4 เหมียวน้อยหาบ้านคร๊าบบบบบบ......... 🐈🐈🐈🐈

ใครต้องการอุปการะพาน้อง ๆ ไปอยู่ด้วย มารับได้ที่พิกัดอุดมสุขนะครับ (รายละเอียดที่อยู่เดี๋ยวผมให้ทางหลังไมค์นะครับ ^^)​

ขอบคุณครับ ^^ 🐈🐈🐈🐈







1. สีเทาล้วน
2. สีขาวคาดน้ำตาล
3. สีขาวคาดดำ
4. สีขาวคาดดำ จมูกมีแต้มหนวดชาลี


ที่มาของน้อง ๆ อยู่ใน spoil นะครับ^^
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เมื่อช่วงหัวค่ำระหว่างผมเดินกลับบ้านบังเอิญได้เจอน้องเหมียวทั้ง 4 วิ่งเล่นอยู่แถวหน้าบ้านพี่สาว (ถึงก่อนบ้านผม 4 หลัง)
ผมเห็นแล้วเสียวรถทับมาก จึงเดินเข้าไปใกล้ ๆ

น้องเหมียวสองตัว (สีเทา, สีขาวคาดน้ำตาล)​ พอได้เห็นผมเข้าใกล้ ก็เดินเข้ามาหาพร้อมร้องเมี๊ยว ๆ  ผมจึงลองเอามือลูบดู น้องเหมียวก็เอาหัวมาให้ลูบทั้งสองตัว (เอามือลูบตัวนึง อีกตัวก็เข้ามาแย่งให้ลูบมันด้วย)​ ผมจึงลองเอามือจะไปลูบอีก 2 ตัวที่เหลือ (สีขาวคาดดำทั้ง 2 ตัว)​ แต่พอเอามือเข้าไป น้องทั้งสองก็เหมือนจะกล้า ๆ กลัว ๆ แล้วก็เอี้ยวตัวหลบ แต่ถ้าเอามือจับน้องแบบเข้าด้านข้างน้องก็ยอมให้ลูบครับ (เหมือนถ้าเอามือเข้าด้านหน้าน้อง น้องจะกลัว)

ผมเล่นกับน้อง ๆ ใจก็คิดว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้ก็กลัวว่ารถที่วิ่งผ่านไปมาในหมู่บ้านจะทับน้อง จะเอามาที่บ้านก็ไม่ได้ แม่ไม่ให้เลี้ยงเด็ดขาด สุดท้ายก็ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่เดินออกมาแต่ใจก็ห่วง ๆ

พอผมเดินออกมาได้สักพัก ใจก็แอบห่วงจึงหันหลังไปมอง อ้าว!!!!!!!!! น้อง ๆ พากันวิ่งตามมาด้วย สุดท้ายน้องเหมียวก็เดินตามเข้ามาในรั้วบ้าน

ผมเห็นว่าช่วงกลางหมู่บ้านมีคนที่ผมพอรู้จักและเค้าก็เป็นที่รู้จักของคนในหมู่บ้านเค้าเลี้ยงแมวอยู่ด้วย ผมจึงเดินไปเรียก เผื่อเค้าจะรู้ว่าบ้านของน้อง ๆ อยู่ที่บ้านหลังไหน

เรียกอยู่นานไม่มีใครตอบรับ (ปกติจะเจอเค้าเดินเล่นช่วงเวลานี้บ่อยมาก แต่วันนี้กลับไม่เจอ)

เรียกไปซักพัก มีน้อง ๆ 3 คนเดินผ่านมาพอดี น้องเห็นว่าผมยืนเรียกคนในบ้านนี้ น้องก็มอง สักพักน้องผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มก็ได้เรียกชื่อแมวที่นอนเล่นอยู่หน้าบ้านที่ผมกำลังเรียกคนอยู่ (เหมือนน้องจะรู้จักแมวตัวนี้และคนในบ้านนี้)

ผมจึงเดินเข้าไปหาน้อง ๆ และถามน้อง ๆ ว่า รู้รึเปล่าว่าลูกแมวทั้ง 4 ใครเป็นเจ้าของ

น้องก็บอกว่าไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นเจ้าของ แต่ก็เห็นมันวิ่งเล่นอยู่แถวนี้มาพักนึงแล้ว

ผมบอกกับน้องผู้หญิงว่าเสียวน้องเหมียวมันโดนรถทับ

น้องก็ตอบผมมาทันทีว่า ไม่กี่วันก็มีตัวนึงในกลุ่มนี้โดนรถทับตายไปแล้ว ผมฟังแล้วก็ตกใจ

ระหว่างนั้นน้องผู้หญิงก็เล่นกับเหมียวน้อยไปด้วย สักพักเด็กผู้ชายที่มาด้วยกัน ที่เดินไปแล้วก็หันกลับมาเรียกน้องผู้หญิง จากนั้นน้องผู้หญิงก็เดินกลับบ้านไป แต่ก็คอยมองน้องเหมียวเหมือนห่วง ๆ อยู่เหมือนกัน

