เคยไหมครับที่มีความรักแล้วลืมไม่ได้ไม่มีทางลืม
จะเล่าให้ฟังนะครับผมกับแฟนเราห่างกัน 5 ปี
ความรักของผมไม่ต่างจากนิยายเขายังเด็กมากเลยครับเขาน่าจะอายุ 12 ปีได้ ตอนนั่นเฟสบุ๊คยังไม่นิยมแต่มีแล้ว ช่วงสมัยนั่นจะมีพวกภาษาที่เรียกกันว่าคนดัง คลายเน็ตไอดอลแต่ไม่ได้โชว์อะไร ดังมาจากรูป หล่อสวยก็ว่ากันไป น้องคนนี้ก่อนจะมาเจอผมเขาก็ทำเพจ นิยมคนหล่อสวย แล้วก็เอารูปผมไปลงเพจเราไม่เคยรู้จักน้องเขามาก่อน แต่น้องเขาตามติดชีวิตผมมาเลื่อยๆจนเขาโตก็เกือบๆ 3-4 ปีได้จนเขา อายุ 15-16 เขาก็มีแฟนตามประส่าเขา ผมก็มีแฟนพอสมควรแล้วก็เจ้าชู้นิดนึง เข้าสู่เหตุการสำคัญเลยนะครับพอดีตอนผมเรียนอยู่แล้วไปฝึกงานกลับมาเพราะพ่อผมป่วยหนักอาการ 50/50 เลยกลับมาแฟนเก่าผมบอกเลิกในวันที่ผมท้อที่สุดในชีวิตและแล้วโชคชะตาก็เล่นตลกน้องคนนั่นเห็นผมโพสเรื่องแย่ๆลงประมาณโดนที้งเขาเลยโพสรูปนึงน่ารักมากจนผมกดถูกใจให้เขาเพียงครั้งเดวตั้งแต่คุยกับน้องเขาสมัยเด็กมาก แล้วผมเหงาๆเลยรองทักไปคุยกันได้ช่วงนึง เขาก็กำลังจะเลิกกับคนเก่าพอดี เลยมาลองครบกับผม ก่อนจะเจอกันครั้งแรกนานกว่านี้เล่าไปคงยาวมาก น้องเขาเลยมาอยู่เฝ้าพ่อผมด้วยวันแรกไม่มีอะไรน้องยังเด็กอยู่นานไม่ได้เลยกลับบ้านจากผมที่กำลังเจอเรื่องแย่ๆกลับกายเป็นความหวังและความรู้สึกที่โคตรดีในชีวิตเลยก็ว่าได้ วันที่2น้องเขามาหาผมที่โรงบาลเฝ้าพ่อผมแล้วมันดึก ผมเลยบอกน้องเขานอนกลับผมด้วยนิสัยผมเป็นคนไวไฟ เราได้รักกันครั้งแรกในคืนนั่น แล้วเราก็ครบกันมายาวนานมาเลื่อยๆอยู่กินกันน้องเขาก็พักหอกับเพื่อนเรียนพวกอาชีวะไรงี้ 1 ปี พ่อแม่น้องเขาเริ่มสงสัยก็เลยมาดูบ่อยๆ แล้วผมก็พาน้องเขามาบ้านบ่อยครั้ง จนวันนึงผมไปหาครอบครัวน้องเขาก็อยู่ไปสักอาทิต เขาเลสปรึกษากันว่าจะมาหาพ่อแม่ผมเพราะคนแถวอีสานเขาค่อนข้างนินทากันเรื่องนี้ว่าไม่ได้แต่งกันมาอยู่แบบนี้ได้ยังไง ทางครอบครัวผมก็มาพูดคุยมั่นหมายไว้ จะมาขอเท่านั่นเท่านี้ แล้วหลังจากนั่นผ่านไป2ปี ผมก็ยังขอน้องเขาไม่ได้ ทุกๆครั้งที่มาเจอกันน้องเขาจะโกหกพ่อแม่ตลอดว่านอนหอเพื่อนนะ ทุกวันศุกร์ไม่กลับบ้านทำแบบนี้เลื่อยๆ แต่เวลามาหาทางผมและครอบครัวก็รักเหมือนลูกคนนึงกินดีอยู่ดีทุกอย่างติดที่ไม่มีเงินไปกองให้ทางพ่อแม่เขา ตอนนี้ก็ผ่านมา3ปีกว่าน้องเขาเริ่มคิดได้ เริ่มจะมีความฝัน แล้วเขาก็จะไปเมืองนอกตามวิลัยมีโคต้าให้ไปทำงาน น้องเขาได้ทบทวนตลอดเวลาในชีวิตว่าผมไม่มีอนาคต ผมดีทุกอย่างแต่การงานไม่มั่นคง เลยทำให้เขาตัดสิ้นใจเปิดรับคนใหม่เข้ามาคุยเล่นๆ เพราะเขาบอกใครจะรอเขาได้ ต้องจากกันถึง 5 ปี จึงตัดสิ้นใจหาทางเลิกกับผม ชึ้งตลอดเวลาที่ผมกับน้องเขาร่วมทุกสุขดิบกันมามันช่างมีความสุข ทุกข์ แย่เรื่องร้ายๆมากมาย มันเลยทำให้ผมลืมความรักครั้งนี้ไม่ได้ น้องเขายังคุยกับผมแบบไร้สถานะ รู้กันแค่2คนน้องเขาให้ผมเป็นเหมือนเดิมทุกๆอย่างแต่ไม่มีใครรู้ได้ แล้วที่น้องเขาคุยกับคนใหม่ได้ไม่นาน ก็เพราะผมให้น้องเขาไปคุยเองเพื่อที่จะได้คุยกับน้องเขาเลื่อยๆ น้องเขาบอกถ้ารอได้ และ มีการงานที่ดีขึ้นคนๆอาจะเป็นผมอีกครั้งตอนนี้ที่ผมยังคุยได้เพราะ น้องเขาสงสารผม และ ไม่อยากเห็นผมทรมานในสถานะที่ได้รับและการที่ต้องรับรู้ว่าเขาคุยกับใครยังไง แต่น้องเขาก็บอกว่าจะไม่มีใครที่ได้ร่างกายเขาเหมือนผมอีกแล้วเพราะน้องเขาไม่ชอบเรื่องพวกนี้ พูดแต่ละครั้งถึงขั่นไม่คุยยาวเลยก็ว่าได้แต่ที่ยอมผมเพราะเรารักกันมายาวนานจนไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้รู้จักคนเลยจากคนที่ไม่รู้จัก ก็อปรูปมาตามเฟส อยู่ไหนก็ไม่รู้กับได้มาเป็นแฟนกันจริงๆ
เรื่องนี้ยาวกว่านี้แต่ผมคงพิมไม่หมดเพราะมันพิเศษมากจริงๆกับรักของผมในครั้งนี้ ปล.น้องเขาที้งท้ายไว้ว่าคนที่รักและรักตลอดไปคือผมแค่อยากเห็นผมยืนให้ได้ด้วยตัวเองและความฝันของเขาจะได้เป็นจริงหาเลี้ยงกันและกันได้ ผมทำได้เหมือนที่เคยทำ แต่สถานะแฟนเขาคงให้ผมอีกครั้งยากมากๆเพราะถ้าผมยังยืนด้วยตัวเองไม่ได้เขาก็คงคุยได้ด้วยแค่ความสงสารที่ครบกันมา 15/8/18 วันที่น้องเขาขออยู่คนเดียวเปิดใจคุยกับคนใหม่ เพื่อนๆคิดว่าต่อจสดนี้เราจะเดินต่อไปอย่าง
(เพราะลึกๆในใจแม้งโคตรเจ็บ)
