วันนี้เป็นอีกวันที่หน้าหนาๆของผมเนี้ยมันชาเหมือนโดนตบหน้าอย่างจังหัวใจผมมันแทบจะไม่เต้นอีกต่อไปผมทุ่มเททุกอย่างทั้งใจแต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมาคือความเสียใจ ผมรู้อยู่เต็มอกว่าเขามีเจ้าของแต่เจ้าของเขาไม่สนใจมาหลายเดือนแล้วผมเลยอยากดูแลแต่พอเจ้าของเขากลับมาก็มาเอาไปจากผมซะอย่างนั้น ผมคุยกันทางโปรแกรมแชทมาสักระยะถามไถ่สาระทุกข์สุขดิบทุกวันแม้เขาจะไม่ตอบผมเลย ผมคิดนะครับส่าเขาอาจจะกำลังชั่งใจอยู่ว่าจะเลือกอะไรแต่วันนี้ผมรู้เเล้วครับว่าเขาเลือกคนเก่าที่เขาเคยคบมาส่วนผมไม่ถูกเลือกตัองออกจากเกมส์นี้ทั้งๆที่ผมอยากเล่นต่อ เขาจะกลับบ้านเพราะเพิ่งออกรถมาใหม่ผมอยากกลับด้วยเลยแชทไปเขาก็ตอบนะครับ ง่ายๆเลยไม่ พอดีแหนผมจะขึ้นมาหาผมได้ยินแค่นี้ใจผมนี้มันจะตายซะเดี่ยวนั้นขึบรถกลับจากซื้อของผมเปิดเพลงดังมากเน้นเพลงอกหักช้ำๆ นี้มันเข้ากับผมดีนักแลวันนี้ขอบ้าสักวันเถอะเป็นไงเป็นกันทุกครั้งที่ผมเครียดผมจะเอาเครื่องตัดหญ้าไปตัดหญ้าทันทำให้ผมผ่อนคลายและหายเครียดแท้เสี้ยววินาทีก็ยังดีเล้าต่อครัยใส่อารมณ์มากไปเขาบอกว่าไม่เพร่ะแฟนเขาจะมาหาแล้วเขาจะกลับพร้อมกันพะนะ ผมนี้เหงายังกะไก่ตายห่า มันไม่มีวิญญาณ ผมควรทำอย่างไรดีจะหยุดหรือเดินต่อแต่ถ้าเขายัวไม่เเต่งงานก็ยังมีหวังปะครับผมแคร์เขามากไม่รู้จะทำอย่างไรดีกับชีวิตที่เหลืออยู่เวลาเท่านั้นที่จะคอยเยียวยาหัวมจผมที่บอบช้ำเหมือนโดนรถิ10 ล้อพวงลูกอีก 4ลูกชนประสานงานด้วยควาทเร็วสัก240 กม.ชม. ผมบอบช้ำไม่ต้องรักษาหรอกครับหาวันเผาเลยทำไมเรื่องแบบนี้มันต้องมาเกิดกับผมเกิดกับผมด้วยครับ แต่ผมก็คิดนะครับถึงแม้จะรักเขาข้างเดียวมันก็ยังดีเพราะอย่างน้อยก็ยังได้รักและผมจะทำมันให้ดีที่สุดก่อนที่ตัวจริงเขาจะมาทุกอย่างเกิดขึ้นได้เสมอเปอร์เซ็นต์ควาทสำเร็จของผมแม้จะนัอยนิดแต่ผมจะใช้ที่น้อยนิดนี้เเหละให้ดีที่สุดแต่เขาไม่เคยจะหันมาหาผมเขาลยหน้าผมตลอดเช่นเมื่อวารเรามีประชุมกันเขาหลบหน้าผมตลอดสบตากั้นครั้งเดียวในรอบแปดชั่วโมงเขายิ้มน่ารักทุกวันนี้เขาไม่กล้าเข้าใกล้ผมผมคิดว่าเขาอายที่ผมรุกจีบเขาแต่คงไม่ใช่หรอกครับอีกร่างมันบอกว่าเขาเกรียดมันก้องอยู่ในหูผมตลอดเวลาตอนนี้ผมมืดสิบหกด้านเลยแต่ผมคิดทางออกไว้แล้วชีวิตนี้เกิดครั้งเดียวตายครั้งเดียวผมไม่ต้องทดแทนบุญคุณใครอีกต่อไปวัรไหนที่เขาแต่งงานไปวันนั้นอาจเป็นวันสุดท้ายของผมก็ได้ผมคงรับไม่ได้ที่ต้องไปรดน้ำสังข์และอวยพรเขาทั้งสองผมทีแต่น้ำตาที่มันไหลออกมาจากหัวใจในใจลึกๆผมอยากให้เขาเลิกกั้นด้วยซ้ำแต่ผมทำไม่ได้ผมได้เเต่ยืนมองอยู่ในพื้นที่ของผมผมเหงามากคิดถึงเขาตลอดเวลาส่างปุ้บคิดถึงปั้มมีใครอยากจะเป็นอย่างนี้ไหมคงไม่มีวันนี้ผมยังไม่เเพ้แม้จะถูกไล่ออกจากสนามแต่ผมยังยืนอยู่ข้างสนามสักวันเขาคงเรียกผมลงสนามอักครั้งและเมื่อวันนั้นมาถึงผมจะทำมันให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำเพื่อผู้ชายอีกคน ผมบอกตรงๆถ้าเขารักผมจริงชีวิตของผมก็ให้เขาได้
ไม่ลืมไม่มีหรอก มีแต่ลืมช้ากับลืมเร็ว
ครั้งต่อไปผมจะลงเรื่อยเรื่องจริงที่เกิดกับผมคอยดูตอนจบนะครับ ช่วยคอมเม้น 1,000 กก.
