ขอเกริ่นนำสักนิดนึงก่อนนะคะ....
คือเราคบกับแฟนมาได้ประมาณหนึ่งปีพอดีค่ะ ช่วงที่คบกันคือแฟนของเราก็ดีกับเราตลอดเลยค่ะ ถือว่าเป็นผู้ชายที่อยากจะฝากชีวิตไว้ด้วยจนแก่เฒ่าเลยค่ะขอบอกก่อนนิดนึงนะคะว่าเรากับแฟนอายุปีนี้ก็ย่างเข้า 28 ปีแล้ว ก็ถือว่าคิดถึงเรื่องของอนาคตได้แล้ว ทุกอย่างไปได้โอเค แต่อาจจะมีบางเรื่องที่ทะเลาะกัน แล้วก็พยายามปรับเข้าหากันตลอดค่ะ คือส่วนตัวนิสัยของเราค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้น้อยใจ และขี้โมโห (นิสัยเหมือนเด็กค่ะถึงแม้จะอายุเยอะแล้ว 😂) ส่วนเค้าจะเป็นผู้ชายนิ่งๆ ใจเย็น และไม่ว่าเราจะโกรธหรือจะเหวี่ยงเค้าขนาดไหน เค้าก็ไม่เคยโกรธหรือว่าเรากลับสักครั้งเลยค่ะ เค้ายังคงบอกรักทุกครั้งแม้ว่าตอนนั้นเราจะทะเลาะกันอยู่
เข้าเรื่องที่อยากจะปรึกษาเลยนะคะ คือเมื่อประมาณสิ้นเดือนกรกฎาคม 2561 ที่ผ่านมา เราสองคนมีเรื่องไม่เข้าใจกันค่ะ ซึ่งเป็นเราคนเดียวแหละที่ทะเลาะกับเค้า เพราะเค้าก็เหมือนเดิมค่ะ อธิบายเหตุผล และไม่ได้พูดใส่อารมณ์กับเรา แล้วเราก็หลุดปากไปว่าถ้าเป็นแบบนี้ งั้นก็เลิกกันเลยมั้ย แต่เค้าไม่ได้ตอบอะไรค่ะ เราก็เลยบอกไปว่างั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันค่อยคุยกัน วันนั้นเราคุยกันทางโทรศัพท์นะคะ วันรุ่งขึ้นก็นัดเจอกัน ขอเพิ่มเติมอีกนิดนะคะนิสัยเราเองจะเป็นคนใจร้อน คิดอะไรก็พูดไปแบบนั้น ชอบประชดด้วยค่ะ ตอนนั้นเลยพูดคำว่าเลิกออกไป....
กลับมาวันที่เรานัดเจอกันนะคะ เราก็นัดเจอกันที่ห้างแห่งหนึ่งค่ะก็ไปกินข้าวกันปกติ บอกตามตรงนะคะ วันนั้นที่เราไปเจอเค้า ไม่ได้ตั้งใจจะไปคุยเรื่องเลิก หรือจะบอกเลิกเค้าเลยค่ะ อารมณ์โกรธ โมโหมันหายไปหมดแล้ว และจากการที่ได้ไปปรึกษากับเพื่อน คืนก่อนนั้นเราคิดได้ค่ะ ว่าเค้าไม่ได้ทำอะไรผิด เราแค่ไม่เข้าใจกัน แต่เหมือนเค้าก็ดูจะมีเรื่องคาใจค่ะ เค้าเลยถามขึ้นมาเองว่ายังอยากจะเลิกกันอยู่มั้ย ตอนนั้นเราก็ไม่รู้คิดอะไร หรืออะไรดลใจให้พูดออกไปว่าจะเลิก คงเป็นเพราะเราเป็นผู้หญิงมีฟอร์มด้วยแหละค่ะ ก็เลยพูดไปแบบนั้น ระหว่างนั้นเราก็สับสนอยู่ตลอดนะคะ ว่าเราจะเลิกกับผู้ชายคนนี้จริงๆหรอ ตอนนั้นที่คุยกันยังอยู่ในร้านอาหารนะคะ สักพักก็เดินออกมา แล้วก็คุยกันต่อเรื่อยๆ สังเกตได้ว่าเค้าดูหน้าตาไม่โอเคเลย รวมถึงเราด้วยค่ะ จริงๆเราคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนะคะว่าเราไม่ได้อยากเลิกกับเค้าเลย