รู้สึกเหนื่อยหนะครับกับเรื่องงานเรื่องเรียน ไม่คิดว่าอายุแค่นี้จะต้องมาทำงานไปเรียนไปบางทีก็โดนที่ทำงานบ่นบ้างแต่ก็ต้องอดทน ผมเป็นเด็ก ตจว.นะครับมาหางานทำ ทำไปด้วยเรียนไปด้วย คนรู้จักหรือเพื่อนที่สนิทที่คุยได้อยู่แถวนี้ก็ไม่มี มีแต่พี่แต่เขาก็โตแล้ว ที่ทำงานก็ไม่มีเพื่อนวันๆก็ไม่ได้คุยกับใครนอกจากลูกค้าที่เข้าร้าน วันๆก็วนลูปอยู่แต่อย่างงี้บางทีก็รู้สึกอยากออกงานไปหางานที่มี ผช มีเพื่อนที่สามารถคุยกันได้แต่งานสบายมันก็หายากหนะสิครับ
ทำไงให้กลับมาสู้อีกทีดีครับ รู้สึกไม่มีแรงจูงใจในการอยากไปทำงานเลย
เวลาเพื่อนๆพี่ๆน้องๆรู้สึกท้อแท้ในชีวิตเหนื่อยกับเรื่องต่างๆจัดการกับความรู้สึกนี้ให้กลับมาสู้ต่อกันยังไงกันบ้างครับ
ทำไงให้กลับมาสู้อีกทีดีครับ รู้สึกไม่มีแรงจูงใจในการอยากไปทำงานเลย