ผมชื่อโซ่อยู่ปี2 มีรุ่นพี่ที่สนิทกันไม่นาน ชื่อพี่ปาร์คเรียนคณะวิทยาการจัดการ(การโรงแรม)พี่คนนี้เป็นถึงระดับโปรไฟล์ของมหาลัยเลยละ เป็นคนที่น่าตาดี จัดฟัน ยิ้มทีละลาย ซึ่งเห็นบ่อยๆในโปสเตอร์มหาลัย เวลาเราไปเล่นกับกลุ่มรุ่นพี่เวลามีปาร์ตี้พี่ปาร์คเขาชอบมองผมบ่อยๆเวลาที่ผมพูดหรือผมสนทนากับคนอื่น คือมองนานมาก จนผมค่อยๆพูดเบาเสียงลง (คืออายมาก) พี่เขาเป็นคนที่ชอบแกล้งผมตลอดเวลาเวลาไปเที่ยวรวมแก๊งกับกลุ่มรุ่นพี่ ชอบตวาตใส่ผมให้ตกใจเสมอ ซื้อนั้นซื้อนี้ให้ ห่วงกลัวแต่ผมไม่ได้กินคนแรก ชอบแทคแคร์ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันไม่นาน แวะเข้าร้านเสื้อก็ได้ตัวเหมือนกันมันจะอะไรบังเอิญขนาดนั้น พอวันเกิดพี่ปาร์คพี่เขาก็ชวนให้ผมไปคอนโด ก็เลยฉลองกันหนักมาก พี่ปาร์คก็เลยเดินมาบอกถ้าเมานอนห้องพี่ก็ได้ในใจผมก็กังวลด้วยแหละกับความเกรงใจ555ไม่กล้าเลยหาเพื่อนที่ไปด้วยกันบังคับให้นอน แต่พี่ปาร์คก็ชวนผมไปนอนเตียงน่ะแต่เราตอบไม่เป็นไรขอนอนอยู่กับเพื่อน เหมือนยิ่งเมาพี่เขายิ่งทำตัวแบบมาอ้อนผมเรื่อยแต่ผมรู้สึกดีน่ะแต่ไม่กล้าทำอะไรมากกว่านั้น ในความที่เราแอบชอบพี่เขายิ่งเหมือนให้ความหวังเรามากเรื่อยๆ ซึ่งอยากรู้ว่าผมไม่ได้คิดไปเอง หรือพี่เขามีใจให้ผม