด ๓ ๒ ๒ @ อำนาจไว้ ใช้อ้าง อวดตัว บารมีทั่ว จองหอง พองขน รุ่มรวยยศ เกียรติอวย พร้อมหล่น ธรรมหลุดพ้น ด้นดั้น มั่นเทอญ

@ มนุษย์ในฅน ยังผลเลิศ สันติเกิด หล้า ! สิสวรรค์ รักเมตตา สรรพสิ่งครัน "ระทม"นั้น พลันสงบจริง

....จง พรพระ พราวพร่างฟ้า........แพรวธรณิน แด่พระเทพฯ ศรีขวัญนรินทร์........ราษฎร์ซ้อง ธรรม ธ ท่านประจักษ์จินต์...........เจิดจรัส ร่ายร่ำเกริกพระเกียรติก้อง............กระหึ่มหล้าลุสวรรค์ ....ผองผู

@ รัก รักนั้นใช่ต้อง คู่กัน รัก ใช่ร่ำรำพัน โศกเศร้า รัก มั่นมุ่งใฝ่ฝัน สร้างสุข รัก รักแท้รักเร้า สละสิ้นตัวกู @ รัก รักแท้สละสิ้น เพื่อชน รัก มุ่งสรรค์สร้างผล แก่หล้า รัก ยอมทุกข์เพื่อสกล สบสุข รัก

สมาน(ะ)ฉันท์ ๓ (๑ บท มี ๔ วรรค วรรคละ ๓ คำ รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ ลดผยอง...ตรองกระจ่าง มุ่งมุสร้าง.......สันติธรรม @ รู้ตระหนัก..."รัก"สิค้ำ มานะนำ..........กระทำจริง @ หล

@ พึงดำรงสมดุล...............เจือจุนรักโอบเอื้อ เกิดดับสานสืบเชื้อ.............ช่วยหล้าโลกสวรรค์ @ มรรคาธรรม"ธรรมดา"...ไป่ใฝ่หาโลกย์ร้อน สันติสุขใช่ใครป้อน............แค่ค้น"พ้นตน"

@ เทศกาล ถืออด มหาพรต สี่สิบวัน กำหนด ลดตัณหา ตรวจสอบตน ดลธรรม รักเมตตา แผ่ผองหล้า สุขสันต์ ทุกวันไป

...ยามเช้าเฝ้าสุรีย์รุ่ง............สาดแสงพุ่งพ่างฟ้า สิ่งสรรพรับ"รักหล้า"............ตระหนักซึ้งธรรมคง ...จึ่งดำรงสมดุล...............เจือจุนรักโอบเอื้อ เกิดดับสานสืบเชื้อ.............ช่ว

@ ชีวิตเรา แน่! เข้าใกล้ วัยแก่เฒ่า อย่าปล่อยเฉา อยู่เฉย มิเคยฝัน ลองขยับ หยิบจับ ริเริ่มพลัน ทุกสิ่งอัน เพื่อผู้ด้อย ไม่ปล่อยเลย @ ค่อยค่อยต่อ&