สวัสดีค่ะ เราเคยมีปัญหากับแม่หลายๆเรื่องซึ่งเรามองว่าแม่เป็นคนไม่มีเหตุผล ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล
-ก่อนหน้านี้เราบอกแม่ว่าไปนอนบ้านแฟนนะแม่ก็โอเคหัวเราะเล่นปกติ เราก็บอกว่า กลับมาจะพาไปกินข้าวนะ แม่ก็แซวว่าอ๋อพาไปกินข้าววันแม่เหรอ แหม่ๆ
พออีกวันเราก็ไลน์บอกแม่ตั้งแต่ 8 โมงกว่าเปลี่ยนนะพาไปกินร้านข้าวอีกร้านดีกว่า ก็โทรหาพ่อบอกพ่อให้บอกแม่ด้วย(โทรหาแม่ไม่ได้เนื่องจากแม่ไปกดบล็อคเบอร์เราแล้วมันแก้ไขไม่ได้ โทรไลน์ก็ไม่ค่อยจะรับ)
แล้วพ่อก็ไลน์มาบอกว่า กลับบ้านมาตอนนี้ไม่ได้เหรอแม่กำลังเดือด เราก็ถามว่าโมโหอะไร พ่อก็ไม่ได้ตอบมา เราก็บอกพ่อว่าไปตอนบ่ายนะ ร้านมันเปิดเวลานั้น
-พอถึงบ้านเราก็อ่าวทำไมแม่ยังไม่แต่งตัวไปอาบน้ำสิ แม่ก็พูดขึ้นมา จะไปไหนก็ไปอย่ามายุ่ง !!!
เราก็เอ้าอะไรของแม่ คือ งง แล้วเราเลยให้แฟนไปรอที่รถ เราก็คุยกับแม่ดีๆ ว่าแม่เป็นอะไรมารับไปกินข้าวไงมาเป็นอะไร เค้าก็พาลไปเรื่อย เราก็บอกว่าแม่ร้านเปิดเที่ยง จะให้ไปตอนเช้ามันก็ไม่เปิดไหม
แม่ก็มาแบบต่างคนต่างอยู่ไปเลย คิดซะว่าไม่มีแม่แล้วกัน แค่วันเดียวยังไม่มีเวลาให้ (อ่าวเห่ยอะไร งงเลยสิ คือก่อนหน้านี่ก็บอกแล้วว่ามารับไปกินข้าวทุกอย่างโอเคหมด ) ซึ้งเท่าที่คุยเหมือนเราไปถึงบ่ายแล้ว แล้วแม่บอกว่าดูเวลาสิมันกี่โมงแล้ว เราก็พูดคำเดิมว่าร้านมันเปิดเที่ยง จะไปกินอะไรตอนเช้ามันไม่เปิด
-เราก็บอกว่านี้ไปทำอะไรให้อย่าทำเหมือนไม่สนใจ มารับไปกินข้าวแม่มาน้อยใจอะไร เค้าก็แบบเราไม่ต้องมาสนใจเค้าหรอก $^|$~*|<\€## ?
