ผมเลิกกับแฟนเก่ามา6-7ปีแล้วครับแต่ทำไมผมยังจำไม่ลืม?

เธอเป็นรักแรกก็ว่าได้ครับ มันเป็นความรักแบบป็อปปี้เลิฟอ้ะครับแบบรักแบบเด็กใสๆ ช่วงเวลามันไม่นานนะครับแต่จนถึงทุกวันนี้ผมกลับยิ้มและมีความสุขทุกครั้งที่เรื่องเหล่านั้นมันย้อนกับมาในสมองผม เธอไม่ใช่คนที่น่ารักคนที่เป็นเสป็กของผมที่สุดแต่กลับทำไห้ผมรู้สึกได้มากที่สุดอ้ะครับ และเธอก็เป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ผมไม่กล้าให้ความรู้สึกแบบนี้กับใคร ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่นะครับแต่แค่ยิ่งผมพยายามเท่าไหร่ก็เหมือนมันยิ้งยากขึ้นทุกที(เธอชื่อมายครับตัวเล็กๆน่ารักๆบ้าๆบอๆบ่นเก่งด่าเก่งถึงมายจะเคยทำให้ผมเสียใจแต่ผมก็อยากบอกว่า ยังสำคัญเสมอนะ )เผื่อวันนึงโพสนี้จะส่งไปถึงเธอ