แต่มันปากหนักค่ะไม่กล้าพูดออกไปว่า ไม่อยากเลิก พอตอนจะกลับบ้านเค้าก็เดินมาส่งเราที่รถค่ะ ก็คุยกันต่อในรถสักพัก คุยกันเรื่องความหลัง ในอดีต ความรักที่เรามีให้กันค่ะ ตอนนั้นเรายิ่งรู้เลยว่าเราขาดเค้าไปไม่ได้จริงๆ ส่วนตัวเค้าเองก็นั่งร้องไห้นะคะ ซึ่งเราตกใจมากที่เห็นเค้าร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่เห็นเค้าร้องไห้แบบนี้ แต่ตอนนั้นมันก็ทำอะไรไม่ถูกค่ะ ก็ยังไม่กล้าพูดออกไปว่าไม่อยากเลิกแล้ว เรารู้แล้วว่าไม่ได้อยากเลิก 😭😭
เราควรจะง้อเค้ายังไงดีคะ จะทำยังไงดีคะ วันนั้นมันเป็นความผิดพลาด มันคือความไม่ได้ตั้งใจค่ะ หลายคนอาจจะมองว่าเราแก้ตัวรึป่าว แต่เรายืนยันนะคะ ว่าวันนั้นที่เราไปเจอเค้าเราไม่ได้มีความตั้งใจที่จะไปบอกเลิก หรือพูดเรื่องเลิกเลย เราพยายามขอโทษเค้า พยายามอธิบายหลายอย่าง เค้าก็ยอมรับฟังนะคะ แต่ไม่ได้เหมือนเดิม คือเราสนิทกับเพื่อนของเค้าด้วยคนนึงค่ะ ก็มีการถามบ้างว่าเค้าเป็นอะไรยังบ้าง เพื่อนเค้าก็บอกนะคะ ว่าจริงๆแล้วเค้ารักเราอยู่
รักเหมือนเดิม แต่ที่ยังไม่กลับมาเพราะเค้าเจ็บที่เราบอกเลิกเค้าค่ะ เค้ากลัวว่าเราจะทำแบบนั้นกับเค้าอีก และเค้ายังบอกอีกด้วยว่าความรู้สึกของเค้ามันชาไปส่วนหนึ่ง เค้ายังไม่อยากกลับมาตอนนี้ และในอนาคตก็ยังไม่รู้เหมือนกัน เค้ายังบอกด้วยนะคะว่าถ้าเราเจอผู้ชายคนใหม่ก็ลองคบดู ไม่ต้องรอเค้า เราเสียใจมากเลยค่ะ แต่บางครั้งเค้าก็ทำให้เราสับสน มีโทรมาหาบ้างถามว่าอยู่ไหน ทำอะไร วันไหนเรากลับบ้านดึกๆ เค้าก็จะบอกว่าเป็นห่วง หรือว่าครั้งก็จะบอกว่าคิดถึง แต่บางวันเค้าก็พูดเหมือนไม่อยากให้เราอยู่ เราสับสนมากเลยค่ะ แต่เค้าเคยบอกนะคะว่าเค้าก็ยังหวังว่าเราจะทำอะไรสักอย่สงหนึ่งเพื่อให้ความรู้สึกเค้ากลับมา เพราะจริงๆแล้วเค้าก็ยังรักเราอยู่ค่ะ
ตอนนี้เราเดินหน้าง้อเค้าอยู่นะคะ แต่ไม่รู้ว่าถูกทิศทุกทางรึป่าว เราพยายามไม่รุกจนเกินไป เดี๋ยวเค้าจะรำคาญ ปล่อยให้เค้าได้ทำอะไรที่อยากทำ ไปเที่ยวกับเพื่อน มีเวลาส่วนตัว ตรงนี้เรารู้สึกโอเคนะคะ และมีเพิ่มเติมค่ะ คือการทำอาหารเช้าไปให้เค้าที่ทำงาน เนื่องจากที่ทำงานเราใกล้กัน จึงแวะไปตอนเช้าได้ เค้าบอกว่าโอเคนะคะ ไม่ได้ทำอะไรมากจนเกินไป และเค้าไม่ได้รู้สึกอึดอัด ก็ค่อยสบายใจขึ้นนิดนึงค่ะ แต่เราก็ยังอยากได้คำแนะนำดีๆจากเพื่อนๆ ผู้เคยมีประสบการณ์ ทั้งเพื่อนผู้หญิงและเพื่อนผู้ชายนะคะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ 🙏🙏