-เราก็บอกไปว่าถ้ามาช้าไปก็ขอโทษ แต่ก็บอกเวลาไปเรียบร้อยแล้วแม่จะไม่มีเหตุผลแล้วพาลไปเรื่องอื่นแบบนี้เพืออะไร มาพาลให้เราไปอยู่บ้านแฟนไ่ม่ต้องกลับมา
-เราทำงานกลับบ้านดึกทุกวัน บ้างวันก็ 4 ทุ่ม ตื่นตี 5 ทุกวัน หยุด เสาร์-อาทิตย์ แต่บางอาทิตย์ก็ต้องไปทำงาน แม่เราก็จะคอยรีดผ้าซักผ้าให้เรา เค้าก็เคยบ่นเราว่า เราก็บอกว่าแม่ แม่ไม่ต้องทำให้ก็ได้นะทำเองได้ตอนอยู่หอก็ทำเองทุกอย่าง ไม่ได้มีปัญหาหรือเดือดร้อนเลย ถ้าแม่ทำแล้วแม่บ่นแม่ไม่ต้อง ทำไม่ได้ว่าอะไรเลย
ก็เข้าใจว่าเราอาจไม่ได่สนใจเค้าเท่าที่ควร แต่คือทำงานไม่ได้ไปเที่ยว เราก็บอกไปแบบนี้นะ ก็มาว่าเราพาลไปเรื่อย
เราเหนื่อยใจกับเรื่องนี้มาก มันไม่ใช่ครั้งแรก แม่เป็นแบบนี้แค่กับเรา ซึ่งเรามีน้อง น้องไม่ ทำอะไรสักอย่าง เรียนจบมาไม่ทำงาน เกเร มีแต่เรื่องหาแต่เรื่อง กับน้องเราแม่ไม่เคยจะบ่นอะไรเลย ตื่นมัน เที่ยง กี่โมงไม่พูด
แต่กับเรา วันหยุดตื่น 8-9 โมง เริ่มไม่พอใจละ ว่าเราว่าเราไม่ทำอะไรเอาแต่นอน แล้วจะไม่พอใจมากถ้าเราออกไปไหนวันหยุด เราก็ไม่สนใจนะ เราก็ออก คือ ทำงานมันเหนื่อยแล้วจะให้อยู่แต่บ้านอีก เราอยู่บ้านก็โดนบ่นโดนด่า คือไม่เข้าใจว่าแม่ต้องการอะไรจากเรา
เราเคยชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยว ก็ไม่ไป บอกเราตังเหลือเหรอ เอ้า คือ?
จะเวลาที่แม่อารมณ์ร้อนหรืออารมณ์ปกติ เค้าก็ไม่เคยมีเหตุผลสำหรับเรา
-เราพี่งกลับมาทำงานที่บ้านได้ประมาณ 1 ปี ก่อนหน้านี้ก็เคยกลับมาอยู่เฉยๆ ประมาณ 7-8 เดือน แล้วเราก็ได้ที่ทำงาน ตจว. 7-8 นั้นอยู่บ้านแบงทรมานมาก โดนบ่นเกือบทุกวัน คือเราทำงานบ้านทุกอย่างนะไม่ได้อยู่เฉยๆ แม่ยังบอกเราว่าวันๆไม่รู้จักทำอะไร เอาแต่กินกับนอน (อันนี้คือเคืองจริงๆ น้องเรามันกินนอนไม่ทำอะไรสักอย่างแม่ซักให้ยันเกงใน ไม่โดนบ่นไม่โดนด่าสักคำ)
-ก่อนหน้านี้เราไปเรียน เราเลือกไปเรียนไกลบ้านเพราะเราเบื่อ เราไม่มีเวลาส่วนตัว ทำอะไรไม่ได้เลย จะเล่นโทรศัพท์ หรือ คุยโทรศัพท์ไม่ได้นะ โดน กลับบ้านห้ามเกิน 5 โมง ไปไหนกับเพื่อนบ่อยไม่ได้ขนาดเดือนละครั้งยังโดนบ่น
