ผมดูรายการของคุณจอห์นนูโว
ผมชอบแต่ในการโยงประเด็นสำหรับวันนี้
เรื่องการแก้ไขปัญหารถติด
กับเครื่องบินทันสมัยของประเทศในแถบยุโรปถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นฝรั่งเศส
ที่ตัวเครื่องบินแยกส่วนออกเป็นรถมินิบัสวิ่งตามรางเหมือนรถไฟไปรับผู้โดยสารที่สถานีสนามบิน
แล้วก็ขับมายังตัวเครื่องที่เป็นปีกและสวมเข้าไว้ด้วยกันทำให้เป็นอากาศยานที่สามารถลดปัญหารถติดได้
แต่ในช่วงคั่นรายการจะมีการนำเสนอความคิดเห็นของเด็กนักเรียนนักศึกษาเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหารถติดด้วยการติดปีกบินได้ในหลากหลายรูปแบบ
ผมมองว่าการแก้ไขปัญหารถติดอย่างเป็นระบบควรจะแก้โดยเริ่มต้นที่
การขยายหัวเมืองชั้นกลาง หัวเมืองชั้นนอก
เรียกว่าเมืองรองต่างๆจะต้องมีการขยายและสร้างหัวเมืองรอบๆของหัวเมืองชั้นรองนั้นอีกทีหนึ่งให้เป็นเครือข่ายของกันและกันและสร้างระบบคมนาคมขนส่งให้ครอบคลุมรถผ่านกันไปดังนี้
โดยมีแกนหลักนั่นก็คือรถไฟรางคู่จากเมืองหลวงไปสู่เมืองรองและเชื่อมโยงเมืองรองทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกัน
โดยทำให้เมืองทองนั้นมีท่ารถหรือสถานีขนส่งที่ทันสมัย เป็นเหมือนกับ Sport Complex ที่ให้คนไปพักผ่อนออกกำลังกายจอดรถและรอขึ้นรถได้อย่างสะดวกที่ทันสมัยมีห้องพักที่จะทำให้คนที่ต้องการเดินทางข้ามจังหวัดได้พักผ่อนในราคาย่อมเยา
ที่สำคัญที่สุดคือสุขาที่ต้องสะอาดและดูแลอยู่ตลอดเวลาทั้งความปลอดภัยและสุขอนามัย
การบริหารจัดการสถานีขนส่งประจำเมืองลองต่างๆจะต้องรองรับไม่ใช่เพียงแค่รถโดยสารสาธารณะเท่านั้นแต่จะต้องมีที่จอดรถและที่พักสำหรับคนที่ต้องการเดินทางจากเมืองหลวงไปเมืองรองหรือการเชื่อมโยงเมืองรองเข้าไว้ด้วยกันเพื่อให้คนเดินทางนั้นเกิดความสะดวกสบาย
แต่อย่างไรก็ดีครับในปัจจุบันพบว่าเราไม่เคยมีการวางแผนโครงสร้างแบบนี้เอาไว้คิดกับจีนที่นำเสนอเรื่องรถไฟฟ้าและมีสถานีรถไฟฟ้าที่รองรับสิ่งที่ผมกล่าวมาข้างต้นแต่เรากลับมองว่าจะเป็นการสูญเสียโอกาสให้กับเอกชนที่รอกว้านซื้อที่ดินและแน่นอนคนเหล่านั้นอาจจะเป็นนักการเมืองท้องถิ่นนักการเมืองระดับชาติที่จะเข้ามาแทรกซึมแทรกแซงรัฐวิสาหกิจหรือกลไกของรัฐโดยเฉพาะการรถไฟ
บางทีเราอาจจะเกรงกลัวมากเกินไปจนลืมไปว่าคนไทยด้วยกันน่ากลัวกว่าชาวต่างชาติมากเราสูญเสียเอกราชและเราสูญเสียเลือดเนื้อส่วนใหญ่มาจากคนไทยด้วยกันเองทั้งสิ้น
มาเข้าประเด็นกันต่อครับในเรื่องการพัฒนาหรือการรถอาการรถติดในกรุงเทพ