จากตอนนั้นมาถึงตอนนี้ผมก็ทำใจได้นะครับระดับหนึ่ง เพราะเขาได้ลาออกจากงานที่ทำอยู่กลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดและผมได้ข่าวว่าเขาแต่งงานจัดแบบเรียบง่ายและมีพยานรักแล้ว 1 คนผมก็เฉยๆนะครับ จากจะเป็นจะตายก็กลับกลายเป็นเฉยเมยได้ซะขนาดนี้อะไรที่มันไม่ใช่ดิ้นไขว่คว้าเท่าไหร่ก็ไม่ใช่อยู่วันยังครับ แต่อันที่ใช้วิ่งหนีให้ตายก็กลับได้มาเฉยเลย ผมก็เลิกครับเพราะคงไม่มีงานจะเอาเขากลับมาแล้ว ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานวนไปเผื่อจะมีคนที่ใช่เดินผ่านเข้ามาตราบใดที่ยังมีชีวิตก็ต้องดิ้นต่อไปวันนี้อาจจะไม่ใช่วันของเราก็ได้ ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้จะคิดอะไรมากมายทำวันนี้ให้ดที่สุดที่เหลือช่างเม้งมันครับ มีคนเคยบอกผมไว้นะครับว่าเราต้องดูแลตัวเองทำตัวเองให้มีค่าถ้าเรายังไม่เห็นคุณค่าในตัวเองแล้วใครจะมาเห็นค่าในตัวเราทุกอย่างต้องเริ่มจากเราและจบที่เราอย่าไปเริ่มที่เขาแล้วมาจบที่เรา เขาไม่เกี่ยวเราเป็นคนพาตัวเองเดินเข้าไปหาเขาเอง เราเป็นคนให้ความไว้ใจ ให้ใจ ให้ความรู้สึกเขาเองแล้วจะมาเรียกร้องอะไรอีก ประมาณณนี้ละครับ ทุกวันน้ผมก็ยังเข้าไปส่องเฟสเขานะครับแต่ก็ไม่ได้คิดเกินเลย ไปมากกว่าพี่น้องหรือเพื่อนที่เคยร่วมงานกันเพื่อนที่ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่าเป็นผู้มีพระคุณกับเขา เพื่อนที่เคยช่วยเหลือทุกอย่าง เพื่อนที่คอยซับฟอตทุเรื่อง เพื่อนที่เคยไปนอนเฝ้าเวลาเขานอนโรงพยาบาล เพื่อนที่เคยแก้ต่างให้ทุกเรื่อง เพื่อนที่หวังว่าเขาจะมองมาที่เราแล้วเห็นเราเป็นเพื่อนที่สำคัญคนนั้น ตอนนี้เขาสบายดี ผมก็สบายดีมากด้วยชีวิตการทำงานนี้มันผ่านไปเร็วมาก 1 วันแค่เป็บเดียว นี้ก็ปาไปครึ่งปีแล้ว มีทุกอย่างยกเว้นเงิน แปลกนะครับกับคนที่มีหน้าที่การงานที่ดีกลับล้มเหลวเรื่องความรักนี้ละหนาเขาว่าจะให้เป็นทุกอย่างคงไม่ได้จะให้ดีทุกอย่างก็คงไม่ได้ ผลสุดท้ายก็ต้องกลับมาหาตัวเองอยู่กับตัวเองให้มากๆ ทำความเข้าใจกับตัวเองให้มากๆจะได้เข้าใจตัวเองและเรียบรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ซะก่อนก่อนที่จะไปช่วยคนอื่น การช่วยคนเป็นเรื่องที่ดีนะครับแต่ช่วยแล้วเราต้องไม่เดือดร้อนเราต้องไม่ทุกข์ ไม่ใช่ว่าอยากได้หน้าจนเกินกำลังของตัวเองคนเรามันต้องรู้จกประมาณตนอย่ายิ่งจองหอง อย่าทะเยอทะยานมากจนเกินไป ให้มีความพอดี ให้พอเหมาะพอสมควร ให้รู้จักสูงต่ำดำขาว ให้เคารพผู้อื่น