เราก็เฉยๆกับแม่นะไม่พูดไม่บ่นอะไรเพราะยิ่งพูดจะยิ่งยาว
เราเลยไปสอบเข้ามหาลัยที่อยู่ ตจว. พออยู่ไกลเค้าก็ดีกับเรานะ แต่พอกลับมาอยู่บ้านโดนตลอด จะออกไปไหนทำอะไรไม่ได้โดนบ่นบางทีก็ด่าแบบเกินไป ด่าเสียๆหายๆซึ่งเรามองว่ามันเกินไปจริงๆ เราไม่เคยทำอะไรให้แม่เดือดร้อน หรือไม่สบายใจนะ เราไปเรียนไกลบ้าน ก็ไม่มีปัญหาเรื่องเรียนไม่เคยทำอะไรให้ต้องคิดมาก
คนที่เข้าใจเราที่สุดคือพ่อเรา พ่อเราบอกว่าอยากให้เราไปอยู่หอเลย พ่อก็พูดอะไรกับแม่มากไม่ได้เพราะเดี๋ยวจะพาลโดนไปด้วยอีก
-ขอพื้นที่ระบายนะคะ ขอบคุณมากถ้ามีคนเข้ามาอ่าน
ทะเลาะกับแม่ เหนื่อยใจ
-ก่อนหน้านี้เราบอกแม่ว่าไปนอนบ้านแฟนนะแม่ก็โอเคหัวเราะเล่นปกติ เราก็บอกว่า กลับมาจะพาไปกินข้าวนะ แม่ก็แซวว่าอ๋อพาไปกินข้าววันแม่เหรอ แหม่ๆ
พออีกวันเราก็ไลน์บอกแม่ตั้งแต่ 8 โมงกว่าเปลี่ยนนะพาไปกินร้านข้าวอีกร้านดีกว่า ก็โทรหาพ่อบอกพ่อให้บอกแม่ด้วย(โทรหาแม่ไม่ได้เนื่องจากแม่ไปกดบล็อคเบอร์เราแล้วมันแก้ไขไม่ได้ โทรไลน์ก็ไม่ค่อยจะรับ)
แล้วพ่อก็ไลน์มาบอกว่า กลับบ้านมาตอนนี้ไม่ได้เหรอแม่กำลังเดือด เราก็ถามว่าโมโหอะไร พ่อก็ไม่ได้ตอบมา เราก็บอกพ่อว่าไปตอนบ่ายนะ ร้านมันเปิดเวลานั้น
-พอถึงบ้านเราก็อ่าวทำไมแม่ยังไม่แต่งตัวไปอาบน้ำสิ แม่ก็พูดขึ้นมา จะไปไหนก็ไปอย่ามายุ่ง !!!
เราก็เอ้าอะไรของแม่ คือ งง แล้วเราเลยให้แฟนไปรอที่รถ เราก็คุยกับแม่ดีๆ ว่าแม่เป็นอะไรมารับไปกินข้าวไงมาเป็นอะไร เค้าก็พาลไปเรื่อย เราก็บอกว่าแม่ร้านเปิดเที่ยง จะให้ไปตอนเช้ามันก็ไม่เปิดไหม
แม่ก็มาแบบต่างคนต่างอยู่ไปเลย คิดซะว่าไม่มีแม่แล้วกัน แค่วันเดียวยังไม่มีเวลาให้ (อ่าวเห่ยอะไร งงเลยสิ คือก่อนหน้านี่ก็บอกแล้วว่ามารับไปกินข้าวทุกอย่างโอเคหมด ) ซึ้งเท่าที่คุยเหมือนเราไปถึงบ่ายแล้ว แล้วแม่บอกว่าดูเวลาสิมันกี่โมงแล้ว เราก็พูดคำเดิมว่าร้านมันเปิดเที่ยง จะไปกินอะไรตอนเช้ามันไม่เปิด
-เราก็บอกว่านี้ไปทำอะไรให้อย่าทำเหมือนไม่สนใจ มารับไปกินข้าวแม่มาน้อยใจอะไร เค้าก็แบบเราไม่ต้องมาสนใจเค้าหรอก $^|$~*|<\€## ?