เราอาจจะสามารถสร้างรถที่ทันสมัยแต่ไม่มีลานจอดรถหรือโรงจอดรถที่ทันสมัยหรือตอบสนองการเดินทางเชื่อมโยงกันระหว่างรถไฟฟ้าใต้ดินกับรถไฟฟ้าบนดินได้รวมถึงการเดินทางด้วยเรือและรถประจำทางที่เรียกกันว่ารถเมล์
ที่สำคัญที่สุดเราใช้รถยนต์ส่วนตัวเพื่อแสดงฐานะและเราพร้อมที่จะแบกภาระทั้งหมดเพียงเพื่อหน้าตาของเราเท่านั้นและเราก็ขับรถออกมาติดบนท้องถนนโชว์กันได้เวลาที่จะมุ่งไปหาเป้าหมายนั่นก็คือการทำงานกับต้องผจญกับรถติดร่วมชั่วโมงหรือ 2 ชั่วโมงตลอดทุกๆวัน
ผมยังไม่เข้าใจว่าตั้งแต่ผมเป็นเด็กจนโตและใกล้จะตายอยู่แล้วนี่คนไทยโดยทั่วไปโดยเฉพาะคนในกรุงเทพฯทำไมฉันชื่นชอบชื่นชมกับอาการรถติดซื้อรถมาจอดโชว์กันบนถนนเป็นวัฒนธรรมที่หาความวัฒนาสถาพรไม่ได้เลยสักนิดเดียว
ถ้าพูดแบบนี้คนในกรุงเทพฯอาจจะบอกว่าลองมานั่งรถโดยสารสาธารณะดูสิมันห่วยสุดๆซื้อรถมาขับแล้วนั่งรออยู่ในรถแม้มันจะติดร่วมชั่วโมง 2 ชั่วโมงก็ยังมีความสุขกว่านั่งรถโดยสารสาธารณะเป็นไหนๆผมก็อาจจะบอกว่าก็มีส่วนจริงอยู่บ้างแต่ถ้าเกิดว่าเราสามารถแก้ไขปัญหาทางสถานีจอดรถจุดเชื่อมโยงระหว่างรถไฟฟ้าใต้ดินรถไฟฟ้าบนดินและที่พักอาศัยโดยมีระบบขนส่งมวลชนขนาดย่อยเช่นรถแท็กซี่รถตู้รถมอเตอร์ไซค์รับจ้างรถตุ๊กตุ๊กรับจ้างเข้าตามซอยเข้าตามถนนต่างๆที่รถไฟฟ้าเข้าไปไม่ถึงก็คงช่วยลดปัญหารถติดได้ไม่มากก็น้อย
แต่ถ้าเกิดว่าเรายังมีค่านิยมในการซื้อรถมาแสดงถึงฐานะและแบกภาระไว้ปัญหาทั้งหมดก็จะถาโถมมากขึ้นทั้งปัญหารถติดและปัญหาติดหนี้สินกับธนาคารอีกด้วย
ก่อนที่เราจะกลับไปแก้ปัญหารถติดในกรุงเทพเราอาจจะต้องติดปีกบินให้กับตัวเราเองเพื่อไปทำงานหรือไปเรียนให้ทันได้ถ้าที่สุดเราก็ต้องผจญกับการบินมาชนกันประสบอุบัติเหตุทางอากาศเพราะเราก็ต้องมีการจัดการจราจรทางอากาศควบคู่กันไปอีกโดยเฉพาะถนนที่เป็นวงแหวนบ้างอยู่บนดินบ้างลอยฟ้าบ้างเต็มไปหมดทั่วทุ่งของกรุงเทพฯ
ดังนั้นเราคงไม่ต้องหาเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ามาจัดการกับปัญหาการจราจรในกรุงเทพฯด้วยการติดปีกบินหรอกนะครับ
แค่พยายามคิดว่าเราจะรวมกลุ่มกันเพื่อที่จะประชุมหารือกันอย่างเป็นระยะระยะและสะท้อนปัญหาต่างๆให้กับเขตต่างๆในกรุงเทพให้จัดสรรที่จอดรถและช่วยการออกแบบสถานีจอดรถให้ทันสมัยและเชื่อมโยงจุดต่างๆในการเดินทางได้อย่างเป็นระบบและปลอดภัย
ควบคู่กับการบริหารจัดการรถเมล์สาธารณะทั้งปรับอากาศและไม่ปรับอากาศแน่นอนครับว่า
