คือครอบครัวเราจะไม่อยากให้เรามีแฟนเลยคะเค้าจะชอบพูดว่าให้เราทำงานก่อนแล้วจะมีเค้าไม่ว่าเลย
แต่สำหรับวัย17-18เราว่ามันก็เป็นเรื่องยากกับการห้ามมีแฟน คือเราฝังใจอ่ะคะเพราะเวลาเราโดนเทเราก็จะโดนเทด้วยเหตุผลนี้ก็คือก็เธอไปไหนกับเราไม่ได้หรือไม่ก็เราก็อยากไปเที่ยวนู้นเที่ยวนี้กับเธอบ้างคือเราโดนเทด้วยเหตุผลนี้ติดกันจากคนที่เรารู้สึกมากๆอ่ะคะ
แล้วพอมาเจอแฟนคนนี้เหมือนเค้าจะเข้าใจนะคะแต่เค้าก็จะมีแกมหยอกแกมล้อว่าอย่างน้อยเดือนหนึ่งเราขอเจอเธอสัก30วันได้มั้ย
ก็คือเค้าก็พูดเล่นๆแหละแต่มาอีกประโยคหนึ่งเค้าพิมมาว่า เดือนหนึ่งขอเจอสัก4ครั้งได้มั้ยเราก็ได้แต่บอกว่าไม่รับปากนะเพราะเราเป็นคนไม่กล้าสัญญาอะไรถ้าเรารู้สึกว่าเราทำไมไม่ได้เราไม่อยากสัญญาเพื่อให้เค้าสบายใจแล้วมาทะเลาะกันทีหลังเราเบือกที่จะพูดครงๆ เหมือนเค้าก็จะเข้าใจอ่ะคะแต่เราก็คือด้วยความคิดมาก เราก็เลยกดดันตัวเองว่าเราควรจะทำยังไงดี อีกอย่างกับคนนี้เราก็แอบที่บ้านคบแล้วก็จะมีแบบไปเจอบ้างเดือนหนึ่งไม่เกิน4หนคือเราอยากไปไหนมาไหนกับเค้าเหมือนคนอื่นๆ ถ้าให้พูดง่ายๆก็คือกลัวโดนทิ้งอ่ะคะกลัวโดนทิ้งด้วยเหตุผลเดิมๆ ตอนแรกกับคนนี้เราก็จะไม่เปิดใจให้เพราะเหตุผลนี้ด้วยความที่เค้าโตกว่าเรา แล้วเราก็สงสารพี่เค้าแบบเราคิดตลอดเลยนะคะว่าเค้าไม่น่ามาเจอคนอย่างเราเลย
เรารู้คะว่าถ้าเลือกที่จะพูดกับครอบครัวตรงๆเค้าคงมีคำตอบให้เราแค่คำตอบเดียวคือเลิกได้มั้ย?มันเป็นคำถามที่เจ็บมากแล้วเราก็ไม่อยากได้ยินอีก
กับคนนี้เราก็คิดอนาคตไว้ไกลพอสมควรแต่ยังไม่ถึงขั้นแต่งงานนะคะแต่เราก็จริงจังในระดับหนึ่งเราอยากไปไหนมาไหนกับเค้าเหมือนแฟนทั่วๆไป
เราควรจะจัดการกับปัญหานี้ยังไงดีคะ
ปล1.ครอบครัวเราหวงเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆเรื่องแฟน
ปล2.แต่เค้าก็ปล่อยเราในระดับหนึ่งนะคะแบบไปกับเพื่อนเค้าก็ให้ไป
ทำยังไงเมื่อไปไหนกับแฟนไม่ได้
แต่สำหรับวัย17-18เราว่ามันก็เป็นเรื่องยากกับการห้ามมีแฟน คือเราฝังใจอ่ะคะเพราะเวลาเราโดนเทเราก็จะโดนเทด้วยเหตุผลนี้ก็คือก็เธอไปไหนกับเราไม่ได้หรือไม่ก็เราก็อยากไปเที่ยวนู้นเที่ยวนี้กับเธอบ้างคือเราโดนเทด้วยเหตุผลนี้ติดกันจากคนที่เรารู้สึกมากๆอ่ะคะ
แล้วพอมาเจอแฟนคนนี้เหมือนเค้าจะเข้าใจนะคะแต่เค้าก็จะมีแกมหยอกแกมล้อว่าอย่างน้อยเดือนหนึ่งเราขอเจอเธอสัก30วันได้มั้ย
ก็คือเค้าก็พูดเล่นๆแหละแต่มาอีกประโยคหนึ่งเค้าพิมมาว่า เดือนหนึ่งขอเจอสัก4ครั้งได้มั้ยเราก็ได้แต่บอกว่าไม่รับปากนะเพราะเราเป็นคนไม่กล้าสัญญาอะไรถ้าเรารู้สึกว่าเราทำไมไม่ได้เราไม่อยากสัญญาเพื่อให้เค้าสบายใจแล้วมาทะเลาะกันทีหลังเราเบือกที่จะพูดครงๆ เหมือนเค้าก็จะเข้าใจอ่ะคะแต่เราก็คือด้วยความคิดมาก เราก็เลยกดดันตัวเองว่าเราควรจะทำยังไงดี อีกอย่างกับคนนี้เราก็แอบที่บ้านคบแล้วก็จะมีแบบไปเจอบ้างเดือนหนึ่งไม่เกิน4หนคือเราอยากไปไหนมาไหนกับเค้าเหมือนคนอื่นๆ ถ้าให้พูดง่ายๆก็คือกลัวโดนทิ้งอ่ะคะกลัวโดนทิ้งด้วยเหตุผลเดิมๆ ตอนแรกกับคนนี้เราก็จะไม่เปิดใจให้เพราะเหตุผลนี้ด้วยความที่เค้าโตกว่าเรา แล้วเราก็สงสารพี่เค้าแบบเราคิดตลอดเลยนะคะว่าเค้าไม่น่ามาเจอคนอย่างเราเลย
เรารู้คะว่าถ้าเลือกที่จะพูดกับครอบครัวตรงๆเค้าคงมีคำตอบให้เราแค่คำตอบเดียวคือเลิกได้มั้ย?มันเป็นคำถามที่เจ็บมากแล้วเราก็ไม่อยากได้ยินอีก
กับคนนี้เราก็คิดอนาคตไว้ไกลพอสมควรแต่ยังไม่ถึงขั้นแต่งงานนะคะแต่เราก็จริงจังในระดับหนึ่งเราอยากไปไหนมาไหนกับเค้าเหมือนแฟนทั่วๆไป
เราควรจะจัดการกับปัญหานี้ยังไงดีคะ
ปล1.ครอบครัวเราหวงเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆเรื่องแฟน
ปล2.แต่เค้าก็ปล่อยเราในระดับหนึ่งนะคะแบบไปกับเพื่อนเค้าก็ให้ไป