-เราก็บอกไปว่าถ้ามาช้าไปก็ขอโทษ แต่ก็บอกเวลาไปเรียบร้อยแล้วแม่จะไม่มีเหตุผลแล้วพาลไปเรื่องอื่นแบบนี้เพืออะไร มาพาลให้เราไปอยู่บ้านแฟนไ่ม่ต้องกลับมา
-เราทำงานกลับบ้านดึกทุกวัน บ้างวันก็ 4 ทุ่ม ตื่นตี 5 ทุกวัน หยุด เสาร์-อาทิตย์ แต่บางอาทิตย์ก็ต้องไปทำงาน แม่เราก็จะคอยรีดผ้าซักผ้าให้เรา เค้าก็เคยบ่นเราว่า เราก็บอกว่าแม่ แม่ไม่ต้องทำให้ก็ได้นะทำเองได้ตอนอยู่หอก็ทำเองทุกอย่าง ไม่ได้มีปัญหาหรือเดือดร้อนเลย ถ้าแม่ทำแล้วแม่บ่นแม่ไม่ต้อง ทำไม่ได้ว่าอะไรเลย
ก็เข้าใจว่าเราอาจไม่ได่สนใจเค้าเท่าที่ควร แต่คือทำงานไม่ได้ไปเที่ยว เราก็บอกไปแบบนี้นะ ก็มาว่าเราพาลไปเรื่อย
เราเหนื่อยใจกับเรื่องนี้มาก มันไม่ใช่ครั้งแรก แม่เป็นแบบนี้แค่กับเรา ซึ่งเรามีน้อง น้องไม่ ทำอะไรสักอย่าง เรียนจบมาไม่ทำงาน เกเร มีแต่เรื่องหาแต่เรื่อง กับน้องเราแม่ไม่เคยจะบ่นอะไรเลย ตื่นมัน เที่ยง กี่โมงไม่พูด
แต่กับเรา วันหยุดตื่น 8-9 โมง เริ่มไม่พอใจละ ว่าเราว่าเราไม่ทำอะไรเอาแต่นอน แล้วจะไม่พอใจมากถ้าเราออกไปไหนวันหยุด เราก็ไม่สนใจนะ เราก็ออก คือ ทำงานมันเหนื่อยแล้วจะให้อยู่แต่บ้านอีก เราอยู่บ้านก็โดนบ่นโดนด่า คือไม่เข้าใจว่าแม่ต้องการอะไรจากเรา
เราเคยชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยว ก็ไม่ไป บอกเราตังเหลือเหรอ เอ้า คือ?
จะเวลาที่แม่อารมณ์ร้อนหรืออารมณ์ปกติ เค้าก็ไม่เคยมีเหตุผลสำหรับเรา
-เราพี่งกลับมาทำงานที่บ้านได้ประมาณ 1 ปี ก่อนหน้านี้ก็เคยกลับมาอยู่เฉยๆ ประมาณ 7-8 เดือน แล้วเราก็ได้ที่ทำงาน ตจว. 7-8 นั้นอยู่บ้านแบงทรมานมาก โดนบ่นเกือบทุกวัน คือเราทำงานบ้านทุกอย่างนะไม่ได้อยู่เฉยๆ แม่ยังบอกเราว่าวันๆไม่รู้จักทำอะไร เอาแต่กินกับนอน (อันนี้คือเคืองจริงๆ น้องเรามันกินนอนไม่ทำอะไรสักอย่างแม่ซักให้ยันเกงใน ไม่โดนบ่นไม่โดนด่าสักคำ)
-ก่อนหน้านี้เราไปเรียน เราเลือกไปเรียนไกลบ้านเพราะเราเบื่อ เราไม่มีเวลาส่วนตัว ทำอะไรไม่ได้เลย จะเล่นโทรศัพท์ หรือ คุยโทรศัพท์ไม่ได้นะ โดน กลับบ้านห้ามเกิน 5 โมง ไปไหนกับเพื่อนบ่อยไม่ได้ขนาดเดือนละครั้งยังโดนบ่น
เราก็เฉยๆกับแม่นะไม่พูดไม่บ่นอะไรเพราะยิ่งพูดจะยิ่งยาว
เราเลยไปสอบเข้ามหาลัยที่อยู่ ตจว. พออยู่ไกลเค้าก็ดีกับเรานะ แต่พอกลับมาอยู่บ้านโดนตลอด จะออกไปไหนทำอะไรไม่ได้โดนบ่นบางทีก็ด่าแบบเกินไป ด่าเสียๆหายๆซึ่งเรามองว่ามันเกินไปจริงๆ เราไม่เคยทำอะไรให้แม่เดือดร้อน หรือไม่สบายใจนะ เราไปเรียนไกลบ้าน ก็ไม่มีปัญหาเรื่องเรียนไม่เคยทำอะไรให้ต้องคิดมาก
คนที่เข้าใจเราที่สุดคือพ่อเรา พ่อเราบอกว่าอยากให้เราไปอยู่หอเลย พ่อก็พูดอะไรกับแม่มากไม่ได้เพราะเดี๋ยวจะพาลโดนไปด้วยอีก
-ขอพื้นที่ระบายนะคะ ขอบคุณมากถ้ามีคนเข้ามาอ่าน