ขอวิธีง้อผู้ชายใจแข็งหน่อยค่ะ 😭
คือเราคบกับแฟนมาได้ประมาณหนึ่งปีพอดีค่ะ ช่วงที่คบกันคือแฟนของเราก็ดีกับเราตลอดเลยค่ะ ถือว่าเป็นผู้ชายที่อยากจะฝากชีวิตไว้ด้วยจนแก่เฒ่าเลยค่ะขอบอกก่อนนิดนึงนะคะว่าเรากับแฟนอายุปีนี้ก็ย่างเข้า 28 ปีแล้ว ก็ถือว่าคิดถึงเรื่องของอนาคตได้แล้ว ทุกอย่างไปได้โอเค แต่อาจจะมีบางเรื่องที่ทะเลาะกัน แล้วก็พยายามปรับเข้าหากันตลอดค่ะ คือส่วนตัวนิสัยของเราค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้น้อยใจ และขี้โมโห (นิสัยเหมือนเด็กค่ะถึงแม้จะอายุเยอะแล้ว 😂) ส่วนเค้าจะเป็นผู้ชายนิ่งๆ ใจเย็น และไม่ว่าเราจะโกรธหรือจะเหวี่ยงเค้าขนาดไหน เค้าก็ไม่เคยโกรธหรือว่าเรากลับสักครั้งเลยค่ะ เค้ายังคงบอกรักทุกครั้งแม้ว่าตอนนั้นเราจะทะเลาะกันอยู่
เข้าเรื่องที่อยากจะปรึกษาเลยนะคะ คือเมื่อประมาณสิ้นเดือนกรกฎาคม 2561 ที่ผ่านมา เราสองคนมีเรื่องไม่เข้าใจกันค่ะ ซึ่งเป็นเราคนเดียวแหละที่ทะเลาะกับเค้า เพราะเค้าก็เหมือนเดิมค่ะ อธิบายเหตุผล และไม่ได้พูดใส่อารมณ์กับเรา แล้วเราก็หลุดปากไปว่าถ้าเป็นแบบนี้ งั้นก็เลิกกันเลยมั้ย แต่เค้าไม่ได้ตอบอะไรค่ะ เราก็เลยบอกไปว่างั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันค่อยคุยกัน วันนั้นเราคุยกันทางโทรศัพท์นะคะ วันรุ่งขึ้นก็นัดเจอกัน ขอเพิ่มเติมอีกนิดนะคะนิสัยเราเองจะเป็นคนใจร้อน คิดอะไรก็พูดไปแบบนั้น ชอบประชดด้วยค่ะ ตอนนั้นเลยพูดคำว่าเลิกออกไป....
กลับมาวันที่เรานัดเจอกันนะคะ เราก็นัดเจอกันที่ห้างแห่งหนึ่งค่ะก็ไปกินข้าวกันปกติ บอกตามตรงนะคะ วันนั้นที่เราไปเจอเค้า ไม่ได้ตั้งใจจะไปคุยเรื่องเลิก หรือจะบอกเลิกเค้าเลยค่ะ อารมณ์โกรธ โมโหมันหายไปหมดแล้ว และจากการที่ได้ไปปรึกษากับเพื่อน คืนก่อนนั้นเราคิดได้ค่ะ ว่าเค้าไม่ได้ทำอะไรผิด เราแค่ไม่เข้าใจกัน แต่เหมือนเค้าก็ดูจะมีเรื่องคาใจค่ะ เค้าเลยถามขึ้นมาเองว่ายังอยากจะเลิกกันอยู่มั้ย ตอนนั้นเราก็ไม่รู้คิดอะไร หรืออะไรดลใจให้พูดออกไปว่าจะเลิก คงเป็นเพราะเราเป็นผู้หญิงมีฟอร์มด้วยแหละค่ะ ก็เลยพูดไปแบบนั้น ระหว่างนั้นเราก็สับสนอยู่ตลอดนะคะ ว่าเราจะเลิกกับผู้ชายคนนี้จริงๆหรอ ตอนนั้นที่คุยกันยังอยู่ในร้านอาหารนะคะ สักพักก็เดินออกมา แล้วก็คุยกันต่อเรื่อยๆ สังเกตได้ว่าเค้าดูหน้าตาไม่โอเคเลย รวมถึงเราด้วยค่ะ จริงๆเราคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนะคะว่าเราไม่ได้อยากเลิกกับเค้าเลย