คิดได้แต่การลงมือทำมันยากครับ เหมือนอย่างที่ผมเลิกคิดถึงเขาได้แล้วชอบพูดกับคนอื่นแบบนี้แต่ในใจลึกๆ เวลาเราเจอสิ่งที่เขาเคยใช้ สถานที่ที่เขาเคยอยู่ผมว่ามันยากนะครับ สมองคนเรามันไม่ใช่คอมพิวเตอร์ที่ลิกขวากดลบแล้วข้อมูลมันจะหายได้เลยโดยที่ไมีมีข้อมูลหลงเหลืออยู่ ผมสังเกตุเวลาคนอกหักจะทำอยู่ไม่กี่อย่างครับนอกจากการร้องไห้แล้วก็มีกินเหล้านี้ละครับเด็ดจริง เวลาอกหักต้องพาตัวเองไปร้านเหล้าบางคนไปคนเดียวก็มีครับ อย่างเช่นผมเม้งโคตรได้ครับ สโลแกน ไปเอง กินเองเมาเองกลับบ้านเองไม่เดือนร้อนใคร ผมเคยคิดครับการที่เราเอาเพื่อไปด้วยมันทำให้เพื่อไม่สบายใจต้องมารับรู้เรื่องที่เขาไม่ได้ก่อแล้วต้องมาเออออหอหมกกับเรา ทั้งๆที่เขาไม่ได้มีอารมณ์ร่วมเลย เขาอาจจะเพิ่งถูกเมียด่ามา หรือถูกโกงแช เล่นบอลแพ้อะไรประมาณนั้น แต่เจาต้องคอยมาซัฟฟอดเรา ต้องมาพาเราเข้าห้องน้ำ(เมาเดินไม่ไหวแต่ปวดฉี่ ) ต้องมาลูบหลังให้เราตอนเราอวก ต้องพาเรากลับบบ้าน เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เช็ดตัวให้ เราไม่เคยถามเพื่อนเลยว่าเขาชอบไหมตอนที่อินเลิฟไม่เคยชวนเพื่อนแต่พออกหักแม้งคิดถึงเพื่อนเลย ถ้าเราไม่ชอบอะไรอย่าทำอะไรให้เพื่อนไม่สบายใจ แต่เพื่อนบางคนเม้งโคตรดีครับ ช่วยทุกอย่างบางคนเลิกจากเพื่อนมาเป็นแฟนกันก็มีครับ โดยปกติคนเราจะชอบอะไรสวยๆงามๆ อย่างเช่น ชายหล่อชอบหญิงสวย หญิงสวยชอบ ชายหล่อหุ่นดี รวย อะไรประมาณนั้น หาคนที่ใช่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอแต่หาคนที่ไม่ใช่เดินไปไหนกูก็เจอ เม้งหาง่ายกว่าวัตถุโบราณอีกครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าเราไม่ชอบอะไรเราก็อย่าไปใกล้สิ่งนั้นแต่ถ้าเราชอบอะไรจงนำพาตัวเองเข้าไปและทำสิ่งเหล่านั้นให้เขาชอบเราใ้ได้ เช่นคนที่เราชอบ เขาชอบผ็หญิงสวยหน้าที่เราต้องทำตัวให้สวย ชอบคนเก่งเราต้องเก่งในสายตาของเขาชอบคนทำอาหารเป็นเราก็ต้องทำอาหารให้เป็น อะไรประมาณนั้นครับ แต่ถ้าเราๆม่ชอบเเค่เดินออกมาและหาใหม่ ชีวิตคนเรามันไม่ยืนยาวนะครับต้องรีบเจ็บ รีบหาย และเดินหน้าหาใหม่รีบหาเดียวแก่มาตัวเลือกจะน้อยยิ่งหนุ่มยิ่งสาวยิ่งดีครับ อย่าให้อดีตและปัจจุบันเป็นตัวกำหนดอาคตของเราอนาคตของเราเรากำหนดเอง หนังเรื่องนี้เรากำกับเองไม่ต้องให้คนอื่นมากำกับชีวิตเราเป็นของเราใช้ซะ ใช้ให้มีระโยชน์มากที่สุด
แอบรัก 2
ไม่ลืมไม่มีหรอก มีแต่ลืมช้ากับลืมเร็ว
ครั้งต่อไปผมจะลงเรื่อยเรื่องจริงที่เกิดกับผมคอยดูตอนจบนะครับ ช่วยคอมเม้น 1,000 กก.