หากเราสามารถบริหารจัดการตารางการเดินรถโดยสารสาธารณะให้คนสามารถจองที่นั่งได้หรืออย่างน้อยๆก็เป็นตารางเวลาในการเดินทางที่ชัดเจนขึ้นมารอที่ป้ายรถเมล์และได้ขึ้นรถเมล์ตามตารางเวลาที่เหมาะสมก็คงจะดีแต่มันจะดีได้อย่างไรถ้ารถมันยังติดอยู่เช่นนี้การบริหารจัดการต่างๆมันก็เต็มไปด้วยปัญหาและอุปสรรคเช่นที่ผ่านมา
ดังนั้นการส่งเสริมการพัฒนาเมืองรองจึงเป็นหัวใจสำคัญที่สุดและน่าจะเป็นการแก้ไขปัญหาทั้งในระยะสั้นและระยะยาวได้แต่อย่างไรก็ดีครับถ้าเราให้กรุงเทพฯเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยวเราก็ต้องบริหารจัดการระบบขนส่งมวลชนให้สอดรับกับการบริหารจัดการเวลาของนักท่องเที่ยวทั้งคนไทยก็ดีทั้งชาวต่างชาติก็ดีซึ่งนั่นหมายถึงเราคงไม่ต้องผจญปัญหารถติดเวลามาเที่ยวกรุงเทพฯอย่างที่ผ่านมา
โดยอาศัยระบบขนส่งมวลชนแทนรถมินิบัสหรือรถบัสที่เป็นรถทัวร์พานักท่องเที่ยวเข้ามาผจญกลิ่นอายของรถติดในกรุงเทพแต่ใช้การมองขบวนรถไฟฟ้าก็ดีรถไฟรางคู่ก็ดีเพื่อที่จะเข้ามาในกรุงเทพฯและแน่นอนครับการใช้รถไฟฟ้าสำหรับการท่องเที่ยวก็คงจะช่วยลดปัญหาการรถติดในกรุงเทพได้ไม่มากก็น้อย
ขอบคุณที่อ่านบทความไร้สาระนี้จนจบหรือแม้แต่ส่วนหนึ่งก็ยังดีขอบคุณครับ
คุณเคยคิดว่า หากคุณบินได้จะช่วยลด รถติดในกรุงเทพไหม
ผมชอบแต่ในการโยงประเด็นสำหรับวันนี้
เรื่องการแก้ไขปัญหารถติด
กับเครื่องบินทันสมัยของประเทศในแถบยุโรปถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นฝรั่งเศส
ที่ตัวเครื่องบินแยกส่วนออกเป็นรถมินิบัสวิ่งตามรางเหมือนรถไฟไปรับผู้โดยสารที่สถานีสนามบิน
แล้วก็ขับมายังตัวเครื่องที่เป็นปีกและสวมเข้าไว้ด้วยกันทำให้เป็นอากาศยานที่สามารถลดปัญหารถติดได้
แต่ในช่วงคั่นรายการจะมีการนำเสนอความคิดเห็นของเด็กนักเรียนนักศึกษาเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหารถติดด้วยการติดปีกบินได้ในหลากหลายรูปแบบ
ผมมองว่าการแก้ไขปัญหารถติดอย่างเป็นระบบควรจะแก้โดยเริ่มต้นที่
การขยายหัวเมืองชั้นกลาง หัวเมืองชั้นนอก
เรียกว่าเมืองรองต่างๆจะต้องมีการขยายและสร้างหัวเมืองรอบๆของหัวเมืองชั้นรองนั้นอีกทีหนึ่งให้เป็นเครือข่ายของกันและกันและสร้างระบบคมนาคมขนส่งให้ครอบคลุมรถผ่านกันไปดังนี้
โดยมีแกนหลักนั่นก็คือรถไฟรางคู่จากเมืองหลวงไปสู่เมืองรองและเชื่อมโยงเมืองรองทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกัน
โดยทำให้เมืองทองนั้นมีท่ารถหรือสถานีขนส่งที่ทันสมัย เป็นเหมือนกับ Sport Complex ที่ให้คนไปพักผ่อนออกกำลังกายจอดรถและรอขึ้นรถได้อย่างสะดวกที่ทันสมัยมีห้องพักที่จะทำให้คนที่ต้องการเดินทางข้ามจังหวัดได้พักผ่อนในราคาย่อมเยา
ที่สำคัญที่สุดคือสุขาที่ต้องสะอาดและดูแลอยู่ตลอดเวลาทั้งความปลอดภัยและสุขอนามัย
การบริหารจัดการสถานีขนส่งประจำเมืองลองต่างๆจะต้องรองรับไม่ใช่เพียงแค่รถโดยสารสาธารณะเท่านั้นแต่จะต้องมีที่จอดรถและที่พักสำหรับคนที่ต้องการเดินทางจากเมืองหลวงไปเมืองรองหรือการเชื่อมโยงเมืองรองเข้าไว้ด้วยกันเพื่อให้คนเดินทางนั้นเกิดความสะดวกสบาย
แต่อย่างไรก็ดีครับในปัจจุบันพบว่าเราไม่เคยมีการวางแผนโครงสร้างแบบนี้เอาไว้คิดกับจีนที่นำเสนอเรื่องรถไฟฟ้าและมีสถานีรถไฟฟ้าที่รองรับสิ่งที่ผมกล่าวมาข้างต้นแต่เรากลับมองว่าจะเป็นการสูญเสียโอกาสให้กับเอกชนที่รอกว้านซื้อที่ดินและแน่นอนคนเหล่านั้นอาจจะเป็นนักการเมืองท้องถิ่นนักการเมืองระดับชาติที่จะเข้ามาแทรกซึมแทรกแซงรัฐวิสาหกิจหรือกลไกของรัฐโดยเฉพาะการรถไฟ
บางทีเราอาจจะเกรงกลัวมากเกินไปจนลืมไปว่าคนไทยด้วยกันน่ากลัวกว่าชาวต่างชาติมากเราสูญเสียเอกราชและเราสูญเสียเลือดเนื้อส่วนใหญ่มาจากคนไทยด้วยกันเองทั้งสิ้น
มาเข้าประเด็นกันต่อครับในเรื่องการพัฒนาหรือการรถอาการรถติดในกรุงเทพ
เราอาจจะสามารถสร้างรถที่ทันสมัยแต่ไม่มีลานจอดรถหรือโรงจอดรถที่ทันสมัยหรือตอบสนองการเดินทางเชื่อมโยงกันระหว่างรถไฟฟ้าใต้ดินกับรถไฟฟ้าบนดินได้รวมถึงการเดินทางด้วยเรือและรถประจำทางที่เรียกกันว่ารถเมล์
ที่สำคัญที่สุดเราใช้รถยนต์ส่วนตัวเพื่อแสดงฐานะและเราพร้อมที่จะแบกภาระทั้งหมดเพียงเพื่อหน้าตาของเราเท่านั้นและเราก็ขับรถออกมาติดบนท้องถนนโชว์กันได้เวลาที่จะมุ่งไปหาเป้าหมายนั่นก็คือการทำงานกับต้องผจญกับรถติดร่วมชั่วโมงหรือ 2 ชั่วโมงตลอดทุกๆวัน
ผมยังไม่เข้าใจว่าตั้งแต่ผมเป็นเด็กจนโตและใกล้จะตายอยู่แล้วนี่คนไทยโดยทั่วไปโดยเฉพาะคนในกรุงเทพฯทำไมฉันชื่นชอบชื่นชมกับอาการรถติดซื้อรถมาจอดโชว์กันบนถนนเป็นวัฒนธรรมที่หาความวัฒนาสถาพรไม่ได้เลยสักนิดเดียว
ถ้าพูดแบบนี้คนในกรุงเทพฯอาจจะบอกว่าลองมานั่งรถโดยสารสาธารณะดูสิมันห่วยสุดๆซื้อรถมาขับแล้วนั่งรออยู่ในรถแม้มันจะติดร่วมชั่วโมง 2 ชั่วโมงก็ยังมีความสุขกว่านั่งรถโดยสารสาธารณะเป็นไหนๆผมก็อาจจะบอกว่าก็มีส่วนจริงอยู่บ้างแต่ถ้าเกิดว่าเราสามารถแก้ไขปัญหาทางสถานีจอดรถจุดเชื่อมโยงระหว่างรถไฟฟ้าใต้ดินรถไฟฟ้าบนดินและที่พักอาศัยโดยมีระบบขนส่งมวลชนขนาดย่อยเช่นรถแท็กซี่รถตู้รถมอเตอร์ไซค์รับจ้างรถตุ๊กตุ๊กรับจ้างเข้าตามซอยเข้าตามถนนต่างๆที่รถไฟฟ้าเข้าไปไม่ถึงก็คงช่วยลดปัญหารถติดได้ไม่มากก็น้อย