ผมจึงเดินกลับมาบ้านพร้อมน้องเหมียวทั้ง 4 (มีตัวสีเทา วิ่งกลับมาถึงบ้านผม ก่อนที่ผมจะเดินมาถึงซะอีก 555)​ ผมก็ยืนอยู่ที่รั้วบ้าน คอยมองออกไปที่ระแวกที่เจอน้องและบ้านหลังนั้น

สักพักมีรถคันที่อยู่ระแวกบ้านหลังนั้นกำลังจอด (คนนี้ผมก็พอรู้จักกันอยู่บ้าง เพราะเดินเข้าออกหมู่บ้านก็มีเจอกันจนพอรู้จักกัน)​ ผมจึงเดินเข้าไปถามว่าพอรู้ไหมว่าน้องเหมียวเป็นของบ้านไหน เค้าก็บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็เห็นมันวิ่งเล่นอยู่ตรงนี้มาสักพักแล้ว เหมือนเป็นลูกแมวจร

ผมจึงบอกว่ากลัวน้อง ๆ จะโดนรถทับ เลยจะตามหาเจ้าของ แต่ถ้าหาไม่เจอผมก็จะประกาศหาเจ้าของใหม่ให้น้อง ๆ แต่ผมก็เดินมาหาเจ้าของก่อนเพื่อความชัวร์ กลัวว่าเดี๋ยวพอน้องได้บ้านใหม่ เดี๋ยวเจ้าของเค้าจะหาน้อง ๆ ไม่เจอ ก่อนเดินออกมาผมก็ย้ำอีกครั้งว่าไม่รู้ใครเป็นเจ้าของพี่ว่าไม่มีใช่ไหม เค้าก็บอกว่าไม่น่าจะมีนะ ผมจึงบอกว่างั้นเดี๋ยวลองประกาศหาในไลน์กลุ่มหมู่บ้านและถ้าไม่มีเจ้าของก็จะประกาศหาบ้านใหม่ให้น้อง ๆ ดู

พอผมเดินกลับมาที่บ้าน พ่ออยู่ แต่แม่ไปเที่ยวเพชรบุรีกลับวันจันทร์ (พรุ่งนี้แล้ว)​ ผมจึงเล่าให้พ่อฟัง
พ่อบอกว่าเห็นน้อง ๆ เหมือนกัน แล้วก็มีตัวนึงโดนรถทับตายไป ผมก็อ้าว!!!!!!!!! พ่อรู้ก่อนผมอีก

ผมจึงบอกพ่อว่าจะทำยังไงกับน้อง ๆ ดี พ่อบอกว่าเอาเข้าบ้านไม่ได้นะเดี๋ยวแม่กลับมาเป็นเรื่อง น้อง ๆ จึงได้อยู่แค่ในบริเวณรั้วบ้านแต่ห้ามเข้าตัวบ้าน

ผมจึงเข้ามาเอาปลาทอดแล้วฉีกเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วลองโยนให้น้อง ๆ ทั้ง 4 ดูว่าน้องจะกินรึเปล่า

พอน้องได้กลิ่นปลาทอดเท่านั้นล่ะ แย่งกันกิน ตะปบกัน แล้วก็ร้องกันเสียงดังเลย บางตัวคาบได้ก็วิ่งเอาไปกินที่อื่น

ผมดูแล้วปลาทอดไม่น่าจะพอกับน้อง ๆ ทั้ง 4 ผมจึงเอาข้าวมาคลุกผสมไปด้วย ระหว่างที่คลุกข้าวและปลาอยู่ที่โต๊ะ (อยู่ในบ้านตรงประตูเข้าบ้านพอดี)​ น้อง ๆ ร้องกันเสียงดัง ปีนประตูบ้านที่เป็นมุ้งลวด ปีนจนสุดประตู บางตัวตกลงมาก็ปีนใหม่ เหมือนพยายามจะเข้ามากินให้ได้

ผมจึงรีบคลุกแล้วเปิดประตูเอาไปให้น้อง พอเปิดประตูเท่านั้นล่ะ ยิ่งร้องเสียงดังกว่าเดิม บางตัวรีบวิ่งเข้ามาในบ้าน ไม่สนใจที่ผมเรียกเลยว่าอาหารอยู่ตรงนี้ -​_-!!!  พ่อต้องรีบช่วยเอาน้องเหมียวตัวที่มุดเข้ามาออกมาจากบ้าน 555

พอเอาข้าววางไปให้น้องเท่านั้นล่ะ แย่งกันกินใหญ่ เหมือนหิวไม่ได้กินมาหลายวัน ระหว่างนั้นผมก็ไปหาภาชนะมาใส่น้ำวางไว้ข้าง ๆ น้อง ๆ

