รู้แล้วเหยียบไว้นะ ตอนที่ 1 ไปสมัครงานกันเถิด

สวัสดีครับทุกท่าน

ผมรู้ดีว่าตอนนี้ ผมเขียนกระทู้ซีรี่ย์การออมให้เงินโต ค้างอยู่ และควรจะรีบเขียน

แต่ทว่า อยู่ๆเรื่องเก่าๆพวกนี้ มันแว่บเข้ามาในหัวหลายเรื่องครับ บางเรื่องคิดแล้วก็ยิ้มคนเดียว 555+

เลยลองเขียนดู เป็นเรื่องตลก แปลกๆ ฮาๆ จากที่ทำงานนะครับ เชื่อว่าหลายๆคนก็น่าจะเคยมีเรื่องทำนองนี้เหมือนกัน
เคยมั๊ยครับ นั่งทำงานอยู่ๆมีคนเดินมาบอก เฮ้ย เรื่องนี้ รู้แล้วเหยียบไว้นะ
ไอ่คำว่า รู้แล้วเหยียบไว้นะ มันแปลว่า เอาไปเล่าต่อด้วย 55555

**********
เรื่องราวต่อไปนี้ได้มีการดัดแปลง ชื่อสถานที่, บุคคลในเรื่อง, บริษัท และ/หรืออาจจะมีการดัดแปลงเนื้อหาเล็กน้อย
***********

รู้แล้วเหยียบไว้นะ ตอนที่ 1 ไปสมัครงานกันเถิด

ก่อนที่จะได้ทำงาน แน่นอนครับ เชื่อว่าพวกเราทุกคน หลังจากที่เรียนจบกันเรียบร้อยแล้ว
ก็ต้องผ่านขั้นตอนสมัครงาน ยกเว้นว่าจะทำกิจการเอง หรือที่บ้านมีกิจการอยู่แล้ว

ผมมีเพื่อนคนนึง ที่บ้านมีกิจการ แต่เธอเลือกที่จะไปทำงานกับบริษัทคู่แข่งของที่บ้าน เข้าใจว่าเข้าไปสืบความลับบางประการ

การสมัครและสัมภาษณ์งานผ่านไปด้วยดี ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร มาจากไหน เรื่องดูราบรื่นไม่น่ามีปัญหา จนกระทั่งก่อนที่จะไปเริ่มงาน ปัญหาเกิด

ปัญหาคือ คือ คือ ฟังแล้วอาจจะรู้สึกคันง่ามมือ ง่ามเท้า

คือที่บ้านเธอมีแต่รถหรูราคาแพง ขับไปทำงานเดี๋ยวจะความแตก
เดือดร้อนทางบ้าน ต้องไปถอยรถมือสองถูกๆ ให้ขับไปทำงาน คือโคตรพีค 555+
------------------------------
กลับมาเรื่องของคนจนอย่างเราๆดีกว่า ช่วงที่ผมเรียนจบใหม่ๆ ยังเป็นช่วงคาบเกี่ยวยุคอนาล็อกกับดิจิตอล

ตอนนั้นถ้าใครสมัครและได้งาน จากการสมัครงานผ่าน Internet มันจะเป็นอะไรที่เป็นที่กล่าวขวัญในหมู่เพื่อนฝูง สามารถทำหน้าเหนือๆใส่เพื่อนได้

ณ ช่วงเวลาดังกล่าว วิธีการสมัครงาน หลักๆจะมี 2 วิธี
1. ดูประกาศในหนังสือพิมพ์ และส่งใบสมัครไปทางไปรษณีย์
2. ไปเดินดูประกาศตามหน้าโรงงาน (ผมเรียนจบสายช่างครับ) แล้วไปเขียนใบสมัครตรงป้อมยามเลย โดยเตรียมหลักฐานพวก สำเนาทะเบียนบ้าน บัตรประชาชนไปให้พร้อม