แต่ถ้าเกิดว่าเรายังมีค่านิยมในการซื้อรถมาแสดงถึงฐานะและแบกภาระไว้ปัญหาทั้งหมดก็จะถาโถมมากขึ้นทั้งปัญหารถติดและปัญหาติดหนี้สินกับธนาคารอีกด้วย
ก่อนที่เราจะกลับไปแก้ปัญหารถติดในกรุงเทพเราอาจจะต้องติดปีกบินให้กับตัวเราเองเพื่อไปทำงานหรือไปเรียนให้ทันได้ถ้าที่สุดเราก็ต้องผจญกับการบินมาชนกันประสบอุบัติเหตุทางอากาศเพราะเราก็ต้องมีการจัดการจราจรทางอากาศควบคู่กันไปอีกโดยเฉพาะถนนที่เป็นวงแหวนบ้างอยู่บนดินบ้างลอยฟ้าบ้างเต็มไปหมดทั่วทุ่งของกรุงเทพฯ
ดังนั้นเราคงไม่ต้องหาเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ามาจัดการกับปัญหาการจราจรในกรุงเทพฯด้วยการติดปีกบินหรอกนะครับ
แค่พยายามคิดว่าเราจะรวมกลุ่มกันเพื่อที่จะประชุมหารือกันอย่างเป็นระยะระยะและสะท้อนปัญหาต่างๆให้กับเขตต่างๆในกรุงเทพให้จัดสรรที่จอดรถและช่วยการออกแบบสถานีจอดรถให้ทันสมัยและเชื่อมโยงจุดต่างๆในการเดินทางได้อย่างเป็นระบบและปลอดภัย
ควบคู่กับการบริหารจัดการรถเมล์สาธารณะทั้งปรับอากาศและไม่ปรับอากาศแน่นอนครับว่า
หากเราสามารถบริหารจัดการตารางการเดินรถโดยสารสาธารณะให้คนสามารถจองที่นั่งได้หรืออย่างน้อยๆก็เป็นตารางเวลาในการเดินทางที่ชัดเจนขึ้นมารอที่ป้ายรถเมล์และได้ขึ้นรถเมล์ตามตารางเวลาที่เหมาะสมก็คงจะดีแต่มันจะดีได้อย่างไรถ้ารถมันยังติดอยู่เช่นนี้การบริหารจัดการต่างๆมันก็เต็มไปด้วยปัญหาและอุปสรรคเช่นที่ผ่านมา
ดังนั้นการส่งเสริมการพัฒนาเมืองรองจึงเป็นหัวใจสำคัญที่สุดและน่าจะเป็นการแก้ไขปัญหาทั้งในระยะสั้นและระยะยาวได้แต่อย่างไรก็ดีครับถ้าเราให้กรุงเทพฯเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยวเราก็ต้องบริหารจัดการระบบขนส่งมวลชนให้สอดรับกับการบริหารจัดการเวลาของนักท่องเที่ยวทั้งคนไทยก็ดีทั้งชาวต่างชาติก็ดีซึ่งนั่นหมายถึงเราคงไม่ต้องผจญปัญหารถติดเวลามาเที่ยวกรุงเทพฯอย่างที่ผ่านมา
โดยอาศัยระบบขนส่งมวลชนแทนรถมินิบัสหรือรถบัสที่เป็นรถทัวร์พานักท่องเที่ยวเข้ามาผจญกลิ่นอายของรถติดในกรุงเทพแต่ใช้การมองขบวนรถไฟฟ้าก็ดีรถไฟรางคู่ก็ดีเพื่อที่จะเข้ามาในกรุงเทพฯและแน่นอนครับการใช้รถไฟฟ้าสำหรับการท่องเที่ยวก็คงจะช่วยลดปัญหาการรถติดในกรุงเทพได้ไม่มากก็น้อย
ขอบคุณที่อ่านบทความไร้สาระนี้จนจบหรือแม้แต่ส่วนหนึ่งก็ยังดีขอบคุณครับ