น้องกินกันอยู่นาน จากทีแรกแย่งกันกินกลายเป็นเริ่มค่อย ๆ กิน บางตัวกินเสร็จหันมาเจอภาชนะใส่น้ำที่ผมวางไว้ข้าง ๆ น้องก็เข้ามาดม ๆ แล้วจมูกก็แตะโดนน้ำ พอน้องรู้ว่ามีน้ำน้องก็กินน้ำทันที ตัวอื่นที่เห็นน้องกินน้ำอยู่ก็เดินเข้ามาดม ๆ แล้วก็กินด้วย

ผมจึงเดินเข้าบ้านและโทรบอกพี่ชายที่ไปเที่ยวด้วยกันกับแม่ แต่ผมรีบออกตัวก่อนบอกว่าอย่าคุยเสียงดังให้แม่ได้ยิน แล้วผมก็เล่าให้พี่ชายฟังและคุยกันว่าจะเอาอย่างไรกันดี (ก่อนหน้านี้ก็เคยมีเหตุการณ์แบบนี้ คือพี่ชายผมเดินเจอน้องเหมียวอยู่กลางถนนในหมู่บ้าน แล้วก็คุยกับคนแถวนั้นว่าจะทำอย่างไรกันดี สุดท้ายพี่ชายผมจึงต้องพาน้องกลับมาด้วย 555 #ดีนะที่แม่อยู่บ้านพี่สาวเลี้ยงหลาน แต่ก็จะกลับมาทุกปลายสัปดาห์# แล้วก็ประกาศตามหาเจ้าของในไลน์กลุ่มหมู่บ้าน ผ่านไปสามวันไม่มีใครมาแสดงตัวรับน้องกลับเลย พี่ชาย ผม และพ่อ เลยตกลงว่าจะเลี้ยงน้อง เพราะตั้งแต่วันแรกที่น้องมา น้องก็เดินเข้าไปในถังขยะเล็ก ๆ แล้วก็นั่งฉี่ จากนั้นเริ่มคิดว่าต้องหาที่ให้น้องถ่าย จึงไปหาทรายมาใส่กล่องคุ้กกี้วางไว้ พอน้องเห็นก็รีบเข้ามาถ่าย พร้อมกลบซะเรียบร้อย แถมตอนออกมาจากกระบะทราย ก็รู้จักเช็ดเท้าตรงหนังสือพิมพ์ที่ผมวางรองไว้กันทรายหกเลอะเทอะ แถมติดคนมาก ชอบเนียนกระโดดขึ้นมานั่งตักคน บางทีคนนอนอยู่น้องก็ขึ้นมานอนบนอก ทุกคนเห็นน้องฉลาดและน่ารักแบบนี้ แต่ละคนหลงเลย จึงสรุปกันว่าจะเลี้ยงน้อง แต่สุดสัปดาห์จะคุยกับแม่ยังไง 555

และแล้ววันนั้นก็มาถึง แม่เดินเข้ามาในบ้านเจอน้องเหมียว เป็นเรื่องเลยทีนี้ ยังไงแม่ก็ไม่ให้เลี้ยง สุดท้ายเลยประกาศหาบ้านใหม่ให้น้องบนโลกโซเชียล วันรุ่งขึ้นก็มีคนมารับไป ทุกคนก็ดีใจกันใหญ่น้องได้ไปอยู่กับคนที่เค้าพร้อมให้ความรักและเลี้ยงดูน้อง

คนที่รับไปก็ดีมากเลย คอยส่งรูปน้องมาให้ดูเป็นระยะ ๆ ด้วย

จริง ๆ แม่ผมก็ไม่ได้ไม่ชอบสัตว์นะ แต่ก็ไม่ให้เลี้ยง 555)​

กลับมาที่เรื่องของน้องเหมียวทั้ง 4 หลังจากออกทะเลไปไกล 555

ผมจึงให้พี่ชายประกาศเจ้าของน้องในไลน์กลุ่มหมู่บ้านอีกครั้ง พร้อมบอกว่าให้มารับได้ตลอด ดึก ๆ ก็เรียกได้เลย (ที่ต้องรีบหาเจ้าของ เพราะน้องไม่ได้เข้ามาอยู่ในตัวบ้าน แต่อยู่แค่ในบริเวณรั้วบ้าน ซึ่งถ้าน้องเดินมุดออกจากรั้วบ้านไป มันจะอันตรายมาก เพราะกลางคืนพวกผมก็ขึ้นห้องนอนกันหมด)​

ผมรอจนถึง ณ เวลานี้ ยังไม่เห็นมีใครมาแสดงตัวรับน้อง ผมจึงคิดว่าคงไม่มีใครมารับแล้วล่ะ น่าจะเหมือนคราวที่แล้ว นี่จึงเป็นที่มาของการตั้งกระทู้นี้ครับ