เวลาอ่านพันทิปแล้วเห็นเหยื่อผู้ถูกกระทำ เช่น ถูกขอเงิน ถูกยืมเงิน แล้วก็น่าเห็นใจนะครับ
แต่ผมสงสัยใคร่รู้มากกว่าว่า ในชีวิตจริงนี่ ก็ต้องมีคนที่เป็นฝ่ายชอบขอ ชอบยืม เหมือนกัน
แต่การแสดงตัวว่า เป็นคนชอบขอเงิน ชอบยืมเงิน มันมักจะดูอนาถา ดูไม่งาม เช่น ถูกเรียกว่าปลิง
ถ้าเป็นผู้หญิงก็เกาะผู้ชาย ถ้าเป็นผู้ชายก็เกาะผู้หญิง ถ้าเป็นพ่อแม่หวังสินสอดก็ขายลูกกิน ถ้าเป็นลูกขอเงินพ่อแม่ก็เป็นพวกเกาะพ่อแม่
อย่างเคสคลาสสิคที่เห็นในพันทิปบ่อยๆ คือ การเรียกค่าสินสอดแพงๆ จากฝ่ายชาย
นอกนั้นก็จะมีบ้างประปราย กรณีลูกทำงานเป็นพนักงานกินเงินเดือน แล้วพ่อแม่ขอเงินใช้เพราะให้เท่าไหร่ก็ไม่พอเสียที
ถามตรงๆ ว่า ในนี้มีสมาชิกท่านไหน ที่เป็นฝ่ายผู้กระทำบ้างไหมครับ คือ เป็นพ่อแม่ที่หวังอยากได้ค่าสินสอดเยอะๆ เป็นลูกที่ยังขอเงินพ่อแม่อยู่
มันก็ยากจะยอมรับนะครับ เพราะมันเป็นข้อผิดพลาดที่คนเราไม่อยากเปิดเผย มันคงดูไม่ดี
แต่กรณีที่เกิดขึ้นในสังคมบ่อยๆ การที่มีเหยื่อผู้ถูกกระทำอยู่เรื่อยๆ ก็แสดงว่าย่อมมีฝ่ายผู้กระทำอยู่บ่อยๆ แน่นอน
ผมเองก็เป็นคนชอบยืมเงินเพื่อน เข้าใจอารมณ์ของคนที่รักษาวินัยทางการเงินไม่ดี และมีช่องทางที่จะเอาจากเพื่อนได้ ถ้ามีเพื่อนที่เขาไม่ลำบาก
ด้านหนึ่งนั้น เพื่อนผมเองก็ชอบบอกว่า ยินดีช่วยถ้าเดือดร้อน นั่นทำให้ผมมักจะยืมเขาอยู่เรื่อยๆ และก็ใช้คืน พอใช้คืนเสร็จ เวลาขาดเงิน ก็ยืมอีก
ผมเองไม่ได้ให้เงินพ่อแม่สักบาทด้วยนะครับ ขนาดทำงานแล้ว (เป็นพนักงานเงินเดือนหมื่นห้า) ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ใช้ไม่ได้อยู่บ้าง แต่โชคยังดีที่พ่อแม่ไม่เคยขอ แต่ถึงขอผมก็คงไม่รู้จะไปหาที่ไหนมาให้พวกเขาอยู่ดี
แต่มีพนักงานในออฟฟิศบางคน แม่ขอเงิน เมียขอเงิน + มีภาระเรื่องบ้าน อันนี้ก็น่าเห็นใจมาก และเวลาได้รับรู้ปัญหาของเขา เรามักตั้งคำถามในใจ
แบบแรงๆ หน่อย ก็คือ "คนจำพวกไหนวะ ที่จะมาขอเอาเงินจากคนอื่นอยู่เรื่อยๆ" แต่ก็ไม่ได้พูดออกมาหรอกครับ
ซึ่งนานวันเข้า เราเองก็กลับมาเริ่มพยายามปรับความเข้าใจ คนที่มาขอเงิน ยืมเงิน ว่า เขาเองก็ต้องมีความจำเป็นบางอย่าง หรือเป็นความบกพร่องทางการใช้เงินเหมือนกัน ถึงต้องมาขอกับคนที่คิดว่าขอได้เรื่อยๆ
เช่นกัน ถ้าเราพยายามทำความเข้าใจความคิดของพ่อแม่ ที่ขอเงินลูก หรือ พ่อแม่ที่ตั้งค่าสินสอดแพงๆ
เราก็จะพบว่า มันเป็นสิ่งที่เขาควรได้ ด้วยหลักเหตุผลของเขา เช่น ลูกฉันเลี้ยงมา ก็ควรต้องทำงานหาเงินให้ฉันได้
หรือผู้ชายมาขอลูกสาวฉัน ฉันก็ควรต้องมีค่าน้ำนม ที่ฉันสมควรได้ (แม้บางคนจะว่าไม่ดียังไงก็ตาม)
