คนหนึ่งคน กับ มอเตอร์ไซค์บ้านๆหนึ่งคัน สู่อุทยานแห่งชาติที่ถูกลืม

สวัสดีครับ กลับมาอีกครั้งกับการเดินทางของชายผู้ถือหม้อ ชายผู้ไปที่ไหนต้องพกหม้อต้มมาม่าไปด้วย ฮ่าฮ่า อยู่ง่ายกินง่ายเลี้ยงง่ายครับ

      ครั้งนี้ก็เช่นเคย ผมก็ยังคงเดินทางคนเดียวเหมือนเดิม โดดเดี่ยวเหมือนเดิม แต่ไม่เดียวดายอีกแล้ว เอ๊ะ!! อีกทั้งลุยป่ายับเยิน!! ใช้เงินตลอดทริปในงบแค่หนึ่งพันบาท!! ขี่รถไปให้สุดชายแดนประเทศ!! ทุกอย่างนี้สามารถทำได้ในวันหยุดเพียงแค่สองวันหนึ่งคืนเท่านั้น!!
เรื่องราวจะเป็นอย่างไร และเหตุใดสถานที่นี้ถึงกลายเป็นอุทยานแห่งชาติที่ถูกลืม เดี๋ยวจะได้รู้กันครับตอนนี้ขออุบไว้ก่อน เชิญรับชมได้ ณ บัดนาว

ร่ายมนต์แปป พ่ามพาม เพี๊ยง!!