แต่มันปากหนักค่ะไม่กล้าพูดออกไปว่า ไม่อยากเลิก พอตอนจะกลับบ้านเค้าก็เดินมาส่งเราที่รถค่ะ ก็คุยกันต่อในรถสักพัก คุยกันเรื่องความหลัง ในอดีต ความรักที่เรามีให้กันค่ะ ตอนนั้นเรายิ่งรู้เลยว่าเราขาดเค้าไปไม่ได้จริงๆ ส่วนตัวเค้าเองก็นั่งร้องไห้นะคะ ซึ่งเราตกใจมากที่เห็นเค้าร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่เห็นเค้าร้องไห้แบบนี้ แต่ตอนนั้นมันก็ทำอะไรไม่ถูกค่ะ ก็ยังไม่กล้าพูดออกไปว่าไม่อยากเลิกแล้ว เรารู้แล้วว่าไม่ได้อยากเลิก 😭😭
เราควรจะง้อเค้ายังไงดีคะ จะทำยังไงดีคะ วันนั้นมันเป็นความผิดพลาด มันคือความไม่ได้ตั้งใจค่ะ หลายคนอาจจะมองว่าเราแก้ตัวรึป่าว แต่เรายืนยันนะคะ ว่าวันนั้นที่เราไปเจอเค้าเราไม่ได้มีความตั้งใจที่จะไปบอกเลิก หรือพูดเรื่องเลิกเลย เราพยายามขอโทษเค้า พยายามอธิบายหลายอย่าง เค้าก็ยอมรับฟังนะคะ แต่ไม่ได้เหมือนเดิม คือเราสนิทกับเพื่อนของเค้าด้วยคนนึงค่ะ ก็มีการถามบ้างว่าเค้าเป็นอะไรยังบ้าง เพื่อนเค้าก็บอกนะคะ ว่าจริงๆแล้วเค้ารักเราอยู่
รักเหมือนเดิม แต่ที่ยังไม่กลับมาเพราะเค้าเจ็บที่เราบอกเลิกเค้าค่ะ เค้ากลัวว่าเราจะทำแบบนั้นกับเค้าอีก และเค้ายังบอกอีกด้วยว่าความรู้สึกของเค้ามันชาไปส่วนหนึ่ง เค้ายังไม่อยากกลับมาตอนนี้ และในอนาคตก็ยังไม่รู้เหมือนกัน เค้ายังบอกด้วยนะคะว่าถ้าเราเจอผู้ชายคนใหม่ก็ลองคบดู ไม่ต้องรอเค้า เราเสียใจมากเลยค่ะ แต่บางครั้งเค้าก็ทำให้เราสับสน มีโทรมาหาบ้างถามว่าอยู่ไหน ทำอะไร วันไหนเรากลับบ้านดึกๆ เค้าก็จะบอกว่าเป็นห่วง หรือว่าครั้งก็จะบอกว่าคิดถึง แต่บางวันเค้าก็พูดเหมือนไม่อยากให้เราอยู่ เราสับสนมากเลยค่ะ แต่เค้าเคยบอกนะคะว่าเค้าก็ยังหวังว่าเราจะทำอะไรสักอย่สงหนึ่งเพื่อให้ความรู้สึกเค้ากลับมา เพราะจริงๆแล้วเค้าก็ยังรักเราอยู่ค่ะ
ตอนนี้เราเดินหน้าง้อเค้าอยู่นะคะ แต่ไม่รู้ว่าถูกทิศทุกทางรึป่าว เราพยายามไม่รุกจนเกินไป เดี๋ยวเค้าจะรำคาญ ปล่อยให้เค้าได้ทำอะไรที่อยากทำ ไปเที่ยวกับเพื่อน มีเวลาส่วนตัว ตรงนี้เรารู้สึกโอเคนะคะ และมีเพิ่มเติมค่ะ คือการทำอาหารเช้าไปให้เค้าที่ทำงาน เนื่องจากที่ทำงานเราใกล้กัน จึงแวะไปตอนเช้าได้ เค้าบอกว่าโอเคนะคะ ไม่ได้ทำอะไรมากจนเกินไป และเค้าไม่ได้รู้สึกอึดอัด ก็ค่อยสบายใจขึ้นนิดนึงค่ะ แต่เราก็ยังอยากได้คำแนะนำดีๆจากเพื่อนๆ ผู้เคยมีประสบการณ์ ทั้งเพื่อนผู้หญิงและเพื่อนผู้ชายนะคะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ 🙏🙏