เมื่อเปรียบเทียบกับตัวผมเอง ที่ยังไม่คิดเอาเงินใครเยอะเท่าไหร่ (อย่างมากก็ขอเงินพ่อแม่เวลาขัดสนจริงๆ) ซึ่งท่านก็ให้แหละ
ผมเลยคิดว่า แล้วถ้าเราเกิดมีครอบครัวในอนาคต เราจะเป็นฝ่ายขอเงินคู่ชีวิต หรือขอเงินจากลูกเขยในกรณีที่เรามีลูกสาวบ้างดีไหม
ส่วนหนึ่งที่ผมคิด และเคยคุยกับคุณแม่ คือ คุณแม่บอกว่า ครอบครัวคนไทยมักจะเป็นแบบนั้น ครอบครัวคนจีนอย่างเราๆ ไม่เคยมาขอเงินลูก
แต่ประโยคที่ว่า ก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหนในภาพใหญ่นะครับ แต่สำหรับคนรุ่นปู่ย่าของผม เขาก็ไม่มาเอาเงินลูกเหมือนกัน พ่อแม่ผมก็ไม่มาเอาเงินผมเหมือนกัน (ส่วนหนึ่งผมเป็นคนใช้ไม่ได้อยู่แล้ว)
แต่ถ้าว่าด้วยกรณีคู่ชีวิต มันน่าสนใจตรงที่ บางทีผู้ชายก็ขอเงินผู้หญิงนะครับ ถึงมันจะดูไม่ค่อยดีมากๆ อย่างในบางเคสที่ผู้หญิงอายุมากกว่า เพื่อนผมเขาก็ขอให้ซื้อเสื้อผ้า ข้าวของอะไรให้อยู่
ถึงค่านิยมในกรณีแฟนกัน ผู้หญิงจะขอให้ผู้ชายเปย์ได้ แต่ผมว่าจริงๆ ผู้ชายก็อาจจะขอผู้หญิงเปย์เยอะเหมือนกันใช่ไหมครับ ในชีวิตจริง มันคงไม่มีอะไรมายึดเรื่องศักดิ์ศรี เรื่องคำครหาอะไรกันมากนักแล้ว สมัยนี้
แต่ส่วนตัวผมไม่เคยมีความสัมพันธ์ทำนองนี้เท่าไหร่ครับ เพราะเอาตัวเองให้รอด ก็ยากแล้ว
เชื่อว่าในสังคมเรามีคนที่ชอบขอเงิน ชอบยืมเงินกัน อะไรทำให้คุณเป็นคนแบบนั้นครับ มาแชร์กัน
แต่ผมสงสัยใคร่รู้มากกว่าว่า ในชีวิตจริงนี่ ก็ต้องมีคนที่เป็นฝ่ายชอบขอ ชอบยืม เหมือนกัน
แต่การแสดงตัวว่า เป็นคนชอบขอเงิน ชอบยืมเงิน มันมักจะดูอนาถา ดูไม่งาม เช่น ถูกเรียกว่าปลิง
ถ้าเป็นผู้หญิงก็เกาะผู้ชาย ถ้าเป็นผู้ชายก็เกาะผู้หญิง ถ้าเป็นพ่อแม่หวังสินสอดก็ขายลูกกิน ถ้าเป็นลูกขอเงินพ่อแม่ก็เป็นพวกเกาะพ่อแม่
อย่างเคสคลาสสิคที่เห็นในพันทิปบ่อยๆ คือ การเรียกค่าสินสอดแพงๆ จากฝ่ายชาย
นอกนั้นก็จะมีบ้างประปราย กรณีลูกทำงานเป็นพนักงานกินเงินเดือน แล้วพ่อแม่ขอเงินใช้เพราะให้เท่าไหร่ก็ไม่พอเสียที
ถามตรงๆ ว่า ในนี้มีสมาชิกท่านไหน ที่เป็นฝ่ายผู้กระทำบ้างไหมครับ คือ เป็นพ่อแม่ที่หวังอยากได้ค่าสินสอดเยอะๆ เป็นลูกที่ยังขอเงินพ่อแม่อยู่
มันก็ยากจะยอมรับนะครับ เพราะมันเป็นข้อผิดพลาดที่คนเราไม่อยากเปิดเผย มันคงดูไม่ดี
แต่กรณีที่เกิดขึ้นในสังคมบ่อยๆ การที่มีเหยื่อผู้ถูกกระทำอยู่เรื่อยๆ ก็แสดงว่าย่อมมีฝ่ายผู้กระทำอยู่บ่อยๆ แน่นอน
ผมเองก็เป็นคนชอบยืมเงินเพื่อน เข้าใจอารมณ์ของคนที่รักษาวินัยทางการเงินไม่ดี และมีช่องทางที่จะเอาจากเพื่อนได้ ถ้ามีเพื่อนที่เขาไม่ลำบาก