จากตอนนั้นมาถึงตอนนี้ผมก็ทำใจได้นะครับระดับหนึ่ง เพราะเขาได้ลาออกจากงานที่ทำอยู่กลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดและผมได้ข่าวว่าเขาแต่งงานจัดแบบเรียบง่ายและมีพยานรักแล้ว 1 คนผมก็เฉยๆนะครับ จากจะเป็นจะตายก็กลับกลายเป็นเฉยเมยได้ซะขนาดนี้อะไรที่มันไม่ใช่ดิ้นไขว่คว้าเท่าไหร่ก็ไม่ใช่อยู่วันยังครับ แต่อันที่ใช้วิ่งหนีให้ตายก็กลับได้มาเฉยเลย ผมก็เลิกครับเพราะคงไม่มีงานจะเอาเขากลับมาแล้ว ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานวนไปเผื่อจะมีคนที่ใช่เดินผ่านเข้ามาตราบใดที่ยังมีชีวิตก็ต้องดิ้นต่อไปวันนี้อาจจะไม่ใช่วันของเราก็ได้ ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้จะคิดอะไรมากมายทำวันนี้ให้ดที่สุดที่เหลือช่างเม้งมันครับ มีคนเคยบอกผมไว้นะครับว่าเราต้องดูแลตัวเองทำตัวเองให้มีค่าถ้าเรายังไม่เห็นคุณค่าในตัวเองแล้วใครจะมาเห็นค่าในตัวเราทุกอย่างต้องเริ่มจากเราและจบที่เราอย่าไปเริ่มที่เขาแล้วมาจบที่เรา เขาไม่เกี่ยวเราเป็นคนพาตัวเองเดินเข้าไปหาเขาเอง เราเป็นคนให้ความไว้ใจ ให้ใจ ให้ความรู้สึกเขาเองแล้วจะมาเรียกร้องอะไรอีก ประมาณณนี้ละครับ ทุกวันน้ผมก็ยังเข้าไปส่องเฟสเขานะครับแต่ก็ไม่ได้คิดเกินเลย ไปมากกว่าพี่น้องหรือเพื่อนที่เคยร่วมงานกันเพื่อนที่ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่าเป็นผู้มีพระคุณกับเขา เพื่อนที่เคยช่วยเหลือทุกอย่าง เพื่อนที่คอยซับฟอตทุเรื่อง เพื่อนที่เคยไปนอนเฝ้าเวลาเขานอนโรงพยาบาล เพื่อนที่เคยแก้ต่างให้ทุกเรื่อง เพื่อนที่หวังว่าเขาจะมองมาที่เราแล้วเห็นเราเป็นเพื่อนที่สำคัญคนนั้น ตอนนี้เขาสบายดี ผมก็สบายดีมากด้วยชีวิตการทำงานนี้มันผ่านไปเร็วมาก 1 วันแค่เป็บเดียว นี้ก็ปาไปครึ่งปีแล้ว มีทุกอย่างยกเว้นเงิน แปลกนะครับกับคนที่มีหน้าที่การงานที่ดีกลับล้มเหลวเรื่องความรักนี้ละหนาเขาว่าจะให้เป็นทุกอย่างคงไม่ได้จะให้ดีทุกอย่างก็คงไม่ได้ ผลสุดท้ายก็ต้องกลับมาหาตัวเองอยู่กับตัวเองให้มากๆ ทำความเข้าใจกับตัวเองให้มากๆจะได้เข้าใจตัวเองและเรียบรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ซะก่อนก่อนที่จะไปช่วยคนอื่น การช่วยคนเป็นเรื่องที่ดีนะครับแต่ช่วยแล้วเราต้องไม่เดือดร้อนเราต้องไม่ทุกข์ ไม่ใช่ว่าอยากได้หน้าจนเกินกำลังของตัวเองคนเรามันต้องรู้จกประมาณตนอย่ายิ่งจองหอง อย่าทะเยอทะยานมากจนเกินไป ให้มีความพอดี