เคยเป็นแบบผมไหมครับกับความรักที่ไม่มีวันลืม
จะเล่าให้ฟังนะครับผมกับแฟนเราห่างกัน 5 ปี
ความรักของผมไม่ต่างจากนิยายเขายังเด็กมากเลยครับเขาน่าจะอายุ 12 ปีได้ ตอนนั่นเฟสบุ๊คยังไม่นิยมแต่มีแล้ว ช่วงสมัยนั่นจะมีพวกภาษาที่เรียกกันว่าคนดัง คลายเน็ตไอดอลแต่ไม่ได้โชว์อะไร ดังมาจากรูป หล่อสวยก็ว่ากันไป น้องคนนี้ก่อนจะมาเจอผมเขาก็ทำเพจ นิยมคนหล่อสวย แล้วก็เอารูปผมไปลงเพจเราไม่เคยรู้จักน้องเขามาก่อน แต่น้องเขาตามติดชีวิตผมมาเลื่อยๆจนเขาโตก็เกือบๆ 3-4 ปีได้จนเขา อายุ 15-16 เขาก็มีแฟนตามประส่าเขา ผมก็มีแฟนพอสมควรแล้วก็เจ้าชู้นิดนึง เข้าสู่เหตุการสำคัญเลยนะครับพอดีตอนผมเรียนอยู่แล้วไปฝึกงานกลับมาเพราะพ่อผมป่วยหนักอาการ 50/50 เลยกลับมาแฟนเก่าผมบอกเลิกในวันที่ผมท้อที่สุดในชีวิตและแล้วโชคชะตาก็เล่นตลกน้องคนนั่นเห็นผมโพสเรื่องแย่ๆลงประมาณโดนที้งเขาเลยโพสรูปนึงน่ารักมากจนผมกดถูกใจให้เขาเพียงครั้งเดวตั้งแต่คุยกับน้องเขาสมัยเด็กมาก แล้วผมเหงาๆเลยรองทักไปคุยกันได้ช่วงนึง เขาก็กำลังจะเลิกกับคนเก่าพอดี เลยมาลองครบกับผม ก่อนจะเจอกันครั้งแรกนานกว่านี้เล่าไปคงยาวมาก น้องเขาเลยมาอยู่เฝ้าพ่อผมด้วยวันแรกไม่มีอะไรน้องยังเด็กอยู่นานไม่ได้เลยกลับบ้านจากผมที่กำลังเจอเรื่องแย่ๆกลับกายเป็นความหวังและความรู้สึกที่โคตรดีในชีวิตเลยก็ว่าได้ วันที่2น้องเขามาหาผมที่โรงบาลเฝ้าพ่อผมแล้วมันดึก ผมเลยบอกน้องเขานอนกลับผมด้วยนิสัยผมเป็นคนไวไฟ เราได้รักกันครั้งแรกในคืนนั่น แล้วเราก็ครบกันมายาวนานมาเลื่อยๆอยู่กินกันน้องเขาก็พักหอกับเพื่อนเรียนพวกอาชีวะไรงี้ 1 ปี พ่อแม่น้องเขาเริ่มสงสัยก็เลยมาดูบ่อยๆ แล้วผมก็พาน้องเขามาบ้านบ่อยครั้ง จนวันนึงผมไปหาครอบครัวน้องเขาก็อยู่ไปสักอาทิต เขาเลสปรึกษากันว่าจะมาหาพ่อแม่ผมเพราะคนแถวอีสานเขาค่อนข้างนินทากันเรื่องนี้ว่าไม่ได้แต่งกันมาอยู่แบบนี้ได้ยังไง ทางครอบครัวผมก็มาพูดคุยมั่นหมายไว้ จะมาขอเท่านั่นเท่านี้ แล้วหลังจากนั่นผ่านไป2ปี ผมก็ยังขอน้องเขาไม่ได้ ทุกๆครั้งที่มาเจอกันน้องเขาจะโกหกพ่อแม่ตลอดว่านอนหอเพื่อนนะ ทุกวันศุกร์ไม่กลับบ้านทำแบบนี้เลื่อยๆ แต่เวลามาหาทางผมและครอบครัวก็รักเหมือนลูกคนนึงกินดีอยู่ดีทุกอย่างติดที่ไม่มีเงินไปกองให้ทางพ่อแม่เขา ตอนนี้ก็ผ่านมา3ปีกว่าน้องเขาเริ่มคิดได้ เริ่มจะมีความฝัน แล้วเขาก็จะไปเมืองนอกตามวิลัยมีโคต้าให้ไปทำงาน น้องเขาได้ทบทวนตลอดเวลาในชีวิตว่าผมไม่มีอนาคต ผมดีทุกอย่างแต่การงานไม่มั่นคง เลยทำให้เขาตัดสิ้นใจเปิดรับคนใหม่เข้ามาคุยเล่นๆ เพราะเขาบอกใครจะรอเขาได้ ต้องจากกันถึง 5 ปี จึงตัดสิ้นใจหาทางเลิกกับผม ชึ้งตลอดเวลาที่ผมกับน้องเขาร่วมทุกสุขดิบกันมามันช่างมีความสุข ทุกข์ แย่เรื่องร้ายๆมากมาย มันเลยทำให้ผมลืมความรักครั้งนี้ไม่ได้ น้องเขายังคุยกับผมแบบไร้สถานะ รู้กันแค่2คนน้องเขาให้ผมเป็นเหมือนเดิมทุกๆอย่างแต่ไม่มีใครรู้ได้ แล้วที่น้องเขาคุยกับคนใหม่ได้ไม่นาน ก็เพราะผมให้น้องเขาไปคุยเองเพื่อที่จะได้คุยกับน้องเขาเลื่อยๆ น้องเขาบอกถ้ารอได้ และ มีการงานที่ดีขึ้นคนๆอาจะเป็นผมอีกครั้งตอนนี้ที่ผมยังคุยได้เพราะ น้องเขาสงสารผม และ ไม่อยากเห็นผมทรมานในสถานะที่ได้รับและการที่ต้องรับรู้ว่าเขาคุยกับใครยังไง แต่น้องเขาก็บอกว่าจะไม่มีใครที่ได้ร่างกายเขาเหมือนผมอีกแล้วเพราะน้องเขาไม่ชอบเรื่องพวกนี้ พูดแต่ละครั้งถึงขั่นไม่คุยยาวเลยก็ว่าได้แต่ที่ยอมผมเพราะเรารักกันมายาวนานจนไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้รู้จักคนเลยจากคนที่ไม่รู้จัก ก็อปรูปมาตามเฟส อยู่ไหนก็ไม่รู้กับได้มาเป็นแฟนกันจริงๆ
เรื่องนี้ยาวกว่านี้แต่ผมคงพิมไม่หมดเพราะมันพิเศษมากจริงๆกับรักของผมในครั้งนี้ ปล.น้องเขาที้งท้ายไว้ว่าคนที่รักและรักตลอดไปคือผมแค่อยากเห็นผมยืนให้ได้ด้วยตัวเองและความฝันของเขาจะได้เป็นจริงหาเลี้ยงกันและกันได้ ผมทำได้เหมือนที่เคยทำ แต่สถานะแฟนเขาคงให้ผมอีกครั้งยากมากๆเพราะถ้าผมยังยืนด้วยตัวเองไม่ได้เขาก็คงคุยได้ด้วยแค่ความสงสารที่ครบกันมา 15/8/18 วันที่น้องเขาขออยู่คนเดียวเปิดใจคุยกับคนใหม่ เพื่อนๆคิดว่าต่อจสดนี้เราจะเดินต่อไปอย่าง
(เพราะลึกๆในใจแม้งโคตรเจ็บ)