ด้านหนึ่งนั้น เพื่อนผมเองก็ชอบบอกว่า ยินดีช่วยถ้าเดือดร้อน นั่นทำให้ผมมักจะยืมเขาอยู่เรื่อยๆ และก็ใช้คืน พอใช้คืนเสร็จ เวลาขาดเงิน ก็ยืมอีก
ผมเองไม่ได้ให้เงินพ่อแม่สักบาทด้วยนะครับ ขนาดทำงานแล้ว (เป็นพนักงานเงินเดือนหมื่นห้า) ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ใช้ไม่ได้อยู่บ้าง แต่โชคยังดีที่พ่อแม่ไม่เคยขอ แต่ถึงขอผมก็คงไม่รู้จะไปหาที่ไหนมาให้พวกเขาอยู่ดี
แต่มีพนักงานในออฟฟิศบางคน แม่ขอเงิน เมียขอเงิน + มีภาระเรื่องบ้าน อันนี้ก็น่าเห็นใจมาก และเวลาได้รับรู้ปัญหาของเขา เรามักตั้งคำถามในใจ
แบบแรงๆ หน่อย ก็คือ "คนจำพวกไหนวะ ที่จะมาขอเอาเงินจากคนอื่นอยู่เรื่อยๆ" แต่ก็ไม่ได้พูดออกมาหรอกครับ
ซึ่งนานวันเข้า เราเองก็กลับมาเริ่มพยายามปรับความเข้าใจ คนที่มาขอเงิน ยืมเงิน ว่า เขาเองก็ต้องมีความจำเป็นบางอย่าง หรือเป็นความบกพร่องทางการใช้เงินเหมือนกัน ถึงต้องมาขอกับคนที่คิดว่าขอได้เรื่อยๆ
เช่นกัน ถ้าเราพยายามทำความเข้าใจความคิดของพ่อแม่ ที่ขอเงินลูก หรือ พ่อแม่ที่ตั้งค่าสินสอดแพงๆ
เราก็จะพบว่า มันเป็นสิ่งที่เขาควรได้ ด้วยหลักเหตุผลของเขา เช่น ลูกฉันเลี้ยงมา ก็ควรต้องทำงานหาเงินให้ฉันได้
หรือผู้ชายมาขอลูกสาวฉัน ฉันก็ควรต้องมีค่าน้ำนม ที่ฉันสมควรได้ (แม้บางคนจะว่าไม่ดียังไงก็ตาม)
เมื่อเปรียบเทียบกับตัวผมเอง ที่ยังไม่คิดเอาเงินใครเยอะเท่าไหร่ (อย่างมากก็ขอเงินพ่อแม่เวลาขัดสนจริงๆ) ซึ่งท่านก็ให้แหละ
ผมเลยคิดว่า แล้วถ้าเราเกิดมีครอบครัวในอนาคต เราจะเป็นฝ่ายขอเงินคู่ชีวิต หรือขอเงินจากลูกเขยในกรณีที่เรามีลูกสาวบ้างดีไหม
ส่วนหนึ่งที่ผมคิด และเคยคุยกับคุณแม่ คือ คุณแม่บอกว่า ครอบครัวคนไทยมักจะเป็นแบบนั้น ครอบครัวคนจีนอย่างเราๆ ไม่เคยมาขอเงินลูก
แต่ประโยคที่ว่า ก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหนในภาพใหญ่นะครับ แต่สำหรับคนรุ่นปู่ย่าของผม เขาก็ไม่มาเอาเงินลูกเหมือนกัน พ่อแม่ผมก็ไม่มาเอาเงินผมเหมือนกัน (ส่วนหนึ่งผมเป็นคนใช้ไม่ได้อยู่แล้ว)
แต่ถ้าว่าด้วยกรณีคู่ชีวิต มันน่าสนใจตรงที่ บางทีผู้ชายก็ขอเงินผู้หญิงนะครับ ถึงมันจะดูไม่ค่อยดีมากๆ อย่างในบางเคสที่ผู้หญิงอายุมากกว่า เพื่อนผมเขาก็ขอให้ซื้อเสื้อผ้า ข้าวของอะไรให้อยู่
ถึงค่านิยมในกรณีแฟนกัน ผู้หญิงจะขอให้ผู้ชายเปย์ได้ แต่ผมว่าจริงๆ ผู้ชายก็อาจจะขอผู้หญิงเปย์เยอะเหมือนกันใช่ไหมครับ ในชีวิตจริง มันคงไม่มีอะไรมายึดเรื่องศักดิ์ศรี เรื่องคำครหาอะไรกันมากนักแล้ว สมัยนี้
แต่ส่วนตัวผมไม่เคยมีความสัมพันธ์ทำนองนี้เท่าไหร่ครับ เพราะเอาตัวเองให้รอด ก็ยากแล้ว