ให้พอเหมาะพอสมควร ให้รู้จักสูงต่ำดำขาว ให้เคารพผู้อื่น คิดได้แต่การลงมือทำมันยากครับ เหมือนอย่างที่ผมเลิกคิดถึงเขาได้แล้วชอบพูดกับคนอื่นแบบนี้แต่ในใจลึกๆ เวลาเราเจอสิ่งที่เขาเคยใช้ สถานที่ที่เขาเคยอยู่ผมว่ามันยากนะครับ สมองคนเรามันไม่ใช่คอมพิวเตอร์ที่ลิกขวากดลบแล้วข้อมูลมันจะหายได้เลยโดยที่ไมีมีข้อมูลหลงเหลืออยู่ ผมสังเกตุเวลาคนอกหักจะทำอยู่ไม่กี่อย่างครับนอกจากการร้องไห้แล้วก็มีกินเหล้านี้ละครับเด็ดจริง เวลาอกหักต้องพาตัวเองไปร้านเหล้าบางคนไปคนเดียวก็มีครับ อย่างเช่นผมเม้งโคตรได้ครับ สโลแกน ไปเอง กินเองเมาเองกลับบ้านเองไม่เดือนร้อนใคร ผมเคยคิดครับการที่เราเอาเพื่อไปด้วยมันทำให้เพื่อไม่สบายใจต้องมารับรู้เรื่องที่เขาไม่ได้ก่อแล้วต้องมาเออออหอหมกกับเรา ทั้งๆที่เขาไม่ได้มีอารมณ์ร่วมเลย เขาอาจจะเพิ่งถูกเมียด่ามา หรือถูกโกงแช เล่นบอลแพ้อะไรประมาณนั้น แต่เจาต้องคอยมาซัฟฟอดเรา ต้องมาพาเราเข้าห้องน้ำ(เมาเดินไม่ไหวแต่ปวดฉี่ ) ต้องมาลูบหลังให้เราตอนเราอวก ต้องพาเรากลับบบ้าน เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เช็ดตัวให้ เราไม่เคยถามเพื่อนเลยว่าเขาชอบไหมตอนที่อินเลิฟไม่เคยชวนเพื่อนแต่พออกหักแม้งคิดถึงเพื่อนเลย ถ้าเราไม่ชอบอะไรอย่าทำอะไรให้เพื่อนไม่สบายใจ แต่เพื่อนบางคนเม้งโคตรดีครับ ช่วยทุกอย่างบางคนเลิกจากเพื่อนมาเป็นแฟนกันก็มีครับ โดยปกติคนเราจะชอบอะไรสวยๆงามๆ อย่างเช่น ชายหล่อชอบหญิงสวย หญิงสวยชอบ ชายหล่อหุ่นดี รวย อะไรประมาณนั้น หาคนที่ใช่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอแต่หาคนที่ไม่ใช่เดินไปไหนกูก็เจอ เม้งหาง่ายกว่าวัตถุโบราณอีกครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าเราไม่ชอบอะไรเราก็อย่าไปใกล้สิ่งนั้นแต่ถ้าเราชอบอะไรจงนำพาตัวเองเข้าไปและทำสิ่งเหล่านั้นให้เขาชอบเราใ้ได้ เช่นคนที่เราชอบ เขาชอบผ็หญิงสวยหน้าที่เราต้องทำตัวให้สวย ชอบคนเก่งเราต้องเก่งในสายตาของเขาชอบคนทำอาหารเป็นเราก็ต้องทำอาหารให้เป็น อะไรประมาณนั้นครับ แต่ถ้าเราๆม่ชอบเเค่เดินออกมาและหาใหม่ ชีวิตคนเรามันไม่ยืนยาวนะครับต้องรีบเจ็บ รีบหาย และเดินหน้าหาใหม่รีบหาเดียวแก่มาตัวเลือกจะน้อยยิ่งหนุ่มยิ่งสาวยิ่งดีครับ อย่าให้อดีตและปัจจุบันเป็นตัวกำหนดอาคตของเราอนาคตของเราเรากำหนดเอง หนังเรื่องนี้เรากำกับเองไม่ต้องให้คนอื่นมากำกับชีวิตเราเป็นของเราใช้ซะ ใช้ให้มีระโยชน์มากที่สุด